سوال:
مدیرحقوقی سازمان تعاون روستایی ایران طی نامه شماره 11808 / 97 / 184 مورخ 1397/05/10 مطرح نموده است:
«با توجه به صدور احکام متعدد از سوی شعب دیوان به طرفیت این سازمان مبنی بر الزام به اجرای ماده 2 قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دور افتاده و جنگی 1- آیا سایر کارکنان سازمان که دارای شرایط مشابه میباشند باید نسبت به طرح شکایت در دیوان عدالت اداری اقدام نمایند ؟ یا اینکه مفاد احکام صادره له برخی از کارکنان سازمان در گذشته نسبت به آنان تسری دارد و برای سازمان مطابق تبصره ماده 11 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری لازم اجرا است؟ 2- در صورت ذی حق بودن کارکنان آیا مالک محاسبه مرخصی طلب اینگونه مستخدمین اعم از شاغل و بازنشسته بایستی بر مبنای زمان پرداخت و بر اساس آخرین حکم حقوقی (یوم الادا) باشد یا خیر؟»
«نظریه کمیسیون »
« 1- مستفاد از تبصره ماده 11 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری این است که تکلیف مرجع اداری محکوم علیه به رعایت حکم قطعی صادره از شعب دیوان در تصمیمات و اقدامات بعدی خود در موارد مشابه، منوط به آن است که در خصوص همان مورد آرای متعارضی از شعب دیوان صادر نشده باشد. بنابراین نظر به اینکه در خصوص موضوع مطروحه برخی از شعب دیوان حکم به رد شکایت خواسته های مشابه صادر نمودهاند لذا در فرض سوال تسری احکام صادره قبلی از سوی شعب دیوان در خصوص سایر کارکنانی که دارای شرایط مشابه هستند موضوعیت ندارد.
2 -مطابق آرای وحدت رویه هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره های 495 مورخ 1389/11/11 و 35 مورخ 1392/10/26 وجوه مرخصی مناطق محروم در مورد کارکنان شاغل بر اساس آخرین حکم کارگزینی (یوم الادا) و در خصوص مستخدمین بازنشسته بر اساس آخرین حکم گارگزینی قبل از بازنشستگی پرداخت میگردد. »