اثر عدم تعیین تکلیف دادگاه در خصوص کالاهای مورد ادعای زوجه

خلاصه جریان پرونده:

در تاریخ 1400/04/02 اقای م. ح. ص. به طرفیت همسرش خانم س. ص. ح. ب. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار می‌گیرد در جلسه رسیدگی مورخ 1400/04/16 که با حضور زوجین تشکیل گردیده خواهان اظهار داشت خواسته به شرح ستون خواسته دادخواست میباشد. سال 1395 ازدواج نموده ایم در عقد هستیم و رابطه زناشویی نداشته ایم علت طلاق خوانده مریض است.و غش می نماید. و به من حمله می کند و مهریه اش 64عدد میباشد. که پرداخت نکرده ام و جهیزیه در ید من ندارد. و پنج قلم وسیله ما دست خوانده می‌باشد. و به حکم دادگاه نفقه برای خوانده تعیین شده و پرداخت کرده ام. خوانده اظهار داشت حاضر به طلاق نیستم من بیماری صرع ندارم. و مدخوله هستم و رابطه زناشویی داشته ایم و از تاریخ 95/7/7زندگی مشترک داشته ایم تا تاریخ 1399/02/01که من را از خانه بیرون کرده است.جهیزیه ندارم. و برای مهریه ام اقدام نکرده ام و هفت قلم وسیله به نام من است.و در سند نکاحیه قید نشده است.ولی کسی که عقد کرده 64عدد سکه و هفت تیکه وسایل که شیربهای من بوده است.و کارهای خانه را خودم انجام داده ام و حتی شب، سر زمین رفته ام و اطلاع ندارم. که اموالی به دست اورده است.یا خیر برای نفقه اقدام کرده ام که محکوم شده است.و باردار نیستم. سپس دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادره و به کلانتری ذیربط دستور داده که در محل سکونت زوجین در خصوص اینکه ایا زوجین دارای زندگی مشترک بوده اند یا خیر تحقیق و نتیجه را گزارش نماید. در گزارش تحقیق محلی مامورین انتظامی اعلام شده که اهالی محل اعلام داشته اند زوجین م. ح. ص. و س. ص. ح. ب. حدود یک سال با همدیگر در ادرس اعلامی زندگی مشترک داشته اند و در خصوص اینکه ایا مراسم عروسی انجام شده یا زوجین در عقد میباشند اظهار بی اطلاعی کرده اند (ص19) داور منتخب خواهان و داور منصوب خوانده هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی ازعدم حصول سازش بین زوجین بوده تقدیم داشته اند. دادگاه زوجه را جهت بررسی و تشخیص بکارت یا عدم بکارت ایشان به پزشکی قانونی *معرفی نموده و در جوابیه مورخ 1400/05/13 پزشکی قانونی (ص38) اعلام شده که پرده بکارت نامبرده از نوع حلقوی دارای پارگی توام با نسج التیامی در ناحیه موسوم به ساعت 4 است. (مدخوله) که در اثر دخول جسم سخت نظیر الت تناسلی مردانه د رحال نعوظ حادث گردیده است.و از زمان حدوث ان بیش از سه هفته می گذرد. سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و پس از اظهار عقیده قاضی مشاور به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/06/22 پس از انعکاس خواسته خواهان و اعلام احراز وجود علقه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه نصایح و ارشادات دادگاه و مساعی داوران در اصلاح ذات البین موثر واقع نگردیده و داوران به اتفاق نظریه طلاق و جدایی داشته اند و توجها به اصرار زوج به طلاق و نظر قاضی مشاور و قاعده فقهی الطلاق بید من اخذ بالساق دعوی خواهان را وارد تشخیص و به استناد مواد 24- 26- 27- 28- 29 قانون حمایت خانواده و ماده 1133 قانون مدنی گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی و ثبت ان در یکی از دفاتر رسمی ثبت طلاق صادر نموده و در خصوص حقوق مالی زوجه مقرر داشته که مهریه شصت و چهار عدد سکه تمام بهار ازادی است.که بر عهده زوج می‌باشد. و نفقه جاریه زوجه قبلا طرح دعوی نموده و دادگاه مواجه با تکلیفی نمی‌باشد. و نفقه ایام عده ماهیانه مبلغ هفت میلیون ریال تعیین می‌گردد. و حسب گواهی پزشکی قانونی زوجه مدخوله می‌باشد. و طرفین زندگی مشترک نداشته اند لذا خوانده فاقد شرایط اجرت المثل و نحله و تنصیف می‌باشد. زوجه جهیزیه در ید زوج ندارد. و زوجین فاقد فرزند مشترک می‌باشند و زوجه حسب اظهارات خود باردار نمی‌باشد. و ثبت طلاق موکول به تادیه حقوق مالی زوجه است. مدت اعتبار گواهی صادره از تاریخ قطعیت رای یا ابلاغ رای قطعی سه ماه می‌باشد. پس از ابلاغ رای صادره زوجه با تقدیم دادخواست نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر استان *حسب الارجاع وارد رسیدگی شده و جهت تصمیم اتخاذی پرونده را جهت اخذ توضیح از طرفین و رفع ابهام در خصوص جهیزیه و نحله به دادگاه بدوی ارسال نموده و دادگاه پس از وصول پرونده در جلسه رسیدگی مورخ 1400/10/08 که با حضور زوجین تشکیل گردیده توضیحات طرفین را در ارتباط با جهیزیه و چگونگی زندگی مشترک استماع و در صورتمجلس منعکس نموده و سپس پرونده را بمرجع تجدیدنظر استان اعاده داشته و شعبه *پس از وصول پرونده در وقت فوق العاده به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1400/10/25 با اعلام اینکه تجدیدنظرخواه در مقام تجدیدنظرخواهی دو اعتراض به رای تجدیدنظرخواسته دارد. 1- در مورد جهیزیه وی دادگاه بدوی تعیین تکلیف نکرده است.2- برای وی حق الزحمه (اجرت المثل) و نحله تعیین نشده است.که با توجه به محتویات پرونده اولا دادنامه تجدیدنظرخواسته با جری تشریفات قانونی و رعایت اصول دادرسی انشای شده است.واصل دادنامه تجدیدنظرخواسته فاقد اشکال است.اما در مورد دو فقره اعتراض یاد شده در مورد جهیزیه با توجه به تحقیق و توضیحی که در جلسه 1400/10/08 دادگاه بدوی که به نیابت از این دادگاه برگزار شده و طرفین حاضر بوده اند مشخص شده که زوجه جهیزیه ای نزد تجدیدنظرخوانده ندارد. و لذا این ادعای وی فاقد دلیل است.و در مورد نحله با توجه به جامع اوراق پرونده و مدت زندگی مشترک انان که همراه با اختلاف بوده و فی الجمله زندگی مشترکی داشته اند و با توجه به نظر قاضی مشاور دادگاه خانواده استحقاق زوجه بابت نحله بمبلغ بیست میلیون ریال محرز است.لذا دادگاه با اصلاح و تدارک دادنامه تجدیدنظرخواسته در این قسمت با رد تجدیدنظرخواهی به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. زوجه در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. لایحه فرجامی به هنگام شور قرائت می‌گردد.

هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای میدهد:

رای شعبه

فرجام خواهی خانم س. ص. ب. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1400/10/25 شعبه *متضمن اصلاح و تایید دادنامه شماره *مورخ 1400/06/22 صادره از شعبه *که به موجب ان به درخواست زوج (فرجام خوانده) گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با لحاظ حقوق مالی متعلق به زوجه صادر گردیده است.با توجه به جامع اوراق پرونده وارد و موجه نیست زیرا زوج فرجام خوانده متقاضی طلاق همسرش بوده و به تجویز ماده 1133 قانون مدنی می‌تواند هر وقت که بخواهد با مراجعه به دادگاه و اخذ مجوز و رعایت موازین شرعی و قانونی و پرداخت حقوق قانونی همسرش نسبت به اجرای صیغه طلاق و ثبت رسمی ان اقدام نماید. و مخالفت و عدم رضایت زوجه فرجام خوانده در خصوص مورد موثر در مقام نبوده و مانع اجرای طلاق از سوی زوج نخواهد بوده و به علاوه در اجرای ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 در دادنامه های بدوی و فرجام خواسته راجع به کلیه حقوق قانونی استحقاقی زوجه شامل مهریه و نفقه ایام عده تعیین تکلیف به عمل امده است.و نحله ایام زوجیت هم با لحاظ کلیه عوامل موثر در قضیه و مدت زندگی مشترک تعین گردیده و تشخیص دادگاه در تعیین میزان نحله استحقاقی زوجه که رقم متعارف و متناسبی بوده مغایرتی با اوضاع و احوال موضوع نداشته و اعتراض زوجه فرجام خواه خدشه ای بر تشخیص دادگاه وارد نمیسازد و از طرف دیگر چون اقلام و اجناس مورد ادعای زوجه که به عنوان بخشی از مهریه تعرفه گردیده در سند نکاحیه به عنوان بخشی از مهریه زوجه ثبت نشده و زوج در اظهارات خود این ادعای زوجه را تکذیب نموده و رد کرده است.بنابراین عدم لحاظ اقلام مورد ادعای زوجه در دادنامه های صادره به عنوان بخشی از حقوق وی از بابت مهریه خدشه ای بر ارای مرقوم وارد نمیسازد و چنانچه زوجه در خصوص مورد ادعایی داشته باشد. می‌تواند جداگانه با اقامه دعوی در مرجع صالح قضایی و اثبات ادعا نسبت به استیفای حقوق خود اقدام نماید. بنابراین دادنامه های بدوی و فرجام خواسته من جمیع جهات با لحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و رسیدگی به عمل امده موجها و مطابق موازین شرعی و مقررات قانونی اصدار یافته و اعتراض فرجام خواه در حدی نیست که خلل و خدشه ای بر دادنامه معترض عنه وارد و موجبات نقض انرا فراهم سازد و چون از حیث رعایت اصول و تشریفات دادرسی ایراد موثری بر دادنامه مرقوم مشهود نمی‌باشد. لهذا ضمن رد فرجام خواهی فرجام خواه به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام می‌گردد.

شعبه *

رئیس- ح. ع. مستشاران- ح. م. ه. م. ج. ح. م.