رای وحدت رویه شماره 495 و 496 مورخ 1389/11/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

بسم الله الرحمن الرحیم

تاریخ: 11 بهمن 1389

کلاسه پرونده: 89/755، 89/781

شماره دادنامه: 495-496

مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری

شاکی: 1- دفتر حقوقی شرکت مخابرات ایران 2- رئیس دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی شهید صدوقی‌یزد

موضوع شکایت و خواسته: اعلام تعارض آراء صادره از شعب 3، 4 و 11 دیوان عدالت اداری

گردشکار: شکات به موجب درخواست های جداگانه تقدیمی اشعار داشته‌اند در خصوص پرداخت وجوه مرخصی استحقاقی استفاده نشده در اجرای قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب 7/12/1367 شعب دیوان آراء متفاوت صادر کرده‌اند. بدین نحو که شعبه یازدهم دیوان عدالت اداری در پرونده کلاسه 86/1037 به موجب دادنامه شماره 989 مورخ 27/6/1387 و شعبه چهارم دیوان عدالت اداری در پرونده کلاسه 85/432 به موجب دادنامه شماره 2354 مورخ 14/5/1385 در خصوص خواسته شکات مبنی بر الزام دستگاه طرف شکایت به پرداخت فوق‌العاده بدی آب و هوا و فوق‌العاده شاغلین مناطق محروم از تاریخ تصویب حکم به ورود شکایت و استحقاق شکات صادر لیکن پرداخت خواسته به نرخ روز را فاقد منشاء قانونی اعلام می‌نمایند. لیکن شعبه یازدهم دیوان عدالت اداری در پرونده کلاسه 86/1590 و 86/1293 به ترتیب به موجب دادنامه‌های شماره 1030 مورخ 27/6/1387 و 487 مورخ 28/3/1387 و شعبه سوم دیوان عدالت اداری در پرونده کلاسه 89/46 به موجب دادنامه شماره 372 مورخ 29/2/1389 در خصوص خواسته مشابه شکات مبنی بر پرداخت مرخصی مضاعف مناطق محروم بر مبنای حقوق و دستمزد سال‌های مورد مطالبه، حکم به ورود شکایت شکات و الزام طرف شکایت به پرداخت حقوق مرخصی مضاعف مناطق محروم در حق شکات بر مبنای حقوق و دستمزد سال پرداخت صادر و اعلام می‌نمایند. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا، مستشاران و دادرسان علی‌البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید.

رای هیات عمومی

حکم مقرر در ماده 2 قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دور افتاده و مناطق جنگی مصوب 1367 مبنی بر پرداخت مابه ازاء مرخصی استفاده نشده مناطق محروم در پایان هر سال تقویمی بیانگر این است که قانونگذار سال تقویم و پرداخت مابه ازاء مرخصی استفاده نشده مستخدم را مبنای محاسبه قرار داده و در مقام بیان تقویم مابه ازاء مذکور در پایان هر سال خدمتی نمی‌باشد، لذا ضمن احراز تعارض آرای فوق‌الذکر، آرای شعبه یازدهم دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 1030 مورخ 27/6/1387 و شعبه سوم دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 372 مورخ 29/2/1389 در حدی که متضمن معنی فوق است صحیح و موافق مقررات اعلام میگردد. این رای به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری ذی‌ربط در موارد مشابه لازم‌الاتباع است.

معاون قضایی دیوان عدالت اداری - مبشری

منبع