ماده واحده - الحاق دولت ایران به پیمان همکاری متقابل مورخ بیست و چهارم فوریه 1955 منعقد بین دولت پادشاهی عراق و دولت جمهوریترکیه مشتمل بر هشت ماده که دولت انگلستان در تاریخ چهارم آوریل 1955 و دولت پاکستان در تاریخ بیست و سوم سپتامبر 1955 بآن ملحقشدهاند تصویب میشود.
قانون اجازه الحاق دولت ایران به پیمان همکاری متقابل منعقد بین دولتین عراق و ترکیه مشتمل بر ماده واحده و یک مقدمه و هشت ماده در جلسهیکشنبه سیام مهر ماه یکهزار و سیصد و سی و چهار به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت
قانون بالا در جلسه چهارشنبه 27 مهر ماه 1334 به تصویب مجلس سنا رسیده است.
پیمان همکاری متقابل بین ترکیه و عراق
نظر به اینکه روابط دوستانه و برادرانه موجود بین عراق و ترکیه پیوسته در حال توسعه است و به منظور تکمیل عهدنامه دوستی و حسن جوار منعقدبین اعلیحضرت پادشاه عراق و حضرت رئیس جمهور ترکیه که در تاریخ 29 مارس 1946 در آنکارا بامضا رسیده است و به موجب آن طرفین تصدیقنمودهاند که صلح و امنیت بین دو کشور تفکیکناپذیر از صلح و امنیت جهانی و بخصوص ملل خاورمیانه بوده و این امر اساس سیاست خارجی آنهارا تشکیل میدهد.
نظر به این که ماده 11 عهدنامه دفاع مشترک و همکاری اقتصادی بین دولت های جامعه عرب حاکی است که هیچ ماده از آن معاهده بهیچ نحو طوریطرحریزی یا انتخاب نشده که تاثیری در حقوق و تعهدات طرفین به مناسب امضای منشور ملل متحد داشته باشد. و با اعتراف بمسئولیتهای بزرگی که از لحاظ عضویت در سازمان ملل متحد به منظور استقرار صلح و امنیت در ناحیه خاورمیانه برای آنها ایجاد شدهو انجام اقدامات مقرر در ماده 51 منظور ملل متحد را به عهده آنها گذاشته است لزوم انعقاد یک پیمانی که هدفهای بالا را تامین کند تشخیص داده وبرای این منظور نمایندگان مختار خود را به ترتیب ذیل معین کردهاند:
اعلیحضرت فیصل دوم پادشاه عراق.
جناب آقای الفریق نوریالسعید نخستوزیر.
جناب آقای برهانالدینباشاعیان کفیل وزارت امور خارجه.
حضرت جلال بایار ریاست جمهوری ترکیه.
جناب آقای عدنان مندرس نخستوزیر.
جناب آقای پروفسور فواد کوپرلو وزیر امور خارجه.
نمایندگان مزبور پس از مبادله اعتبارنامههای خود که آنها را صحیح و معتبر یافتند در مراتب ذیل موافقت حاصل کردند:
ماده 1 - طرفین معظمین متعاهدتین برای امنیت و دفاع مطابق ماده 51 منشور ملل متحد تشریک مساعی خواهند نمود. اقداماتی که برای عملی ساختناین تشریک مساعی درباره آنها موافقت میکنند ممکن است موضوع موافقتنامههای خاصی قرار گیرد.
ماده 2 - برای تحقیق و اجرای تشریک مساعی پیشبینی شده در ماده 1 مقامات صلاحیتدار طرفین متعاهدتین معظمتین اقداماتی را که میبایست بمحض اینکه پیمان فعلی بمرحله اجرا درآید تعیین خواهند نمود.
ماده 3 - طرفین متعاهدتین معظمتین متعهد میشوند که از هر گونه دخالت در امور داخلی یکدیگر خودداری کنند و هر گونه اختلاف فیمابین را با روشمسالمتآمیز بر طبق منشور ملل متحد حل نمایند.
ماده 4 - طرفین متعاهدتین معظمتین اعلام میدارند که مقررات این پیمان با هیچ یک از تعهدات بینالمللی ناشی از قرارداد هر یک از طرفین با دولت یادول ثالثی مغایرت نداشته و نمیتواند از تعهدات بینالمللی مذکور بکاهد و یا ناقض آنها محسوب شود. طرفین متعاهدتین معظمتین متعهد میشوند کههیچگونه تعهد بینالمللی که منافی با پیمان فعلی باشد قبول نکنند.
ماده 5 - این پیمان برای الحاق هر یک از دول اتحادیه عرب یا هر یک از کشورهای دیگری که به امنیت و صلح این ناحیه علاقمند هستند و طرفینمتعاهدتین معظمتین آنکشور را برسمیت کامل شناخته باشند باز خواهد بود.
الحاق از تاریخی رسمیت دارد که سند الحاق به وزارت امور خارجه عراق تسلیم شده باشد.
هر دولت عضو که به پیمان فعلی ملحق شود میتواند بر طبق ماده 1 با یک یا چند دولت عضو پیمان قراردادهای خاص منعقد سازد. مقاماتصلاحیتدار دول مزبور بر طبق ماده 2 اقدامات لازمه را تعیین خواهند کرد و بمحض آنکه اقدامات مزبور به تصویب دول مربوطه رسید قابل اجراخواهد شد.
ماده 6 - همینکه حداقل چهار دولت به عضویت این پیمان در آمدند شورائی مرکب از وزرای دول مزبور تشکیل خواهد شد که در حدود مقاصد اینپیمان کار کند. شورا آیین کار خود را تنظیم خواهد کرد.
ماده 7 - این پیمان برای مدت پنج سال قابل اجر است و برای پنج سال دیگر قابل تجدید است هر یک از اعضاء پیمان شش ماه قبل از انقضاء ادوارمذکور در بالا ممکن است کتباً تمایل خود را بخارج شدن از پیمان باعضای دیگر اطلاع دهد در چنین صورت پیمان برای اعضای دیگر معتبرمیماند.
ماده 8 - این پیمان به وسیله طرفین متعاهدین به تصویب خواهد رسید اسناد تصویب هر چه زودتر در آنکارا مبادله خواهد شد و از تاریخ مبادله اسنادتصویب بمرحله اجرا در میآید.
برای گواهی مراتب بالا نمایندگان مختار مذکور این پیمان را بعربی - ترکی و انگلیسی امضا نمودهاند هر سه متن متساویاً معتبر هستند و در صورتپیدایش اختلاف متن انگلیسی مرجع خواهد بود. تهیه شده در دو نسخه در بغداد دومین روز رجب 1374 هجری مطابق بیست و چهارم روز فوریه1955. (امضا شده) نوریالسعید. (امضا شده) عدنان مندرس. از طرف اعلیحضرت پادشاه عراق از طرف ریاست جمهوری ترکیه. (امضا شده) برهانالدینباشاعیان. (امضا شده) فواد کوپرلو. از طرف اعلیحضرت پادشاه عراق. از طرف ریاست جمهوری ترکیه. بغداد 24 فوریه 1955.
اجازه الحاق دولت ایران به پیمان همکاری متقابل منعقد بین دولتین عراق و ترکیه مشتمل بر یک مقدمه و هشت ماده به شرح فوق در جلسه یکشنبهسیام مهر ماه یکهزار و سیصد و سی و چهار داده شده است.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت