تاریخ دادنامه قطعی: 1394/09/30
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: در بزه ایراد صدمه بدنی عمدی منجر به نابینایی چشم،به غیر از دیه بینایی، صدور حکم به پرداخت ارش برای سایر صدمات وارده به همان چشم،بیش از دیه مقرر و فاقد وجاهت قانونی است.
حسب مندرجات لایحه وکیل متقاضی آقای ر. ع. و مستندات پیوست آن نامبرده به موجب دادنامه شماره --- - 1394/04/10 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی سابق و کیفری دو فعلی شهرستان رشت به دلائل و مستندات و شرح و استدلال و مواد قانونی مندرج در آن به جرم ایراد صدمه بدنی عمدی منجر به نابینائی چشم چپ شاکی و صدمات دیگر موضوع شکایت شاکی م. ج. به تحمل پنج سال حبس و پرداخت نصف دیه کامل مرد مسلمان بابت فاقد بینایی شدن چشم چپ و پرداخت ده درصد دیه کامل بابت ارش به شرح مندرج در دادنامه مذکور محکوم گردیده و از اتهامات تهدید و تخریب شیشه عینک نیز تبرئه شده است. و رای صادره طی دادنامه شماره --- - 1394/08/06 شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان رشت با تقلیل مجازات حبس وی به سه سال تایید و قطعی شده است سپس متقاضی طی لایحهای به عنوان ریاست محترم دیوان عالی کشور و به جهات مذکور در لایحه خویش که در حین شور قرائت خواهد شد درخواست تجویز اعاده دادرسی نموده است و پس از ثبت جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. و مفاد لایحه وکیل وی ایراد و اعتراض ماهوی نسبت به رای صادره و محکومیت متقاضی و اینکه در مورد میزان بینایی شاکی به هیات کارشناسی ارجاع نشده و ادعای اینکه عمل متقاضی جرم نبوده چون در اثر اکراه غیرقابل تحمل مرتکب جرم شده است. عضو ممیز- سید رضا سید کریمی هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید و پس از قرائت گزارش آقای سید رضا سید کریمی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای میدهد:
درخواست اعاده دادرسی آقای الف. ف. به وکالت از آقای ر. ع. نسبت به دادنامه شماره --- - 1394/08/06 صادره از شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان گیلان موجه بوده و درخور پذیرش است زیرا اولاَ نظر به اینکه مجازات مقرر قانونی ماده 614 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1375 دو سال تا پنج سال حبس درجه پنج میباشد که با اعمال مقررات مواد 19 و 37 و 38 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 میبایست با تقلیل حداقل یک درجه به کمتر از دو سال حبس حکم صادر نمود در حالی که در مانحن فیه علیرغم اعمال مواد فوق سه سال حبس تعیین شده و در واقع تخفیفی داده نشده و مواد مرقوم اعمال نگردیده است و از این حیث رای صادره واجد ایراد بوده و مجازات تعیین شده از بابت جنبه عمومی جرم بیش از مجازات قانونی است ثانیاَ مستفاد از مواد 689 و 692 قانون مجازات مصوب سال 1392 تعیین ده درصد ارش برای صدمات مورد اشاره در متن رای مازاد به نصف دیه کامل که برای از بین بردن بینایی همان چشم شاکی مقرر گردیده محل تامل بوده و بیش از دیه مقرر قانونی به نظر میرسد و از این بابت نیز رای مورد درخواست اعاده دادرسی قابل بررسی میباشد. لذا بنا به جهات فوق مستنداَ به بند چ ماده 474 و ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال 1392 با تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به یکی از شعب همعرض دادگاه صادرکننده رای قطعی در استان گیلان ارجاع میگردد.
رئیس و عضو معاون شعبه --- دیوان عالی کشور
سید رضا سید کریمی - رحمت اله احمدی