شرط تنصیف در فرض توهین زوجه

در این پرونده ح. د. در مورخه 99/3/21 با تقدیم دادخواست به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش به طرفیت ل. م. طرح دعوی نموده و اعلام کرده در 83/11/10 با خوانده ازدواج نموده و پسر 13 ساله و 5 دارند زوجه سوی رفتار دارد. ترک زندگی نموده و تمکین نمی کند شعبه *در 99/4/24 تشکیل جلسه داده است.خواهان به مفاد دادخواست اشاره نموده است.و اعلام کرد نفقه تعلق نمی گیرد و مهریه در حال اجرای می‌باشد. دادگاه قرار ارجاع به داوری صادر نموده است. زوجه به اتهام توهین به زوج به پرداخت جریمه نقدی محکوم شده است.ص 28) جلسه بعدی دادگاه در 99/4/29 تشکیل گردیده است.خوانده گفته حاضر به طلاق نیستم مهریه و نفقه و اجرت المثل و نصف اموال را می خواهم. داور زوج نظر به عدم امکان سازش داده است. داور زوجه نیز نظریه مشابه داده است. دادگاه در مورد نفقه کارشناس تعیین نموده و کارشناس به شرح ص 46 اظهار نظر نموده است. وکیل زوج اعلام کرده حکم قطعی تمکین در *صادر شده است.و زوجه از این تاریخ ناشزه می‌باشد. زوجه طبق سند رسمی مورخه 99/7/14 (ص 56) اقرار به دریافت مهریه نموده است. دادگاه به موجب دادنامه شماره *99/7/29 گواهی عدم امکان سازش صادر و مقرر نموده 1- نفقه ایام عده واجرت المثل طبق نظر کارشناس باید پرداخت شود. اقای س. ا. به وکالت از ل. م. نسبت به دادنامه اعتراض نموده که متن لایحه تقدیمی وکیل و پاسخ فرجامخوانده در زمان شور قرائت میگردد.

هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردیده و پس از قرائت گزارش اقای س. م. ت. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *99/7/29 فرجامخواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد:

رای شعبه

فرجامخواهی اقای س. ا. به وکالت از ل. م. نسبت به دادنامه شماره *مورخه 99/7/29 صادره از شعبه *که به موجب ان با تایید دادنامه بدوی صادره از شعبه *گواهی عدم امکان سازش به درخواست زوج صادر گردیده وارد و موجه میباشد. زیرا فرجامخواه نسبت به عدم تنصیف دارایی معترض بوده و در پرونده دلیلی که حاکی از سوی رفتار زوجه باشد. ارائه نگردیده است. اولا محکومیت زوجه به اتهام توهین دلیل بر سوی رفتار مستمر ایشان نیست تا از شرط تنصیف دارایی محروم گردد. ثانیا حکم قطعی تمکین زوجه مطابق گواهی اجرای احکام در*قابلیت اجرای یافته است.و بدون صدور اجراییه در حالی که زوج در فاصله کوتاهی در *دادخواست طلاق داده نیز نمی‌تواند موجب سوی رفتار و یا تقصیر زوجه در عدم امکان زندگی مشترک گردد. و موضوع تمکین نیز از جهت اجرای ان و ابلاغ و صدور اجراییه نیز مورد بررسی قرار نگرفته که ایا زوجه حاضر به تمکین هست یا خیر. لذا با استناد به بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 قانون ایین دادرسی مدنی دادنامه فرجامخواسته را نقض و پرونده جهت رسیدگی مجدد به دادگاه صادر کننده رای منقوض ارجاع می‌گردد.

با نقض دادنامه و اعاده پرونده به مرجع تالی شعبه *در مورخه 1400/02/21 تشکیل جلسه داده است.وکیل زوجه گفته اگر چه حکم تمکین صادر شده لیکن اجراییه صادر نشده و موکل حاضر به تمکین شده اما زوج او را راه نداده است. زوجه هم گفته من برای تمکین به *رفتم اما ادرسی برای سکونت ندارد. وکیل زوج گفته ایشان کلید منزل را داشته است.ولی مراجعه نکرده لذا استحقاق تنصیف اموال و نحله را ندارد. و طبق استشهادیه ارائه شده زوجه کرارا نسبت به شوهرش الفاظ نا مربوط به کاربرده که در حد قذف بوده است. و سوی رفتار وی تکرار شده است. شعبه *به موجب دادنامه شماره *مورخه 1400/02/26 با توجه به عدم تمکین زوجه شرط تنصیف اموال را رد نموده و دادنامه بدوی صادره از شعبه *را تایید نموده است.خانم ل. م. از دادنامه فرجامخواهی نموده که متن لایحه تقدیمی ایشان و پاسخ وکیل فرجامخوانده در زمان شور قرائت می‌گردد.

هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای س. م. ت. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره *1400/02/26 فرجامخواسته مشاوره نموده و چنین رای می دهد.

فرجامخواهی خانم ل. م. نسبت به دادنامه شماره *مورخه 1400/02/26 صادره از شعبه *که به موجب ان با تایید دادنامه بدوی گواهی عدم امکان سازش صادر گردیده وارد و موجه نمیباشد. و دادنامه فرجامخواسته مطابق مقررات و موازین قانونی صادر و ایراد و اعتراض موجه و موثری که موجبات نقض دادنامه فرجامخواسته را مطابق مقررات مندرج در ماده 371 قانون ایین دادرسی مدنی ایجاب نماید. از ناحیه فرجامخواه ارائه نگردیده است. لذا مستندا به مواد 370 و 396 قانون مارالذکر با رد فرجامخواهی به عمل امده دادنامه فرجامخواسته را تایید و ابرام می نماید. /ا400/6/20

شعبه *

رئیس شعبه: ج. ق. مستشار: س. ت.