هیات وزیران در جلسه مورخه دوم اردیبهشت 1332 تصویب نمودند که:
1- کلیه دارندگان ارز غیر بازرگانی مکلف اند ارز خود را منحصرا ببانکهای دولتی مجاز در معاملات ارزی بفروشند.
2- بانکهای مجاز دولتی در مقابل خرید ارزهای غیربازرگانی مورد معامله خود علاوه برنرخ رسمی جائزه بفروشندگان میپردازند.
تبصره 1)- جمع بهای خرید و جائزه بایستی 12% از مجموع نرخ رسمی ارز باضافه منوسط نرخ گواهینامه کالاهای درجه یک کمتر باشد.
نرخ متوسط گواهینامه از درجه (1) مندرج در این تبصره عبارت از متوسط نرخ روزانه سه ماهه منتهی بخرداد - شهریور - آذر و اسفند هرسال است که در آخرهریک از سه ماهه منتهی بماههای فوق به وسیله بانک ملی ایران یا بانک دولتی دیکر [دیگر] مجاز در خرید وفروش ارز تعیین واعلام شده و ماخذ نرخ معاملات ارزی سه ماه بعد قرار میکیرد [میگیرد].
تبصره 2)- از ارزهائیکه به طریق فوق به وسیله بانکهای مجاز در خرید ارز خریداری میشود 5% که طبق تصویبنامه 24812 - 20 /8 /31 مقررشده کسرنخواهد شد.
3)- بانکهای فوق مکلف اند پنج درصد ارزی که به ترتیب فوق خریداری مینمایند بقیمت رسمی برای کمک ارز محصلین و یا سایر احتیاجات دولتی اعم از بازرکانی [بازرگانی ] یا غیر بازرکانی [بازرگانی ] به دولت بفروشند وبقیه را برای واردات کالاهای درجه (1) اختصاص و یا در مقابل پروانه های خرید و فروش کمیسیون ارز بفروش رسانده و علاوه بر نرخ رسمی بهای کواهینامه [گواهینامه ] درجه اول را بنرخ روز دریافت دارند.
4)- کمیسیون ارز موظف است درصدور پروانه های خرید و فروش محدودیت کامل را مراعات نموده و فقط در موارد بسیار ضروری به حداقل اقدام به صدور پروانه نماید.
5)- ارزهائیکه به ترتیب فوق مورد قبول ومعامله بانکهای دولتی مجاز در خرید و فروش ارز میباشد از طرف بانکهای مزبور اعلام خواهند کردید [گردید].
تبصره بانکهای فوق میتوانند در صورت تصویب هیات مدیره خود کواهینامه [گواهینامه ] ارزصادراتی خریداری و به تقاضا کنندگان [کنندگان] بفروش برسانند.
ازطرف نخست وزیر- جمال ملکوتی