ماده 1 - برای دایر کردن هر ایستگاه ارتباط رادیوئی اختصاصی و یا غیرحرفهای باید قبلاً از وزارت پست و تلگراف و تلفن پروانه دریافت شود.
تبصره - ایستگاه ارتباط رادیوئی عبارت است از یک یا چند فرستنده و گیرنده و ادوات مربوطه که برای ارتباط رادیوئی مورد استفاده قرار میگیرد.
ماده 2 - کسانی میتوانند به عملیات رادیوئی غیرحرفهای اشتغال ورزند که از وزارت پست و تلگراف و تلفن گواهی نامه مخصوص اخذ نمایند.
تبصره - ارتباط رادیوئی غیرحرفهای نوعی ارتباط رادیوئی است که به منظور خودآموزی علمی و عملی و بررسیهای فنی بین افراد مجاز برقرار میگردد. استفاده کننده از ارتباط رادیوئی غیرحرفهای کسی است که بخاطر علاقه و ذوق شخصی به منظورهای فوق بدون هیچگونه نظر انتفاعی و یا سیاسی به برقراری این نوع ارتباط مبادرت مینماید.
ماده 3 (اصلاحی 1360/12/09)- از دارندگان پروانه که بهره برداری می نمایند ماهانه مبلغی به عنوان حق استفاده دریافت میشود که میزان آن به پیشنهاد وزارت پست و تلگراف و تلفن به تصویب هیات وزیران خواهد رسید. سازمانهای دولتی و استفاده کنندگان از بیسیمهای اختصاصی و غیرحرفهای (آماتوری) مشمول مقررات این ماده هستند و موارد معافیت از پرداخت حق استفاده مذکور موکول به تصویب هیات وزیران خواهد بود.
تبصره 1 - نماینده انحصاری کارخانه های خارجی سازنده دستگاههای فرستنده بی سیم و یا سازندگان داخلی میتوانند برای نمایش دادن طرز کار دستگاهها به شرط رعایت مقررات منظور در آیین نامه با هر نوع دستگاه یک ارتباط آزمایشی که جنبه بهره برداری نداشته باشد برقرار و از پرداخت ماهانه مقرر در این ماده معاف باشند.
تبصره 2 - مقاطعه کاران و موسساتی که طرف قرارداد با سازمانهای دولتی باشند باید پروانه تحصیل کنند و مانند سایر دارندگان پروانه حق استفاده مقرر را پرداخت نمایند.
تبصره 3 - تاریخ شروع بهره برداری از ایستگاه پانزده روز پس از صدور اجازه ترخیص از گمرک و یا تحویل از کارخانه سازنده به خریدار (با اجازه وزارت پست و تلگراف و تلفن) محسوب خواهد شد به استثناء مواردی که دارندگان پروانه تاریخ دیگری را قبلاً به وزارت پست و تلگراف و تلفن اطلاع داده باشند.
ماده 4 - در مورد ضروری وزارت پست و تلگراف و تلفن مجاز است با تصویب هیات دولت تمام یا قسمتی از مزایای گواهینامه و یا پروانه ایستگاه را در تمام کشور و یا بعضی مناطق برای مدت معینی لغو نماید و در این مورد مراتب از طریق اعلان عمومی به اطلاع دارندگان گواهی نامه و یا پروانه ایستگاه رسانده خواهد شد.
ماده 5 - در صورت تخلف از مقررات و قوانین مربوط و یا از مشخصات و شرایط و خصوصیات مندرج در پروانه بتشخیص کمیسیون فنی سه نفری که در آیین نامه پیش بینی خواهد شد وزارت پست و تلگراف و تلفن میتواند بر حسب مورد از کار ایستگاه جلوگیری و پروانه مربوط را لغو کند و یا استفاده از گواهینامه را موقوف سازد.
ماده 6 - وارد کردن دستگاههای فرستنده بی سیم به کشور و خارج کردن آنها از کشور و همچنین ساختن یا واگذاری و هر نوع انتقال مالکیت دستگاه فرستنده بی سیم موکول باجازه وزارت پست و تلگراف و تلفن خواهد بود.
ماده 7 - وزارت پست و تلگراف و تلفن کلیه دستگاههای فرستنده بی سیم را که فاقد پروانه استفاده هستند و همچنین دستگاههائی را که مدت اعتبار پروانه آنها منقضی و یا پروانه آنها به طور موقت لغو شده است برای جلوگیری از کار آنها تا صدور یا تجدید پروانه ممهور بسرب خواهد نمود.
ماده 8 - در مواردی که مصالح امنیتی کشور ایجاب نماید وزارت پست و تلگراف و تلفن میتواند با تصویبنامه هیات دولت دستور توقف کار هر ایستگاه فرستنده بی سیم را صادر نماید.
ماده 9 - به منظور مراقبت در حسن اجرای مقررات این قانون و آیین نامه آن مامورین مجاز وزارت پست و تلگراف و تلفن با اجازه دادستان میتوانند هر موقع دستگاهها را در محل کار و یا هر محل دیگری با رعایت مقررات مربوط مورد بازرسی قرار دهند.
ماده 10 (اصلاحی 1399/11/08)- اشخاص زیر به حبس تادیبی از یک تا شش ماه یا به پرداخت غرامت از 15/000/000 تا 60/000/000 ریال محکوم میشوند.
1 - هر کس بدون پروانه ایستگاه رادیوئی تاسیس نماید.
2 - هر کس بدون اجازه وزارت پست و تلگراف و تلفن دستگاه فرستنده وارد کشور یا از آن خارج نماید یا آن را در داخل کشور بسازد یا دستگاه فرستنده را مورد خرید و فروش قرار دهد.
3 - هر کس با ایستگاه غیر مجاز عالماً عامداً ارتباط رادیوئی برقرار نماید.
4 - هر کس پس از لغو پروانه و گواهی نامه و اخطار رسمی وزارت پست و تلگراف و تلفن به عملیات خود ادامه دهد.
5 - هر کس از دستور صادر وزارت پست و تلگراف و تلفن موضوع ماده 8 این قانون تخلف نماید.
تبصره - در موارد مندرج در این ماده در صورت تکرار جرم دستگاه فرستنده نیز بنفع دولت ضبط خواهد شد.
ماده 11 (اصلاحی 1399/11/08)- اشخاص زیر به پرداخت غرامت از 5/000/000 تا 50/000/000 محکوم میشوند:
1- هر کس ایستگاه دیگری را بدون موافقت وزارت پست و تلگراف و تلفن مورد استفاده قرار دهد.
2- هر کس در ایستگاه بدون پروانه عالماً و عامداً مخابره رادیوئی انجام دهد.
3- هر کس از طول موجهای غیر مجاز یا ثبت نشده در دفاتر وزارت پست و تلگراف و تلفن استفاده نماید.
4- هر کس بدون گواهینامه به عملیات رادیوئی غیرحرفهای اشتغال ورزد یا با علم و اطلاع با افراد بدون گواهینامه ارتباط رادیوئی بگیرد و یا به اشخاص بدون گواهی نامه اجازه کار در ایستگاه بدهد.
5- هر کس از مقررات و قوانین رادیوئی و یا مشخصات و شرایط و خصوصیات مندرج در پروانه ایستگاه تخلف کند.
6- هر کس عمداً دفتر گزارش کار ایستگاه را بر خلاف ترتیب مقرر وزارت پست و تلگراف و تلفن تنظیم کند و یا تمام یا قسمتی از عملیات خود را در دفتر ثبت ننماید.
7- هر کس پیام رادیوئی مربوط به اشخاص دیگر را دریافت نموده آن را مورد استفاده قرار دهد.
8- هر کس با علامت شناسائی مربوط به دیگران خود و یا با ایستگاه خود را معرفی نماید.
9- هر کس پس از انقضاء مدت اعتبار پروانه یا گواهی نامه بدون کسب اجازه مجدد به کار خود ادامه دهد.
ماده 12 - در صورتی که اعمال مذکور در این قانون مشمول مجازاتهای شدیدتری در سایر قوانین باشد مجازات شدیدتر اجراء خواهد شد.
ماده 13 - آیین نامه اجرایی مواد این قانون از طرف وزارت پست و تلگراف و تلفن تنظیم و پس از تصویب هیات وزیران قابل اجرا است.
ماده 14 - دولت مامور اجرای این قانون است.
قانون بالا مشتمل بر چهارده ماده و شش تبصره پس از تصویب مجلس سنا در تاریخ روز چهارشنبه پنجم بهمن ماه 1345 در جلسه روز سه شنبه بیست و پنجم بهمن ماه یکهزار و سیصد و چهل و پنج شمسی مورد تصویب مجلس شورای ملی قرار گرفت.
رئیس مجلس شورای ملی - مهندس عبدالله ریاضی