رای شماره 778 و 779 مورخ 1385/11/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

کلاسه پرونده: 218-323/84

شاکی: آقایان 1- سیدحمزه خلخالی 2- مهدی استاد

موضوع: ابطال بند 5 تصویب‌نامه شماره 2552/ت29933ه- مورخ 26/1/1383 هیات وزیران

تاریخ رای: سه شنبه 24 بهمن 1385

شماره دادنامه: 778-779

مقدمه: شکات به شرح دادخواستهای تقدیمی اعلام داشته‌اند، در راستای اختیارات حاصله طبق ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370/06/13 مجلس شورای اسلامی، هیات وزیران مصوبه شماره 2552/ت29933ه- مورخ 1383/01/26 را در مورد برقراری فوق‌العاده ویژه برای معلمان تصویب نمودند در بند 5 تصویب‌نامه مذکور آمده است «پرداخت فوق‌العاده مذکور شامل معلمانی که مشمول ماده 8 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و همترازی اعضای هیات علمی شده‌اند، نمی‌باشند و متصدیان مشاغل مربوط می‌توانند از فوق‌العاده موضوع این تصویب‌نامه یا افزایش همترازی موضوع ماده 8 قانون یاد شده استفاده نمایند.» این مصوبه بدین معنی است که مشمولین ماده 8 یا باید از همترازی موضوع ماده مذکور برخوردار گردند و از فوق‌العاده ویژه موضوع مصوبه صرفنظر نمایند یا اینکه از فوق‌العاده ویژه مذکور صرفنظر نموده و از امتیاز ماده 8 بهره‌مند شوند. این تصمیم ناصواب هیات وزیران با اراده قانونگذار در تصویب ماده 6 و 8 قانون هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مبنی بر لحاظ امتیاز خاص برای دارندگان مدرک تحصیلی فوق لیسانس و دکتری شاغل در مراکز و یا واحدهای آموزشی، مطالعاتی و تحقیقاتی دستگاههای مشمول قانون استخدام کشوری منافات دارد این دو فوق‌العاده معادل یکدیگر نیستند زیرا در بند 4 مصوبه شماره 2552/ت29933ه- مورخ 1383/01/26 آمده است «مزایای حاصل از این مصوبه (ارتقاء شغلی) مستمر نمی‌باشد و مشمول کسر بازنشستگی نمی‌گردد.» پس نمی‌توان این مزایا را جزء حقوق دانست و به واسطه پرداخت آن مزایای همترازی را که بر اساس ماده 10 آیین‌نامه اجرایی ماده 8 قانون نظام هماهنگ پرداخت «مشمول کسر بازنشستگی می‌باشد و در حقوق بازنشستگی محاسبه می‌گردد و مستمر است» حذف کرد. بند 5 مصوبه مورد شکایت برای مشمولین ماده 8 قانون نظام هماهنگ و دارندگان مدرک تحصیلی فوق لیسانس و دکتری مشمول ماده مرقوم نه تنها امتیازی را عملاً برقرار ننموده است، بلکه این دسته از مشمولین را با مستخدمینی که فاقد این ویژگی هستند از نظر مزایای استخدامی در وضعیت یکسان و مشابهی قرار داده است. بنابه‌مراتب مذکور ابطال بند 5 تصویب‌نامه شماره 2552/ت29933ه- مورخ 1383/01/26 هیات دولت را تقاضا دارد. مدیرکل دفتر امور حقوقی دولت در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 59451 مورخ 1384/09/27 مبادرت به ارسال تصویر نامه شماره 118029/1604 مورخ 1384/09/06 سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور نموده‌اند. در نامه مدیرکل دفتر حقوقی و دبیرخانه هیات عالی نظارت سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور آمده است، 1- فوق‌العاده طرح مسیر ارتقای شغلی معلمان به واجدین شرایط لازم در صورتی اعطاء می‌گردد که بر اساس عوامل امتیاز آور مندرج در طرح که عبارت است از مدرک تحصیلی، سابقه تجربی، دوره‌های آموزشی، کارهای پژوهشی و تالیف کتاب و... امتیازات لازم را کسب نمایند. از سوی دیگر عوامل مربوط به برقراری فوق‌العاده همترازی ماده 8 قانون نظام هماهنگ نیز با عوامل فوق‌الذکر هم‌پوشانی دارد. بر این اساس از آنجا که بهره‌مندی از فوق‌العاده موضوع هر دو طرح و ماده 8 که بر اساس عوامل مشترک صورت می‌گیرد، از مصادیق بهره‌مندی از دو مزایا به خاطر داشتن تنها یک ویژگی بوده که مخالف با اصول علمی است. مشمولین طرح مسیر ارتقای شغلی معلمان مخیر به استفاده از یکی از فوق‌العاده‌های فوق گردیده‌اند. لازم به ذکر است فوق‌العاده همترازی ماده 8 مشمول کسور بازنشستگی بوده در حقوق بازنشستگی مشمولین محاسبه می‌گردد ولی فوق‌العاده ویژه طرح مسیر ارتقای شغلی فاقد این ویژگی است که این نکته نیز واجدین شرایط فوق را در انتخاب هر یک از فوق‌العاده‌ها یاری خواهد نمود. 2- بند 5 تصویب‌نامه شماره 2552/ت29933ه- مورخ 1383/01/26 با هیچ یک از قوانین از جمله با ماده 8 قانون نظام هماهنگ پرداخت مغایرتی ندارد و چنانچه شاکی مدعی مغایرت آن است می‌بایست در این زمینه دلایل کافی ارائه می‌نمود. لازم به ذکر است بند 2 مذکور مانع از اجرای حکم ماده 8 قانون فوق نمی‌باشد، بلکه در ماده مذکور آمده است که به کسانی که از امتیاز مقرر در ماده 8 قانون مزبور استفاده می‌نمایند فوق‌العاده ویژه قابل پرداخت نیست به عبارت دیگر بند مورد شکایت پرداخت فوق‌العاده ویژه را ممنوع نموده نه اجرای ماده 8 قانون نظام هماهنگ را. در نتیجه ادعای شاکی در مورد مخالفت این بند با ماده 8 اخیرالذکر بلاوجه است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسای شعب بدوی و روسا و مستشاران شعب تجدیدنظر تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید.

رای هیات عمومی

هیات وزیران با استفاده از اختیار مقرر در ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب 1370 موضوع وضع فوق‌العاده‌های خاص اقدام به وضع تصویب‌نامه راجع به فوق‌العاده ویژه معلمان نموده و به شرح آن به منظور افزایش انگیزه و کارآیی معلمان و ارتقاء سطح کیفی خدمات آموزشی و عواملی از قبیل کیفیت تدریس و میزان موفقیت دانش‌آموزان تحت تعلیم، میزان تلاش در زمینه تربیت اخلاقی دانش‌آموزان، تجربه و غیره عناوین خاص قائل شده و پرداخت فوق‌العاده ویژه به آنان را مجاز اعلام داشته است. در حالی که حکم مقرر در ماده 8 قانون فوق‌الذکر ناظر به مستخدمین رسمی دارنده مدرک تحصیلی فوق لیسانس یا دکتری شاغل در مراکز و یا واحدهای آموزشی، مطالعاتی و تحقیقاتی دستگاههای مشمول قانون مزبور است. بنابراین با عنایت به وجوه افتراق و تمایز مشمولین مصوبه هیات دولت با مشمولین ماده 8 قانون فوق‌الذکر، مفاد بند 5 مصوبه شماره 2552/ت29933ه- مورخ 1383/01/26 مبنی بر عدم تعلق فوق‌العاده ویژه موضوع آن تصویب‌نامه به مشمولین ماده 8 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مغایرتی با قانون ندارد و خارج از حدود اختیارات قوه مجریه در وضع مقررات دولتی نمی‌باشد.

معاون قضایی دیوان عدالت اداریمقدسی‌فرد

منبع