تاریخ دادنامه قطعی: 1394/04/03
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: عدم تمکین زوجه مانع از تعلق اجرت المثل ایام زوجیت به وی در دعوی طلاق از سوی زوج نیست.
حسب محتویات پرونده آقای ج. ن. به وکالت از آقای ج. ح.الف. دادخواستی به طرفیت خانم ر. الف.ز. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق مطرح نمود به این شرح که در سال 1372 خوانده به عقد دائمی موکل در آمد و دو فرزند مشترک دارند که هر دو به سن بلوغ و رشد رسیدند به استناد احکام صادره به وظایف خود عمل نمی کند و حکم تمکین نیز صادر شد و ناشزه شد و حکم استحقاق نفقه نیز صادر شد و به علت سوء رفتار زوجه و ترک منزل و نشوز امکان ادامه زندگی نیست و به علت های مذکور قصد طلاق را دارد و مستحق حقوق قانونی هم نمیباشد و زوجه مهریه را به نرخ روز از موکل دریافت داشت (ص 14 ) پرونده به شعبه هشتم دادگاه عمومی حقوقی شهرستان آمل ارجاع گردید و دادگاه در تاریخ 1393/01/25 با حضور طرفین و وکیل تشکیل جلسه داده وکیل زوجه بیان داشت مطالب دادخواست صحیح نمیباشد و زوجه علاقه مند به زندگی است و در صورت طلاق حق و حقوق خود 1 - استرداد جهزیه 2 - انتقال نصف دارایی 3 - پرداخت نفقه 4 - اجرت المثل 5 - نحله و دیگر حقوق قانونی را خواستار است وکیل زوج بیان داشت زوجه جهیزیه را به منزل پدر خود برده است و از تمکین خودداری که احکامی در این خصوص صادر شد و اظهارنامه هم ارسال شد و حکم به عدم استحقاق نفقه صادر شد و قطعی شد بنابراین زوجه استحقاق دریافت حقوق خود را ندارد و در سال 1387 کلیه مهریه را دریافت نمود و نسبت به نصف دارایی چون زوجه تخلف کرد در نتیجه استحقاق دریافت را ندارد و یک واحد منزل مسکونی که در ایام زوجیت خریداری کرده بود به نام زوجه کرده است و در اختیار او میباشد و مستحق اجرت المثل نیست چون زوجه تخلف کرده است فرزندان هم در سن بلوغ هستند (ص 26 تا 28 ) دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر و داور زوجه اعلام داشت با توجه به داشتن فرزند و قبح طلاق چنانچه با داور زوج تشکیل جلسه نمود مایوس از ادامه زندگی نمی توان بود (ص 53 ) داور زوج عنوان داشت اختلاف بسیار شدید است و دو سال از یکدیگر جدا هستند و لذا اصلاح امکان پذیر نیست و خواسته زوج متارکه است (ص 55 ) و نظر کارشناس جهت اجرت المثل ایام زندگی را مبلغ یکصد و بیست و هفت میلیون ریال تعیین کرد (ص 54 ) دادگاه طی دادنامه شماره --- مورخ 1393/07/07 حکم به مطلقه نمودن صادر کرد (ص 73 ) پس از ابلاغ رای در تاریخ 1393/07/29 وکیل زوج نسبت به رای صادره اعتراض و در لایحه آمده است 1 - با توجه به صدور احکام قطعی نشوز و تمکین و امثال آن زوجه مستحق اجرت المثل نیست و برابر قانون حمایت خانواده مصوب 1391 شرایط اجرت المثل زوجه را تعیین نکرده است و در ماده 58 شرایط اعمال بندهای تبصره 6 ماده واحده قانون اصلاح مقررات طلاق آن را پذیرفته و نسخ نکرد بنابراین نسبت به این بخش از دادنامه (اجرت المثل) اعتراض دارم (ص 49 ) پس از تبادل لوایح پرونده به شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان مازندران ارجاع و شعبه مذکور طی دادنامه شماره --- مورخ 1393/10/18 رای بدوی را تایید کرد (ص 93 ) پس از ابلاغ دادنامه تجدیدنظری در تاریخ 1393/12/23 نسبت به آن فرجام خواهی و در تاریخ 1394/01/15 ثبت شد و مطالب قبلی اعتراض را بیان کرد (ص 97 ) و پس از تبادل لوایح پرونده به دیوانعالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردید اکنون با تهیه گزارش لازم معد برای صدور رای مقتضی میباشد.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای یوسف هاشم پور مشاوره نموده چنین رای میدهد:
فرجام خواهی آقای ج. ح.الف. نسبت به دادنامه شماره --- - 1393/10/18 صادره از شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان مازندران که در تایید دادنامه بدوی به شماره 1371 - 1393/07/07 دادگاه عمومی حقوقی/خانواده شعبه هشتم شهرستان آمل اصدار یافته است. نظر به اینکه دادخواست فرجام خواه متضمن جهات و ایرادات قانونی که موجب نقض رای فرجام خواسته گردد نمیباشد و ایرادات مذکور در لایحه موجه نبوده و مردود است لهذا به استناد مادتین 370 و 396 قانون آیین دادرسی عمومی و انقلاب در امور مدنی رای فرجام خواسته ابرام و پرونده را به دادگاه صادر کننده رای اعاده مینماید.
شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون
مرتضی فاضل - یوسف هاشم پور