تاریخ دادنامه قطعی: 1391/11/25
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: صرف ثبت علامت تجاری در یکی از کشورهای عضو کنوانسیون پاریس، مالک علامت را از حمایت قانونی در سایر کشورهای عضو بهره مند نخواهد ساخت
در خصوص دعوی آقای و.ط. به وکالت از شرکت گ. اینک به طرفیت شرکت تضامنی م.ح. و شرکاء با وکالت آقای الف.ک. مبنی بر ابطال ثبت علامت تجارتی به شماره... و کلمه... به صورت فانتزی. به این خلاصه که وکیل خواهان به شرح دادخواست توضیح داده است شرکت موکل از جمله شرکت های معروف جهان و تولیدکننده انواع مختلف پوشاک و مواد آرایشی و بهداشتی است که محصولات خود را با علامت تجارتی... در بسیاری از کشورهای جهان عرضه مینماید و در این زمینه از شهرت و معروفیت فراوانی برخوردار است و این علامت را در حدود یک صد کشور جهان از جمله کشورهای عضو کنوانسیون پاریس به ثبت رسانده است و به موجب اظهارنامه... مورخ 15/10/88 ، تقاضای ثبت آن را در ایران نموده، اما اداره ثبت علائم تجاری به استناد ثبت علامت تجارتی خوانده، از پذیرش درخواست خودداری نموده است. علی هذا به جهت ثبت عین علامت موکل و اینکه اقدام خوانده در ثبت موخر آن از مصادیق رقابت غیر عادلانه است و استفاده از عین علامت موکل موجب فریب و گمراهی مصرف کنندگان خواهد شد، درخواست صدور رای به شرح خواسته را دارد. وکیل خوانده اجمالا به شرح لایحه ی تقدیمی در مقام دفاع بیان داشته علامت خواهان در ایران ثبت نشده و از حق تقدم موضوع بند ج ماده 4 کنوانسیون پاریس استفاده نکرده و علامت موکل زودتر از تاریخ اظهارنامه ی خواهان به ثبت رسیده و مدارکی دال بر سابقه استفاده مستمر در ایران ارائه نشده است؛ لذا درخواست رد دعوی را نموده است. علی هذا دادگاه با توجه به ثبت مقدم علامت متنازعٌ فیه در کشورهای عضو کنوانسیون پاریس، حسب مدارک ابرازی و نظر به اینکه به موجب مواد 2 و 6 خامس کنوانسیون پاریس مالک علامت ثبت شده در هر یک از کشورهای عضو کنوانسیون از حمایت قانونی در سایر کشورهای عضو برخوردار است و حق تقدم مقرر در ماده 4 کنوانسیون در مرحله اظهارنامه و قبل از ثبت علامت است. بدیهی است در صورت ثبت علامت و استفاده از آن، مالک علامت ثبت شده در استفاده از علامت و ثبت آن در سایر کشورها دارای حق اولویت است و از طرفی ثبت موخر عین علامت خواهان و برای همان محصولات از مصادیق رقابت نامشروع ممنوع شده مقرر در ماده 10 مکرر کنوانسیون پاریس است که این مقررات برای تمامی کشورهای عضو لازم الاتباع است و در کشور جمهوری اسلامی ایران هم با توجه به الحاق به کنوانسیون در سال 1337 این مقررات لازم الرعایه میباشد و نظر به اینکه علامت متنازعٌ فیه عین اسم تجاری خواهان هم میباشد که به موجب ماده 8 کنوانسیون پاریس حتی بدون ثبت هم قابل حمایت است و از طرفی به موجب ماده 47 قانون ثبت اختراعات طرح های صنعتی و علائم تجاری هر گونه استفاده از نام تجاری که عرفا باعث فریب عموم شود، غیر قانونی است. بنابراین ضمن رد مدافعات غیر موثر وکیل خوانده دعوی، خواهان را وارد و ثابت تشخیص داده، مستندا به مواد 32 ، 40 ، 41 و 47 از قانون اخیرالذکر و مواد 2 ، 6 ، 8 ، 10 مکرر کنوانسیون پاریس، با لحاظ ماده 9 قانون مدنی، حکم به ابطال ثبت علامت تجاری خوانده صادر و اعلام میگردد. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر تهران میباشد.
رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - احمدی
شرکت تضامنی م.ح. و شرکا با مسئولیت محدود با وکالت آقایان ح.، م.ب. به طرفیت شرکت گ. با وکالت آقای و.ط. نسبت به دادنامه شماره --- - 18/10/90 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران، تجدیدنظرخواهی کرده است. براساس دادنامه موصوف، دعوی شرکت تجدیدنظرخوانده مبنی بر ابطال ثبت علامت تجاری به شماره...- 8/5/87 وکلمه... به صورت فارسی. اجمالا با این استدلال که علامت... ازسوی تجدیدنظرخوانده در تعدادی از کشورهای عضو کنوانسیون پاریس ثبت شده، فلذا در کشور ایران نیز از حمایت قانونی برخوردار است و اینکه اقدام تجدیدنظرخواه درثبت علامت مذکور برای همان محصولات از مصادیق رقابت نامشروع تلقی میگردد؛ مضافا به اینکه علامت متنازعٌ فیه عین اسم تجاری تجدیدنظرخوانده میباشد، مورد پذیرش قرارگرفته، حکم به ابطال ثبت علامت تجاری تجدیدنظرخواه صادر شده است. اینک با بررسی محتویات ومستندات پرونده و مطالعه لوایح ابرازی وکلای طرفین، اولا: برخلاف استنباط و استدلال دادگاه بدوی صرف ثبت علامت تجاری در یکی از کشورهای عضو کنوانسیون پاریس، مالک علامت را از حمایت قانونی در سایر کشورهای عضو بهره مند نخواهد ساخت؛ بلکه مطابق مفاد مواد 6 و 4 خامس کنوانسیون پاریس و مواد 9 (بند ب) و 36 قانون ثبت اختراعات طرح های صنعتی و علائم تجاری، تسلیم کننده درخواست ثبت علامت تجاری ازحق تقدم شش ماهه برای ثبت عین علامت در سایر کشورهای عضو برخوردار خواهدبود. ثانیا: چون تجدیدنظرخوانده مدعی مالکیت نسبت به علامت مبحوثٌ عنه شده، لیکن علامت مذکور را در ایران به ثبت نرسانیده، باوحدت ملاک ازماده 125 آییننامه اجرای قانون ثبت اختراعات طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1387 ، مکلف بوده هم زمان باطرح دعوی ابطال، برای علامت خود مطابق قانون و آییننامه مذکور تقاضای ثبت نموده و گواهی آن را به دادگاه تقدیم و اداره ثبت علائم تجاری نیز مکلف به دریافت درخواست بوده است، زیرا در وضعیت موجود حتی پذیرش خواسته تجدیدنظرخوانده و ابطال علامت تجدیدنظرخواه مانع ثبت آن علامت ازسوی ثالث در اداره ثبت علایم تجاری نخواهد بو. بنا به مراتب مذکور چون تجدیدنظرخوانده به تکلیف قانونی خود به شرح مذکور عمل نکرده، دعوی در وضعیت فعلی قابل استماع و پذیرش نمیباشد. فلذا به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن پذیرش اعتراض، دادنامه تجدیدنظرخواسته که در مخالفت با موازین قانونی صادرشده نقض میگردد. آن گاه با توجه به استدلال اشاره شده و به استناد ماده 2 قانون مرقوم، قرارعدم استماع دعوی بدوی صادر و اعلام میگردد. این رای قطعی است.
رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشاردادگاه
دوبحری - نورزاد