اصل حاکم بر نفقه زوجه

در تاریخ 1399/09/15 اقای ع. ع. ن. به وکالت از طرف اقای م. ک. ا. به طرفیت خانم س. ت. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به علت اختلاف و ناراحتی پیش امده و سوی رفتار خوانده تقدیم نموده که بدوا جهت ایجاد صلح و سازش بین زوجین به شعبه *ارجاع گردید.و شورا پس از تشکیل جلسات و استماع اظهارات طرفین سرانجام به لحاظ عدم حصول سازش بین طرفین پرونده را به دادگستری شهرستان قائم شهر ارسال نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد در جلسه رسیدگی مورخ 99/11/6 خوانده حاضر نشده و لایحه ای تقدیم ننموده لیکن وکیل خواهان حضور یافته و اظهار داشت خوانده همسر شرعی و قانونی موکل می‌باشد. و از تاریخ ازدواج حدود 15 روز زندگی مشترک داشته اند و بدلیل اختلاف شدید و عمیق و حسب ادعای موکل ناشزه بودن زوجه ادامه زندگی مشترک میسور نبوده لذا صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای طلاق مورد استدعاست ضمنا موکل حسب فیش مضبوط در پرونده کل مبلغ مهریه مافی القباله زوجه را پرداخت نموده است.فقط نفقه ایام عده طلاق مانده که موکل حاضر به پرداخت می‌باشد. تاریخ عقد زوجین 1399/05/01 بوده است. سپس دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و داوران زوجین هریک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند در جلسه بعدی رسیدگی به تاریخ 1400/01/18 که با حضور وکیل خواهان و نیز خوانده تشکیل گردیده زوجه اظهار داشت بنده مهریه خودم را وصول نمودم حدود 24 روز زندگی مشترک داشتیم راجع به نفقه خودم اقدامی به عمل نیاورده ام ایشان باید نفقه مرا پرداخت نماید. من میخواهم زندگی کنم ما در مورخه 99/5/1 عقد کردیم و 24 روز زندگی کردیم ایشان نفقه مرا پرداخت نکرده است.و باید حق و حقوق مرا پرداخت کند وکیل زوج اظهار داشت حسب اظهار موکل زوجه بعد از 24 روز از زندگی مشترک متارکه نموده و هیچگونه تمکین ندارد. و ناشزه می‌باشد. و موکل بدلیل ترک زندگی مشترک از سوی زوجه و توهین و ایجاد مزاحمت های مکرر نسبت به موکل چه در محل کار و چه در منزل ایشان اقدام به طرح دعوی طلاق نموده است.و برای اثبات ادعای خود مبنی بر ترک زندگی مشترک گواه دارد. که حاضر به شهادت می‌باشند و صرفا حاضر به پرداخت نفقه ایام عده در صورت تعلق می‌باشد. و لاغیر و مهریه وی را پرداخت نموده است. سپس دادگاه جهت تعیین میزان نفقه زوجه از تاریخ 1399/05/16 تا تاریخ واجب النفقه بودن و اجرت المثل زوجه به مدت 24 روز موضوع را بکارشناس ارجاع نموده و کارشناس منتخب دادگاه به شرح نظریه کتبی تقدیمی میزان اجرت المثل 24 روز زوجه را مبلغ چهارمیلیون ریال و میزان نفقه زوجه از 99/5/16 لغایت 99/12/29 را ماهیانه مبلغ نه میلیون ریال جمعا مبلغ 67/200/000 ریال و از تاریخ 1400/01/01 به بعد ماهیانه مبلغ دوازده میلیون ریال تعیین و اعلام نموده است. وکیل زوج و هم چنین زوجه هریک به نظریه کارشناس اعتراض نموده و دادگاه موضوع را به هیات سه نفره کارشناسان ارجاع کرده و هیات کارشناسان به شرح نظریه تقدیمی میزان اجرت المثل به مدت 24 روز تعیین شده در نظریه کارشناس واحد را با تقلیل ان بمبلغ سه میلیون و دویست هزار ریال و در مورد نفقه زوجه از تاریخ 99/5/16 تا زمان استحقاق همان نظریه کارشناس واحد را تایید نموده اند. وکیل زوج با تقدیم لایحه به اصل استحقاق زوجه نسبت به اجرت المثل و نفقه اعتراض نموده است. مرکز پزشکی قانونی قائم شهر طی گواهی مورخ 1400/04/22 نتیجه آزمایش بارداری زوجه را منفی اعلام نموده است.سرانجام دادگاه پس از اظهار عقیده قاضی مشاور ختم دادرسی را اعلام و به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/04/28 پس از ذکر خواسته خواهان و توضیحات وکیل ایشان و مدافعات خوانده و اعلام احرز رابطه زوجیت دائم بین طرفین با اعلام اینکه مساعی دادگاه و داوران زوجین در اصلاح ذات البین موثر وافع نگردیده لذا بالحاظ نظریه قاضی مشاور به استناد مواد 1133 و 1143 و 1148 قانون مدنی و مواد 26 و 27 و 29 و 34 قانون حمایت خانواده مصوب سال 1391 گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق از نوع رجعی صادر و توضیح داده که زوجه مهریه خود را وصول نموده و حسب گواهی مورخ 1400/04/21 پزشکی قانونی فاقد حمل می‌باشد. و زوج را مکلف نموده که مبلغ 3/200/000 ریال بابت اجرت المثل و از مورخه 1399/05/16 لغایت 1399/12/29 ماهیانه نهصدهزار تومان و از مورخه 1400/01/01 لغایت زمان واجب النفقه بودن ماهیانه یک میلیون و دویست هزار تومان بابت نفقه به زوجه پرداخت نماید. و اجرای صیغه طلاق منوط به تادیه حقوق مالی زوجه خواهد بود و مدت اعتبار اجرایی گواهی صادره سه ماه پس از قطعیت دادنامه صادره می‌باشد. زوجه در مهلت قانونی با تقدیم دادخواست نسبت به رای صادره اعتراض و تجدید مظر خواهی نموده و عمده اعتراض وی در مورد طلاجاتی که برای وی خریداری شده ولی تحویل نگردیده و نیز تنصیف دارایی زوج می‌باشد. که پس از تبادل لایحه و وصول پرونده بمرجع تجدید نظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1400/08/08 با اعلام اینکه دادگاه نخستین نسبت به حقوق وی اظهار نظر نموده البته زوجه مهریه خویش را دریافت نموده است.نسبت به طلاجات ادعایی که معلوم نیست تحت عنوان هدیه وچه عنوانی خریداری نموده است.می تواند به عنوان یک دعوی حقوقی مطرح و دریافت نماید. و بنابراین نسبت به حقوق مالی زوجه مطابق ماده 29 قانون حمایت خانواده اظهار نظر نشده اشت لذا اعتراض تجدید نظر خواه را غیر وارد تشخیص و به استناد ماده 358 قانون ایین دادرسی مدنی با رد تجدید نظر خواهی تجدید نظر خواه دادنامه تجدید نظر خواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیر الذکر در تاریخ 1400/08/10 به زوجه ابلاغ شده و نامبرده در تاریخ 1400/08/29 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده و هم چنین وکیل زوج در تاریخ 1400/06/02 پس از انقضای مهلت تجدید نظر و در موعد فرجام خواهی با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه صادره از دادگاه نخستین به شماره *مورخ 1400/04/28 فرجام خواهی نموده که هر دو دادخواست فرجامی پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست های فرجامی و لوایح طرفین به هنگام شور قرائت میگردد.

هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد:

محتویات پرونده حاکی است.که به موجب دادنامه شماره *مورخ 1400/04/28 صادره از شعبه *به درخواست زوج اقای م. ک. ا. گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق بالحاظ حقوق مالی متعلق به زوجه خانم س. ت. صادر گردیده است. سپس زوجه در مهلت قانونی نسبت به دادنامه مذکور تجدید نظر خواهی نموده و هم چنین زوج پس از انقضای مهلت تجدید نظر و در موعد فرجام خواهی با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه فوق الاشعار فرجام خواهی نموده که بدوا پس از تبادل لایحه نسبت به تجدید نظر خواهی زوجه و وصول پرونده بمرجع تجدید نظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1400/08/08 اعتراض زوجه تجدید نظر خواه را غیرموجه تشخیص و ضمن رد ان دادنامه تجدید نظر خواسته را تایید نموده است. زوجه نسبت به دادنامه اخیرالذکر در مهلت قانونی فرجام خواهی نموده که هردو دادخواست فرجامی زوجین پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه دیوان ارجاع گردیده است. اینک هیات قضایی شعبه اولا - فرجام خواهی زوجه فرجام خواه نسبت به دادنامه صادره از مرجع تجدید نظر به شماره فوق الاشعار با توجه به محتویات پرونده وارد و موجه نیست زیرا عمده اعتراض زوجه فرجام خواه مخالفت وی با طلاق خویش می‌باشد. که چون زوج فرجام خوانده متقاضی طلاق همسرش بوده و نامبرده مطابق ماده 1133 قانون مدنی می‌تواند با رعایت دیگر مقررات قانونی زوجه اش را با پرداخت حقوق قانونی وی مطلقه نماید. لذا مخالفت و عدم رضایت زوجه فرجام خواه در خصوص مورد موثر در مقام نبوده و قابلیت توجه و ترتیب اثر را ندارد. مضافا اینکه در در اجرای ماده 29 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 در خصوص کلیه حقوق مالی زوجه در دادنامه بدوی اتخاذ تصمیم و تعیین تکلیف به عمل امده است.بنابراین دادنامه های بدوی و فرجام خواسته من جمیع جهات موجها و مطابق موازین شرعی و مقرر ات قانونی اصدار یافته و اعتراض زوجه فرجام خواه در حدی نیست که خلل و خدشه ای بر ارای مرقوم وارد و مالا موجبات نقض دادنامه فرجام خواسته را فراهم سازد لهذا ضمن رد فرجام خواهی زوجه فرجام خواه به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته ابرام میگردد. ثانیا - وکیل زوج فرجام خواه نسبت به ان قسمت از دادنامه صادره از دادگاه نخستین به شماره سابق الذکر متضمن الزام فرجام خواه به پرداخت نفقه تعیینی برای زوجه بوده فرجام خواهی نموده که با عنایت به جامع اوراق پرونده اعتراض فرجام خواه در خصوص مورد وارد و موجه نیست زیرا در ایام زوجیت اصل بر استحقاق زوجه نسبت به نفقه بوده مگر انکه نشوز وی به اثبات رسیده باشد. که در مانحن فیه وکیل زوج ادله کافی که مثبت نشوز زوجه در ایام زوجیت و مالا عدم استحقاق وی به دریافت نفقه بوده باشد. اقامه و ابراز ننموده و در پرونده کیفری ترک انفاق حسب مفاد قرار منع تعقیب صادره صرفا اینکه علت و سبب ترک منزل مشترک از سوی زوجه بین طرفین محل اختلاف بوده و زوج مدعی بوده که زوجه بدون عذر موجه زندگی مشترک را ترک نموده و زوجه ادعا داشته که زوج وی را از منزل اخراج نموده و در گواهی گواهان هم تناقض وجود داشته لذا وقوع بزه ترک انفاق احراز نگردیده و بر این اساس قرار منع تعقیب متهم (زوج) صادر گردیده است.که قرار منع تعقیب صادره نمی‌تواند دلیل قاطع بر نشوز زوجه محسوب و استحقاق وی را نسبت به نفقه ساقط نماید. مضافا صرف اینکه ترک انفاق زوجه از سوی زوج فاقد وصف جزایی تشخیص گردیده این امر نمی‌تواند از حیث حقوقی استحقاق زوجه را به دریافت نفقه ایام زوجیت منتفی سازد بنابراین دادنامه فرجام خواسته در قسمت معترض عنه بالحاظ مجموع اوراق و محتویات پرونده و پیوست ان و اظهارات طرفین در جلسات دادرسی و رسیدگی به عمل امده موجها و مطابق موازین و مقررات قانونی اصدار یافته و ایراد و اشکال موثر در تخدیش بر دادنامه مرقوم مترتب نبوده و اعتراض وکیل زوج فرجام خواه در حد و کیفیتی نیست که بمبانی استنباط و تشخیص دادگاه و مالا اساس دادنامه معترض عنه خلل و خدشه ای وارد و موجبات نقض انرا فراهم سازد و چون از حیث رعایت اصول و تشریفات دادرسی ایراد موثری بر دادنامه مرقوم مشهود نمی‌باشد. لهذا ضمن رد فرجامخواهی زوج فرجام خواه به استناد مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته در قسمت معترض عنه ابرام میگردد.

شعبه *

رئیس شعبه: ح. ع. مستشار: ح. م. ه.