شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در تاریخ 1362/1/22 تشکیل گردید. براساس بند 4 ماده 2 و بند 2 ماده 4 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران و وظایف محوله در مورد افراز و تفکیک باغات و زمین های زراعی واقع در محدوده شهری پیشنهادات ذیل تصویب میگردد:
ماده 1- در این دستورالعمل منظور از محدوده شهری محدوده ایست که شهرداری ها با توجه به ضوابط و مقررات موجود مجاز به صدور پروانه احداث ساختمان مسکونی تفکیک و افراز اراضی میباشد.
ماده 2- باغ و زمین زراعی به زمین هایی گفته میشود که طبق نظر کمیسیون تشخیص موضوع ماده 12 قانون اراضی شهری دایر محسوب و باغ یا زمین زراعتی اعلام گردد.
ماده 3- ضوابط شهرسازی در مورد افراز و تفکیک و یا صدور پروانه ساختمان مربوط به اراضی مشجر و باغات در محدوده شهری به شرح زیر تعیین میگردد.
1- حداقل مساحت تفکیک و افراز باغات و اراضی مشجر اعم از اینکه متعلق به یک مالک و یا چند مالک بوده و یا متعلق به ورثه باشد دو هزار متر مربع (2000 متر مربع) تعیین میگردد.
2- سطح اشغال ساختمان در اراضی مشجر و باغات نباید از ده درصد مساحت آن ها تجاوزنماید، در قطعاتی که سطح اشغال ساختمان با توجه به این نصاب کمتر از یک صد و پنجاه متر مربع گردد حداقل تا یک صد و پنجاه متر مربع سطح اشغال مجاز است رعایت مقررات شهرداری ها و قانون حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها در کلیه موارد الزامی است.
3- در اراضی مشجر و باغاتی که مساحت آن ها تا یکهزار و پانصد متر مربع باشد می توان فقطیک بلوک ساختمانی احداث نمود و در مساحت های بیشتر از یک هزار و پانصد متر مربع می توان به ازای هر هزار و پانصد متر مربع مساحت زمین اضافی یک بلوک ساختمانی دیگر احداث نمود.
ضمناً علاوه بر تعداد بلوک های مجاز احداث یک واحد ساختمانی یک طبقه به طوری که مساحت آن از پنجاه متر مربع (جهت مصارف نگهداری، انبار و غیره) تجاوز ننماید بلامانع است.
بدیهی است مجموع سطح اشغال در هر حال نبایستی از میزان مشخص شده در ردیف 2 تجاوزنماید.
4- حداکثر سطح زیربنا در کل طبقات بیست درصد مساحت باغ یا زمین مشجر بوده و تعداد طبقات هر بلوک ساختمانی به استثنای یک طبقه زیرزمین از دو طبقه نبایستی تجاوز نماید، پیلوت یک طبقه محسوب میشود و سطح زیرزمین نباید از سطح اشغال مجاز تجاوز نماید.
تبصره - چنانچه 20% سطح زمین از 300 متر مربع کمتر باشد مجاز به احداث ساختمان در دوطبقه با رعایت سطح اشغال مجاز خواهد بود.
5- در باغات و اراضی مشجر که مساحت آن ها کمتر از پانصد متر مربع است به طور کلی سطح اشغال و مساحت کل ساختمان تابع ضوابط شهرداری ها خواهد بود.
ماده 4- حداقل مساحت تفکیک و افراز اراضی زراعتی اعم از اینکه متعلق به یک مالک و یاچند مالک بوده و یا متعلق به ورثه باشد ده هزار متر مربع تعیین میگردد.
ماده 5- در مناطق واقع در محدوده شهری در هر قطع زمین زراعتی احداث یک واحد ساختمانی تا تراکم مجاز و حداکثر به مساحت 250 متر مربع به استثناء یک طبقه زیرزمین مجاز میباشد.
ماده 6- در مناطقی که با توجه به شرایط اقلیمی و یا عرف محلی تغییر در ضوابط ساختمان و یا تفکیک زمین (باغ و زمین زراعتی) ضروری باشد، موضوع 1 بند 1 در کمیسیونی مرکب از مدیران کل مسکن و شهرسازی، کشاورزی و عمران روستائی، شهرداری و نماینده استانداری و نماینده سازمان زمین شهری بررسی و پس از تایید کمیته فنی شورای عالی شهرسازی و معماری ایران ابلاغ و به مرحله اجرا درآید.
تبصره- جهت تطابق هرچه بیشتر ضوابط با شرایط اقلیمی کمیسیون مذکور در ماده فوق مکلف است ظرف مدت 3 ماه از تاریخ ابلاغ دستورالعمل، اشکالات اجرایی ضوابط فوق را بررسی و همراه با پیشنهادات لازم به وزارت مسکن و شهرسازی اعلام نماید.
ماده 7- در باغات و اراضی مزروعی که سطح اشغال ساختمان موجود بیشتر از مساحت های پیش بینی شده در این دستورالعمل میباشد تجدید بنا تا حد وضع موجود از لحاظ سطح اشغال وتراکم بلامانع است.
ماده 8- پاسخگویی به سوالات و ابهاماتی که در مرحله اجرای این ضوابط پیش خواهد آمد درقالب مفاد ضوابط فوق میتواند از طریق وزارت مسکن و شهرسازی در کمیته مقرر در ماده 6 فوق مطرح تا نسبت به پاسخ سوال و یا رفع ابهام اظهارنظر شود.
ماده 9- از زمان تصویب و ابلاغ، ضوابط فوق جایگزین مقررات مغایر موجود و همچنین ضوابط مصوب مربوطه در طرح های شهری خواهد بود.