بسمه تعالی
کلاسه پرونده: ه- ع /90/845 دادنامه: 75 تاریخ صدور: 29/5/93
مرجع رسیدگی: هیات تخصصی بیمه، کار و کارگری و بازنشستگی
موضوع ابطال مصوبه / بخش نامه: شماره 15365/ ت 36005 ه- - 5/2/86 هیات وزیران و بتبع آن بخشنامه شماره 13538/306 - 9/5/90 مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت
شاکی: آقای علی محمد خواه
طرف شکایت: مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
گردش کار:
خلاصه دادخواست شاکی با ذکر دلیل مغایرت مصوبه با قانون یا شرع: مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت فنی و بهداشت کار وزارت کار در راستای سیاستهای اصل 44 قانون اساسی و ماده 22 قانون مدیریت خدمات کشوری بخشی از امور غیر حاکمیتی وظایف خود را در زمینه های مختلف از جمله بررسی و اندازه گیری عوامل زیان آور فیزیکی و شیمیایی محیط کار به مشاوران حفاظت فنی و خدمات ایمنی (بر اساس آییننامه مشاورین حفاظت فنی) واگذار مینماید که در راستای اجرای ماده 17 و تبصره 2 ماده 18 آییننامه کارهای سخت و زیان آور مصوب شورای عالی حفاظت فنی (مصوب 2/8/71) نیز بر عهده مشاوران حفاظت فنی قرار داده شد. با اینحال هیات وزیران در تبصره ذیل ماده 2 تصویبنامه به شماره ذکر شده و همینطور مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت در بخشنامه مذکور اتخاذ تصمیم قطعی در کمیته های سخت و زیان آور را مستلزم اندازه گیری و اظهار نظر کارشناسان وزارت بهداشت و یا سایر مراکز اداری مجوز از وزارتخانه مرقوم دانسته است و با ارسال اخطار رفع نقص جهت شاکی برای اعلام اینکه مصوبه و بخشنامه مورد اعتراض بر خلاف کدامیک از مواد قانونی میباشد، شاکی به شرح لایحه شماره 5801134 مورخ 4/10/90 پاسخ داد: مصوبه و بخشنامه مغایر با مصوبه سازمان مدیریت و برنامه ریزی در خصوص تعیین شرح وظایف قانونی مرکز تحقیقات و تعلیمات حفاظت و بهداشت کار و مشاور وزیر بهداشت در امور حقوقی طی لایحه شماره 2593-15/5/91 پاسخ داد: فیمابین آییننامه مشاورین حفاظت فنی و مصوبه هیات وزیران تعارضی وجود ندارد چون قلمرو صلاحیت مقرر در آییننامه بررسی عوامل محیطی و ارائه راه حل فنی که زمینه ایجاد حوادث و بیماریهای ناشی از کار را ایجاد می کند، میباشد در حالی که در تبصره ذیل ماده 2 مصوبه مورد نظر اتخاذ تصمیم در مورد حدود سطح تماس شغلی، عوامل بیماری زا و سخت و زیان آور میباشد که امری کاملاً تخصصی است و به کارشناسان بهداشت حرفه ای وزارت بهداشت یا مراکز دارای مجوز محول شده است. و بر فرض وجود تعارض مصوبه هیات وزیران را نمی توان با مصوبه وزارت کار یا آییننامه های دیگر ابطال کرد. مصوبه باید مغایر قانون باشد و در مورد حدود اختیار نیز ماده 106 در فصل چهارم قانون کار دستورالعملها و آییننامه های اجرایی مربوط به فصل چهارم را به پیشنهاد مشترک وزارتین کار و بهداشت و تصویب هیات وزیران قرار داده و ماده 106 حاکم بر ماده 85 قانون کار تلقی میگردد و آییننامه مشاورین حفاظت فنی به تصویب هیات وزیران نرسید. مصوبه وزارت کار است و بخشنامه مرکز سلامت ماهیت بخشنامه ندارد و نامه داخلی بین دو معاونت وزارت بهداشت است و قابل طرح در هیات عمومی نمیباشد. بنابراین تقاضای رد شکایت شاکی را دارد.
نظریه تهیه کننده گزارش: اولاً شاکی تبصره ذیل ماده 2 مصوبه هیات وزیران و بخشنامه مرکز سلامت را بر خلاف و مغایر با مصوبه شورای عالی حفاظت فنی کشور مورخ 6/4/86 اعلام کرد که ابطال مصوبه هیات وزیران به جهت مغایر با مصوبه مرقوم قابل پذیرش نمیباشد. ثانیاً در مورد خارج از حدود اختیار بودن مصوبه، نظر به اینکه ماده 106 قانون کار اختیار تصویب دستورالعمل و آییننامه را به هیات وزیران آنهم با پیشنهاد مشترک وزاتین کار و بهداشت مقرر داشته در نتیجه خارج از حدود اختیار نمیباشد و بخشنامه مرکز سلامت نیز بتبع مصوبه هیات وزیران صادر شده و چنانچه مصوبه قابل ابطال نباشد بتبع آن بخشنامه نیز (بر فرض پذیرفتن آن به عنوان بخشنامه) قابل ابطال نمیباشد. همین طور مغایر با مواد 1 و 2 و 7 مصوبه شورای عالی حفاظت فنی کشور مصوبه 6/4/86 که اندازه گیری عوامل زیان آور محیط کار را بر عهده مشاورین قانونی حفاظت فنی نهاده است و در نتیجه متناقض با مواد 85 و 86 قانون کار و همینطور خارج از حدود اختیارات قانونی تصویب کنندگان و صادر کننده بخشنامه میباشد. بنابراین تقاضای ابطال تبصره ذیل ماده 2 مصوبه و بخشنامه مرکز سلامت را دارد. امضا تهیه کننده گزارش: روحی
موضوع در جلسه مورخ 16 / 2 / 1393 هیات تخصصی بیمه، کار و کارگری و بازنشستگی مطرح، هیات به شرح ذیل مبادرت به صدور رای مینماید.
رای هیات تخصصی
به موجب جزء 5 بند ب ماده واحده قانون اصلاح تبصره 2 الحاقی ماده 76 قانون اصلاح مواد 72 و 77 و تبصره ماده 77 و تبصره ماده 76 قانون تامین اجتماعی مصوب 1354 و الحاق دو تبصره به ماده 76 مصوب 1371 (مصوب 14/7/1380 تشخیص مشاغل سخت و زیان آور و نحوه احراز توالی و تناوب اشتغال، نحوه تشخیص فرسایش جسمی و روحی و سایر مواد مطروحه در این تبصره به موجب آییننامه ای خواهد بود که حداکثر ظرف مدت چهار ماه توسط سازمان تامین اجتماعی و وزارتخانه های کار و امور اجتماعی و بهداشت، درمان و آموزش و پزشکی تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید و هیات وزیران با توجه به پیشنهاد مشترک وزارتخانه کار و امور اجتماعی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در تاریخ 26/12/85 و با اختیارات حاصله از جزء 5 بند ب ماده واحده قانون مزبور تبصره ماده 2 آییننامه مذکور (مورد اعتراض) را تصویب نمود لذا خارج از حدود اختیار مرجع تصویب کننده و مغایر مواد 85 و 86 و 106 قانون کار تشخیص نگردید، همچنین بخشنامه صادره به تبع آییننامه به شماره 13538/306 مورخ 9/5/90 که مکاتبه فیمابین دو معاونت وزارت بهداشت است نیز خلاف قانون و خارج از حدود اختیار تشخیص نگردیده است. رای صادره ظرف بیست روز از تاریخ صدور قابل اعتراض در هیات عمومی توسط 10 نفر از قضات و ریاست محترم دیوان عدالت اداری میباشد.
باقری زیاری- رئیس هیات تخصصی بیمه، کار و کارگری و بازنشستگی دیوان عدالت اداری