تاریخ دادنامه قطعی: 1391/11/28
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: ضرب و جرح شاکی حین ایست و بازرسی توسط مامورین در غیر از محل های مشخص شده ایست بازرسی، ارتکاب جرم در مقام ضابط محسوب و در صلاحیت دادگاه عمومی است نه نظامی.
در تعقیب شکایت آقای ش. الف. فرزند الف. از افراد نظامی به نامان ج.الف. و م.ر. از جهت مشارکت در ایراد ضرب و جرح، تحقیقات اولیه معمول و در نهایت شعبه اول دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان با استدلال اینکه نامبردگان در مقام ضابطیت نبوده اند چون ایست و بازرسی در یک محل خاصی انجام می پذیرد و این در حالی است که بنابر محتویات پرونده ماموران در پشت سر شاکی در حرکت بوده اند و صدق ایست و بازرسی در وضعیت حاضر سخت به نظر میرسد حال با صرف نظر از صحت و سقم موضوع و با عنایت به مفهوم ضابطیت و مستندا به ماده یک قانون مجازات جرائم نیروهای مسلح و اینکه مشتکیٌ عنهما در مقام انجام وظیفه ذاتی بوده اند، قرارعدم صلاحیت خود به شایستگی رسیدگی دادگاه نظامی را صادر و پرونده به شعبه اول دادیاری دادسرای نظامی استان ارجاع شده است. مرجع مذکور هم با استناد به رونوشت دستور مقام محترم قضایی پیوست پرونده (ص 12 ) مشتکیٌ عنهما در مقام ضابطیت بوده اند با استناد به تبصره دو ماده یک قانون دادرسی نیروهای مسلح و اصل 172 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قرار عدم صلاحیت خود به شایستگی دادسرای شهرستان صادر و پرونده را جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است.
با توجه به محتویات پرونده نظریه شعبه اول دادیاری دادسرای نظامی استان صائب است. لذا با تایید آن به صلاحیت رسیدگی شعبه اول دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب حل اختلاف میگردد.
رییس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار
عروجی - رامندی