تاریخ دادنامه قطعی: 1393/05/15
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: در صورتی که صادرکننده چک عبارت «به حواله کرد»; را خط بزند باید به اراده طرفین احترام گذاشته و چنین چکی را غیرقابل نقل وانتقال دانست.
در خصوص دعوی آقای ش.گ. با وکالت آقای ه.م. به طرفیت آقای م.م. به خواسته مطالبه مبلغ 200/000/000 ریال وجه موضوع یک فقره چک مستند دعوی به شماره 243630 مورخ 1391/10/18 بانک ت. شعبه... با احتساب هزینه دادرسی و حق الوکاله و خسارات تاخیر تادیه به شرح متن دادخواست تسلیمی، نظر به اینکه وجود اصل چک و گواهی عدم پرداخت صادره از بانک محال علیه در ید خواهان ظهور در اشتغال ذمه خوانده به میزان وجه مرقوم داشته و دعوی مطروح و مستندات آن مصون از تعرض خوانده باقیمانده و خوانده دلیل و مدرکی که مثبت پرداخت دین یا برائت ذمه خویش باشد به دادگاه ابراز نداشته و در پرونده نیز موجود نمیباشد لذا دادگاه با استصحاب بقاء دین بر ذمه خوانده، دعوی خواهان را مقرون به واقع تشخیص و با استناد مواد 198 و 515 و 519 و 522 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی و مواد 310 و 313 قانون تجارت حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 200/000/000 ریال بابت اصل خواسته و مبلغ 4/110/000 ریال بابت هزینه دادرسی و مبلغ 6/000/000 ریال بابت حق الوکاله و نیز پرداخت خسارت تاخیر تادیه راجع به اصل خواسته از تاریخ سررسید چک لغایت اجرای حکم در حق خواهان صادر و اعلام میدارد رای صادره غیابی و ظرف بیست روز پس از تاریخ ابلاغ قابل واخواهی در این دادگاه و سپس ظرف بیست روز دیگر قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران میباشد.
رییس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمودی
واخواهی آقای م.م. با وکالت آقای م.ج. به طرفیت آقای ش.گ. با وکالت آقای ه.م. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 26/3/92 این دادگاه متضمن محکومیت واخواه به پرداخت مبلغ 200/000/000 ریال وجه یک فقره چک به شماره 243630 مورخ 18/10/91 عهده بانک ت. شعبه... با احتساب خسارات قانونی مآلا وارد میباشد چرا که صدور چک ماهیتا قراردادی است که میان صادرکننده و دریافت کننده چک منعقد و تسلیم چک یکی از ارکان این قرارداد محسوب میشود و طبیعتا در این قرارداد نیز طرفین معامله میتوانند هر شرطی را که مخالف صریح قانون نبوده و با مقتضای اسناد تجاری معارض نباشد را درج نمایند بنابراین ازآنجاکه قرارداد، تابع اراده طرفین آن است و نظر به اینکه محدود کردن نقل وانتقال چک در هیچ یک از قوانین و مقررات منع نشده و با مقتضای اسناد تجاری نیز مخالف نیست فلذا در خط زدن عبارت «به حواله کرد»; نیز باید به اراده طرفین، احترام گذاشته و چنین چکی را غیرقابل نقل وانتقال دانست که البته نظریه مشورتی شماره 7/6759 مورخ 1367/10/12 اداره کل حقوقی قوه قضائیه نیز موید این استنباط میباشد. علی هذا با عنایت به مراتب فوق و با التفات به اینکه چک موضوع دعوی در وجه آقای م.گ. صادر و عبارت «به حواله کرد»; نیز در متن چک، خط خورده است و چک مرقوم توسط شخص ایشان به بانک ارائه و با برگشت مواجه شده است لذا اقدام موخر دارنده در انتقال چک به خواهان (واخوانده) با وصف خط خوردن عبارت «به حواله کرد»; فاقد وجاهت قانونی بوده و خواهان دارنده قانونی محسوب نشده و مجاز به طرح دعوی مطالبه وجه چک نبوده است فلذا با پذیرش واخواهی و مستفاد از ماده 312 قانون تجارت و ماده 305 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن نقض دادنامه واخواسته، قرار عدم استماع دعوی صادر و اعلام میگردد. رای صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران میباشد.
رییس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - محمودی
در خصوص تجدیدنظرخواهی ش.گ. با وکالت ه.م. به طرفیت م.م. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1392/08/20 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران، حاکی از صدور قرار عدم استماع دعوی تجدیدنظرخواه (مبنی بر مطالبه مبلغ 200/000/000 ریال بابت وجه یک فقره چک به شماره 243630 مورخ 18/10/91 و جبران خسارات قانونی) به لحاظ قلم گرفتگی عبارت «حواله کرد»; در متن چاپی چک فوق که در وجه فرد دیگری به هویت م.گ. صادر گردیده است دادگاه با توجه به مجموع اوراق پرونده و تحقیقات معموله و با عنایت به صحت استدلال و استنباط قضایی دادگاه محترم بدوی و با لحاظ اینکه تجدیدنظرخواه در این مرحله از دادرسی، دلیل خاص یا مطلب متقنی در جهت تزلزل اساس دادنامه معترض عنه ابراز نکرده و از سوی دیگر دادنامه مزبور بر اساس دلایل و مدارک ابرازی صحیحا اصدار یافته است و از جهت انطباق با اصول دادرسی و مقررات قانونی فاقد ایراد و خدشه قانونی است لذا مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه فوق را تایید و استوار مینماید این رای حضوری و قطعی است.
مستشاران شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران
جمشیدی - رضایی