رئیس شعبه *در خصوص اتهام اقای س. خ. مبنی بر تغییر غیرمجاز کاربری اراضی زراعی به مساحت 120متر مربع (که 1٫500٫000 ریال برای هر متر مربع قیمت گذاری شده است) با استدلال اینکه، برابر ماده 3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها حداکثر جزای نقدی معادل 540٫000٫000 ریال و از درجه 3 موضوع ماده 19 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 قرار میگیرد و طبق بند ت ماده 302 قانون ایین دادرسی کیفری رسیدگی به جرایم درجه 3 و بالاتر در صلاحیت دادگاه کیفری یک است.با استناد به ماده 341 همان قانون قرار عدم صلاحیت باعتبار صلاحیت دادگاه کیفری یک صادر کرده است. 2پرونده فوق به شعبه *ارجاع شده و این دادگاه با استدلال اینکه، به موجب ماده 301 قانون ایین دادرسی کیفری مصوب 1392 با اصلاحات بعدی ان، دادگاه کیفری دو صلاحیت رسیدگی به تمامی جرایم را دارد. مگر انچه را به موجب قانون در صلاحیت مرجع دیگری باشد. همچنین انچه که مورد نظر قانونگذار در ماده 302 قانون ایین دادرسی کیفری بوده مجازات حبس و نیز جزای نقدی که غیر متغیر و ثابت بوده و در مورد بزه معنون به دلالت ماده 3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها مصوب 1374 با اصلاحات 1385 قانونگذار صریحا مجازات جزای نقدی را تعیین ننموده و این امر نمیتواند ملاک و مبنا در تعیین درجه بندی جرایم قرار گیرد قرار عدم صلاحیت باعتبار صلاحیت دادگاه کیفری دو قائمشهر صادر کرده و پرونده را در اجرای ماده 28 قانون ایین دادرسی در امور مدنی به دیوان عالی کشور فرستاده که پس از وصول و ثبت در دبیرخانه به این شعبه ارجاع شده است.عضو ممیز - ح. ق.
هیات شعبه به تاریخ بالا تشکیل شد. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده، مشاوره نموده و به شرح زیر رای می دهد:
با توجه به اینکه مطابق رای وحدت رویه شماره *هیات عمومی دیوان عالی کشور مرجع حل اختلاف در صلاحیت فیمابین دادگاههای کیفری یک و دو که در حوزه قضایی یک استان قرار دارند دادگاه تجدیدنظر همان استان است.بنابراین پرونده به دادگاه کیفری یک (شعبه *جهت اقدام قانونی لازم اعاده میشود.
شعبه سی و چهارم دیوان عالی کشور
رئیس: ج. ا. مستشار: ح. ق.