تاریخ دادنامه قطعی: 1393/02/03
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: اقرارنامه رسمی برخی از گواهان که بعد از قطعیت رای صادره تنظیم یافته نمی تواند اثر قهقرایی داشته و به عنوان دلیل جدید موثر در ماهیت تلقی گردد.
به دلالت دادنامه شماره --- مورخه 31/3/91 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی بندرگز آقای د.الف. حسب شکایت آقای م.ع. به اتهام ایراد صدمه بدنی عمدی با اسلحه تحت پیگرد واقع و مستند به ماده 483 و 614 و تبصره ذیل آن از قانون مجازات اسلامی غیابا به پرداخت دیه و تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم و به موجب رای شماره --- مورخه 26/5/91 واخواهی وی مردود شناخته شده است شعبه دهم دادگاه تجدیدنظر استان گلستان نیز ضمن رد تجدیدنظرخواهی به عمل آمده دادنامه تجدیدنظرخواسته را عینا تایید و قطعی نموده است اینک محکوم علیه با تقدیم لایحه ای به دیوان عالی کشور که حین المشاوره قرائت خواهد شد اجمالا با اشاره به ماهیت پرونده و ارائه اقرارنامه رسمی سه نفر از گواهان که عدم حضور وی را در صحنه جرم گواهی کرده اند به استناد بند 5 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری درخواست اعاده دادرسی نموده که پرونده امر بعد از ثبت دفترکل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرار گرفته است.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای قائم مقامی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره --- مورخه 26/9/91 مشاوره نموده، چنین رای می دهد:
مطالب معنونه در لایحه مستدعی اعاده دادرسی شامل مضامین تجدیدنظرخواهی است و طبع دفاع محاکماتی دارد که در این مرحله جایگاه طرح و موقعیت امعان نظر نخواهد داشت و اقرارنامه رسمی برخی از گواهان که بعد از قطعیت رای صادره تنظیم یافته نمی تواند اثر قهقرایی داشته و به عنوان دلیل جدید موثر در ماهیت تلقی گردد، لذا مورد درخواست آقای د.الف. به لحاظ عدم انطباق با بند 5 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور کیفری مستند به مفهوم مخالف ماده 274 قانون یاد شده محکوم به رد است.
مستشار شعبه سی و هفتم دیوان عالی کشور - عضو معاون
قائم مقامی - همتیار