رای شماره 998 مورخ 1386/09/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

کلاسه پرونده:583/82

شاکی:آقای اله کرم فرهمند صابر

موضوع:ابطال بند 9-2 دستورالعمل اجرایی بیمه مکمل نیروهای مسلح سازمان خدمات درمانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران

تاریخ رای:یکشنبه 18 آذر 1386

شماره دادنامه: 998

مقدمه: شاکی به شرح دادخواست و لایحه تکمیلی آن اعلام داشته‌اند، سازمان خدمات درمانی نیروهای مسلح به موجب بند 9-2 دستورالعمل مورد شکایت و بدون هیچ گونه مستند قانونی از پرداخت هزینه‌های درمانی بیماری همسرم خودداری می‌نمایند و اعلام می‌نمایند، هزینه‌های ویزیت سرپائی دارو به عهده آن اداره نمی‌باشد. در صورتی که ماهیانه مبلغ 24228 ریال بابت بیمه درمانی و مبلغ 18600 ریال بابت بیمه مکل پرداخت می‌نمایم. بنابه مراتب ابطال بند 9-2 دستورالعمل فوق‌الذکر را دارم. مدیرعامل سازمان خدمات درمانی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 5488/55/ب/الف مورخ 1382/09/11 اعلام داشته‌اند، 1- براساس ضوابط بیمه همگانی (مصوب شورای عالی بیمه کشور) کلیه خدمات و اعمال نازائی جزو تعهدات سازمانهای بیمه اولیه نمی‌باشد. 2- بدیهی است تعیین حدود تعهدات سیستمهای بیمه براساس حق بیمه و سرانه در نظر گرفته شده و اعتبارات موجود کارشناسی و تعیین می‌گردد و افزایش سطح و شمول تعهدات بیمه مکمل در حیطه اختیارات ستاد کل نیروهای مسلح و منوط به امکان تامین اعتبارات لازم خواهد بود. دبیر محترم شورای نگهبان در خصوص ادعای خلاف شرع بودن بند 9-2 بخشنامه مورد شکایت طی نامه شماره 21490/30/86 مورخ 1386/03/16 اعلام داشته‌اند، موضوع بند 9-2 بخشنامه شماره 140/1/902 مورخ 1379/03/31 سازمان خدمات درمانی نیروهای مسلح در جلسه مورخ 1386/03/16 فقهای شورای نگهبان مورد بحث و بررسی قرار گرفت و خلاف موازین شرع شناخته نشد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی‌البدل شعب دیوان تشکیل و پس ازبحث و بررسی وانجام مشاوره بااکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید.

رای هیات عمومی

اولاً، فقهای محترم شورای نگهبان به شرح نظریه شماره 21490/30/86 مورخ 1386/03/16 بند 9-2 دستورالعمل شماره 140/1/902 مورخ 1379/03/31 سازمان خدمات درمانی نیروهای مسلح را خلاف موازین شرع ندانسته‌اند. بنابراین موردی برای ابطال بند مزبور در اجرای ماده 41 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 وجود ندارد. ثانیاً اعتراض نسبت به تصویب‌نامه‌ها و آیین‌نامه‌ها و سایر نظامات دولتی به شرط اعلام مخالفت آنها با احکام شرع یا قانون یا خارج بودن آنها از حدود اختیارات قوه مجریه با تعیین مشخصات کامل قوانین مورد ادعا قابل رسیدگی و اتخاذ تصمیم در هیات عمومی دیوان است. نظر به اینکه اعتراض شاکی نسبت به بند 9-2 دستورالعمل فوق‌الذکر متضمن اعلام مغایرت آن با قانون خاصی نیست، بنابراین اعتراض به جهت مذکور قابل رسیدگی در هیات عمومی دیوان نیز نمی‌باشد.

رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداریعلی رازینی

منبع