هیات وزیران در جلسه مورخ 1382/04/08 بنا به پیشنهاد شماره 011/5617 مورخ 1382/03/26 وزارت جهاد کشاورزی و در اجرای ماده (2) آییننامه چگونگی تنظیم و انعقاد توافق های بین المللی - مصوب 1371- تصویب نمود:
وزارت جهاد کشاورزی مجاز است نسبت به امضای موقت موافقتنامه قرنطینه گیاهی و حفظ نباتات بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ازبکستان در چارچوب متن پیوست اقدام و مراحل قانونی را تا تصویب نهایی پیگیری کند.
محمدرضا عارف- معاون اول رئیس جمهور
بسمه تعالی
موافقتنامه همکاری
فی مابین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ازبکستان
در زمینه قرنطینه گیاهی و حفظ نباتات
دولت جمهوری ازبکستان و دولت جمهوری اسلامی ایران که از این پس «طرفین» نامیده میشوند به منظور تحکیم همکاری مشترک در زمینه قرنطینه گیاهی و به منظور حفاظت بهتر قلمرو هر دو طرف در مقابل جابه جایی ارگانیزمهای قرنطینه ای گیاهی و کاهش پیامدهای زیانبار ناشی از آنها، و تسهیل روند تجارت و تبادل بذور، اندامهای گیاهی و کالاهای دیگری که مشمول مقررات قرنطینه گیاهی دو کشور میشوند، توافق خود را در زمینه های ذیل ابراز داشتند:
ماده 1)
مراجع ذیصلاح طرفین زیر مسئول اجرای این موافقت نامه میباشند:
اداره مرکزی بازرسی قرنطینه گیاهی وزارت کشاورزی و منابع آبی جمهوری ازبکستان.
سازمان حفظ نباتات وزارت جهاد کشاورزی جمهوری اسلامی ایران.
ماده 2)
در این موافقت نامه اصطلاح «ارگانیزمهای قرنطینه ای» به آفات، عوامل بیماریزای گیاهی و علفهای هرزی اطلاق میگردد که در ضمائم شماره 1 و شماره 2 به آنها اشاره گردیده و جزء لاینفک این موافقت نامه میباشند. مراجع ذیصلاح طرفین در آینده مجاز به انجام تعدیل یا اصلاح در لیست های مربوط خود میباشند. این تعدیل یا اصلاحیه ها از طریق مجاری دیپلماتیک به اطلاع مراجع ذیربط طرف مقابل خواهد رسید و پس از 60 روز از ابلاغ آنها لازم الاجرا خواهند شد.
ماده 3)
مراجع ذیصلاح طرفین باید در اوایل بهار هر سال در خصوص وقوع و شیوع عوامل بیماریزای قرنطینه ای گیاهی در قلمرو خود که در لیست هر یک از طرفین نام برده شده، مبادرت به تبادل اطلاعات با یکدیگر نمایند.
ماده 4)
طرفین بر تعهد خود برای رعایت مقررات جاری داخلی دو کشور در خصوص قرنطینه گیاهی در موقع واردات، صادرات و ترانزیت (عبور) بذور، اندام های گیاهی یا کالاهای دیگری (که از این پس به آنان کالاهای مشمول بازرسی قرنطینه ای اطلاق خواهد شد) که آفات و عوامل بیماریزای گیاهی میتواند بر روی آنها رشد کرده و تا توسط آنها منتشر شوند تاکید نمودند. واردات، صادرات و عبور کالاهای مشمول بازرسی قرنطینه ای از قلمرو یک طرف به قلمرو دیگری باید از طریق مرزهای معینی که توسط مراجع ذیصلاح کشور واردکننده اعلام میشود صورت گیرد.
ماده 5)
طرفین توافق نمودند برای بسته بندی محموله های صادراتی مشمول بازرسی قرنطینه گیاهی از موادی مانند کاغذ، پلاستیک و سایر موادی که منشاء غیر گیاهی دارند استفاده نمایند.
وسایل حمل کالاهای مشمول انجام بازرسی های قرنطینه ای نیز باید به دقت نظافت و در صورت لزوم قبل از بارگیری ضدعفونی گردند.
ماده 6)
هر محموله مشمول مقررات قرنطینه ای که از قلمرو کشور یک طرف به (یا از طریق) قلمرو کشور دیگر صادر میگردد، باید دارای گواهی بهداشت گیاهی صادره شده توسط مراجع ذیصلاح سرویس قرنطینه و حفظ نباتات کشور صادرکننده دال بر عدم وجود ارگانیزمهای قرنطینه ای باشد. گواهی بهداشت گیاهی باید به زبان رسمی کشور صادرکننده و به زبان انگلیسی تهیه گردد.
واردات یا عبور کالاهای تحت خدمات قرنطینه گیاهی به کشور واردکننده باید برطبق موازین و شرایط قرنطینه ای که در مجوز ورود کشور واردکننده قید شده انجام گردد. برای واردات و عبور کالاهای مشمول مقررات قرنطینه ای خاص، هر دو طرف این حق را دارند که شرایط و الزامات تکمیلی جدیدی را براساس شرایط بهداشت گیاهی کشور خود اعلام نمایند.
ماده 7)
مراجع ذیصلاح طرفین در صورت کشف ارگانیزمهای قرنطینه ای در موقع کنترل بهداشت گیاهی در کشور واردکننده حق دارند کالاهای تحت قرنطینه را به کشور صادرکننده مرجوع و یا آن را ضدعفونی نمایند. در صورتی که امکان ضدعفونی کردن آن میسر نباشد، آن را طبق مقررات بهداشت گیاهی کشور متبوع خود امحاء کنند. مراجع ذیصلاح کشور واردکننده اطلاعات مربوط به اقدامات انجام شده را به صورت کتبی برای مراجع طرف دیگر ارسال می نمایند. هزینه های ناشی از انجام ضدعفونی، مرجوع کردن یا امحاء چنین کالاهایی باید توسط سازمان صادرکننده یا مسئول تحویل آن کالاها پرداخت گردد.
ماده 8)
درصورت نیاز مراجع ذیصلاح طرفین با یکدیگر همکاری های متقابل تخصصی، فنی و کمک های دیگر قرنطینه گیاهی خواهند داشت.
ماده 9)
در صورت نیاز به منظور حل و فصل اختلافات احتمالی و عملی نمودن تعهدات طرفین برای تحقق این موافقت نامه و تبادل اطلاعات و ارائه نظر کارشناسی در خصوص قرنطینه گیاهی، مراجع ذیصلاح طرفین نسبت به برقراری جلسات مشاوره ای با یکدیگر مبادرت خواهند نمود. این جلسات باید حداقل سالی یکبار برگزار گردد. تاریخ، محل و برنامه تشکیل جلسات طبق تفاهم نامه مشترکی که بین طرفین تنظیم میگردد، تعیین خواهد شد. هزینه های مربوط به تشکیل اجلاس توسط کشور میزبان تامین میگردد و هزینه های سفر هر طرف توسط کشور اعزام کننده تامین خواهد شد.
ماده 10)
کلیه اختلافات در خصوص تفسیر و اجرای این موافقت نامه توسط متخصصین طرفین و از طریق انجام مشاوره طبق موافقتنامه دو جانبه حل و فصل خواهد شد. چنانچه نتایج مورد نظر از این طریق حاصل نگردد، مسایل از طریق مجاری دیپلماتیک مورد حل و فصل قرار خواهند گرفت.
طرفین میتوانند با توافق کتبی دو جانبه اصلاحیه یا تغییراتی به صورت پروتکل های جداگانه در مفاد این موافقتنامه بوجود آورند که این پروتکل ها اجزاء لاینفک این موافقت نامه محسوب خواهند شد.
ماده 11)
مفاد این موافقت نامه حقوق و تعهدات ناشی از عضویت هریک از طرفین در سایر معاهدات بین المللی را تحت تاثیر قرار نمی دهد.
ماده 12)
این موافقت نامه 30 روز پس از تاریخ تنفیذ آن توسط طرفین قدرت اجرایی خواهد یافت. این موافقتنامه برای یک دوره پنج ساله منعقد میگردد، درصورتی که هیچ یک از طرفین کتباً جهت فسخ این موافقتنامه تا شش ماه پیش از تاریخ انقضاء آن قصد خود را اعلام ننمایند موافقتنامه بخودی خود برای یک دوره پنج ساله دیگر تمدید خواهد شد.
در تاریخ....شمسی برابر با. ...میلادی در دو نسخه اصلی هر یک به زبان های فارسی، ازبکی، روسی و انگلیسی تنظیم گردیده که کلیه متون از اعتبار یکسان برخوردار هستند. در صورت هرگونه اختلاف نظر در تفسیر مفاد این موافقتنامه نسخه انگلیسی ملاک عمل خواهد بود.
از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران از طرف دولت جمهوری ازبکستان