تعیین وزارت نفت به نمایندگی از سوی دولت جمهوری اسلامی ایران، نسبت به انعقاد قرارداد با شرکت ملی نفت ایران

هیات وزیران در جلسه مورخ 1386/7/4 بنا به پیشنهاد وزارت نفت و به استناد جزء (10) بند (ج) تبصره (11) قانون بودجه سال 1386 کل کشور تصویب نمود:

وزارت نفت به نمایندگی از سوی دولت جمهوری اسلامی ایران، نسبت به انعقاد قرارداد با شرکت ملی نفت ایران به شرح قرارداد پیوست و ضمایم آن که تایید شده به مهر دفتر هیات دولت است، اقدام نماید.

معاون اول رئیس جمهور - پرویز داودی

قرارداد مربوط به اجرای مفاد جزء (10) بند «ج» تبصره «11» قانون بودجه سال 1386 کل کشور منعقده بین وزارت نفت به نمایندگی از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران و شرکت ملی نفت ایران
قرارداد

در اجرای مقررات جزء (10) بند «ج» تبصره «11» قانون بودجه سال 1386، این قرارداد بین وزارت نفت به نمایندگی از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران از یک سو و شرکت ملی نفت ایران، از سوی دیگر به شرح زیر منعقد می‌شود:

فصل اول - تعاریف و کلیات

ماده 1: تعاریف و اصطلاحات
عبارات و اصطلاحات به کار برده شده در این قرارداد به شرح ذیل می‌باشد:
قرارداد: به معنای سند حاضر می‌باشد.
دولت: به معنای دولت جمهوری اسلامی ایران می‌باشد.
وزارت نفت: به معنای وزارت نفت جمهوری اسلامی ایران می‌باشد.
شرکت: به معنای شرکت ملی نفت ایران و شرکتهای تابعه و وابسته به آن می‌باشد.
بانک مرکزی: به معنای بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران می‌باشد.
خزانه: به معنای خزانه‌داری کل کشور می‌باشد.
بند (ج): به معنای بند (ج) تبصره «11» قانون بودجه سال 1386 کل کشور می‌باشد.
نفت خام: عبارت است از هیدروکربورهای مایعی که پس از استخراج سیالات مخزنی از میدانهای نفتی و تفکیک آب و گاز حاصل می‌شود.
نفت خام تولیدی: عبارت است از نفت خام تولیدی از میدانهای نفتی ایران توسط شرکت ملی نفت ایران و شرکتهای تابعه و وابسته به ان و نیز نفت خام تولیدی ناشی از عملیات نفتی پیمانکاران طرف قرارداد با آنها
گاز خام تولیدی یا گاز طبیعی: عبارت است از هیدروکربورهای گازی که از میدانهای گازی پس از تفکیک گاز و آب و از میدانهای نفتی پس از تفکیک نفت و آب به دست می‌آید و در این قرارداد گاز طبیعی نامیده می‌شود.
مبادی اولیه صادرات: مبادی اولیه صادرات نفت عبارت از پایانه‌های نفتی جزایر خارک، سیری و لاوان، پایانه بهرگانسر و پایانه شناور سروش می‌باشند.

ماده 2: موضوع قرارداد
موضوع قرارداد عبارت است از اجرای مفاد بند(ج) تبصره «11» قانون بودجه 1386 کل کشور.

ماده 3: مدت قرارداد
مدت قرارداد از ابتدای سال 1386 تا پایان آن سال می‌باشد.

ماده 4: ارزش نفت خام تولیدی
ارزش نفت خام تولیدی موضوع جزء (1) بند (ج) عبارتست از مجموع ارزش نفت خام تحویلی برای صادرات و نیز ارزش نفت خام تحویلی به پالایشگاههای داخلی از محل نفت تولیدی در سال 1386.

تبصره - در صورتی که بدلایل عملیاتی و موافقت وزیر نفت ضرورت داشته باشد که شرکت، بخشی از نفت تولیدی را برای فروش به مبادی ثانویه صادراتی در خارج از ایران منتقل نماید در این حالت هزینه‌های حمل، بیمه، انبارداری و سایر هزینه‌های مرتبط می‌باشد.
میزان کاهش حجمی نفت تولیدی در مبادی ثانویه نسبت به ارقام اندازه‌گیری‌شده در مبادی اولیه صادرات از نظر این قرارداد قابل‌قبول نبوده و به عهده شرکت ملی نفت ایران می‌باشد.

ماده 5 - ضوابط فروش نفت خام به خارج طبق شیوه‌نامه‌ای می‌باشد که در سال 1385 به تصویب مجمع عمومی شرکت رسیده است.

ماده 6: ارزش گاز طبیعی
ارزش گاز طبیعی عبارت است از حاصل ضرب حجم گاز طبیعی تولیدی و شصت و چهار درصد (64%) قیمت آزاد بر مبنای قیمت قرارداد دراز مدت وارداتی مندرج در جزء (2) بند (ج).

فصل دوم - تعهدات شرکت

ماده 7- شرکت مکلف است معادل 5 /84 درصد ارزش نفت خام تولیدی را به حساب بستانکار قطعی خزانه منظور نماید و از محل 5 /15 درصد باقیمانده به ترتیب معادل 5 درصد، 5 /4 درصد، بهعنوان مالیات عملکرد سال 1386 شرکت و سود سهام قطعی دولت بابت عملکرد سال یاد شده شرکت، جمعاً معادل 94 درصد ارزش نفت خام تولیدی را به حساب بستانکار دولت (خزانه) منظور نماید.

تبصره 1- ارزش نفت خام تحویلی به پالایشگاه های داخلی در هر ماه برابر با مقدار نفت خام تحویلی به پالایشگاهها در همان ماه ضرب در نود و سه و هفت دهم درصد (7 /93%) میانگین بهای هر بشکه نفت خام صادراتی در همان ماه می‌باشد.
منظور از میانگین فوق حاصل تقسیم درآمد ناشی از فروش نفت خام در مبادی اولیه صادرات در ماه مورد نظر بر کل حجم نفت خام صادراتی بر حسب بشکه در همان ماه می‌باشد

تبصره 2- در مورد نفت خام تولیدی از میادین مشترک با کشورهای همسایه و میادین دریایی پنج واحد درصد (5%) از سهم قابل پرداخت به دولت کسر شده و برای جبران هزینه های تولید به سهم خالص شرکت اضافه می­شود.

تبصره 3- موجودی نفت خام تولیدی در پایان سال 1386 که در سال 1387 به فروش می­رسد (موجودی نفت خام پایان سال 1386 در مبادی اولیه و ثانویه صادراتی) به قیمت متوسط نفت خام صادراتی در اسفند ماه سال 1386 محاسبه و در دفاتر شرکت ملی نفت ایران در حسابهای مربوط ثبت می­شود و مشمول مقررات این قرارداد میباشد.

ماده 8- محل تحویل نفت خام به پالایشگاههای داخلی درون پالایشگاه خواهد بود. هدررفتگی عملیاتی نفت خام در خطوط انتقال نفت خام به پالایشگاه‌ها و مبادی صادراتی به عهده شرکت بوده و تایید میزان آن مشترکاً به عهده وزارت نفت و سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور می‌باشد.
هدررفتگی ناشی از حوادث غیرمترقبه (فورس ماژور) جزء تولید محسوب نمی‌شود.

ماده 9- شرکت مکلف است حسب ماده (6) این قرارداد به ازاء هر مترمکعب گاز طبیعی مبلغ چهارصد و چهل و یک و شش دهم (6/441) ریال به حساب بستانکار خزانه منظور نماید.

تبصره 1- حجم گاز تولید داخلی که در هر ماه مبنای محاسبات ماده (6) این قرارداد موضوع جزء (2) بند «ج» قرار می­گیرد عبارتست از حجم گاز طبیعی تولیدی در هر ماه بر اساس اندازه گیری حجم گاز خروجی از پالایشگاه­ها و یا کارخانه­های گاز و گاز مایع ضربدر ضریب افزایشی که در جدول شماره (1) این قرارداد آمده محاسبه می­شود (این ضریب به منظور جبران کاهش حجم ناشی از مصرف داخلی و مواد تفکیک شده در فرآیند پالایش و فرآورش حسب مورد برای هر یک از واحدهای فوق تعیین شده است) منهای حجم گاز وارداتی با منظور کردن تغییرات در موجودی خطوط انتقال در ابتدا و انتهای هر ماه.

تبصره 2- گازهای سوزانده شده و گاز تزریقی به چاههای نفتی مستثنی بوده و در محاسبات منظور نمی شوند.

ماده 10- در اجرای جزء (10) بند «ج» شرکت مکلف است در سال 1386 ثبت‌های مالی مربوط به عملیات تولید و فروش نفت تولیدی را طبق دستورالعمل حسابداری که ابلاغ می‌شود در پایان هر ماه در دفاتر قانونی و در پایان سال در حسابهای عملکرد و سود و زیان خود ثبت نماید.

ماده 11- واریز وجوه به حساب خزانه
شرکت مکلف است صد در صد (100%) وجوه حاصل از صادرات نفت خام رابه هر ترتیب مورد عمل در سال 1383 پس از ایفای تعهدات سررسید شده قراردادهای بیع متقابل نفتی (که بر اساس قوانین برنامه و بودجه­های سالهای گذشته منعقد شده است) به عنوان علی الحساب پرداختهای موضوع ماده (7) این قرارداد به طور مستقیم از طریق بانک مرکزی به حسابهای مذکور در جزء (5) بند «ج» واریز نماید.
حصه آن بخش از تعهدات بیع متقابل که در سال 1386 قابل تصفیه است به شرح جدول مصوبه مجمع عمومی شرکت می­باشد.

ماده 12- یارانه بنزین و نفت گاز وارداتی
یارانه بنزین و نفت گاز وارداتی در سال 1386 از محل اعتبار موضوع ردیف 503748 منظور در قسمت چهارم قانون بودجه سال 1386 قابل تامین و پرداخت می­باشد و شرکت موظف است حسابهای مربوط به واردات بنزین و نفت گاز را به طور مستقل در دفاتر قانونی خود نگهداری نماید، به نحویکه به صورت مستقل قابل رسیدگی توسط حسابرسان سازمان حسابرسی باشد.

ماده 13- تمامی سود خالص (سود ویژه) شرکت که پس از اعمال حساب پرداختهای موضوع مواد (7) و (9) این قرارداد ایجاد می‌شود به منظور تامین منابع لازم برای انجام هزینه‌های سرمایه‌ای شرکت یادشده (مذکور در جداول پیوست شماره 2 قانون بودجه سال 1386) قابل‌اختصاص بوده و پس از قطعی شدن مبالغ مربوط با تصویب مجمع عمومی شرکت و مراجع قانونی ذیربط حسب مورد به حسابهای اندوخته قانونی و افزایش سرمایه دولت در شرکت منظور می‌شود.

ماده 14- در سال 1386 بازپرداخت تعهدات سرمایه‌ای شرکت از جمله طرحهای بیع متقابل که به موجب قوانین مربوط، قبل و بعد از اجرای قانون بودجه سال 1386 کل کشور ایجاد شده و یا می‌شود از محل منابع داخلی به عهده شرکت ملی نفت ایران خواهد بود.

فصل سوم - سایر موارد

ماده 15- روش اندازه‌گیری کلیه احجام و اوزان تولیدی و فروش مذکور در این قرارداد حسب مورد براساس دستورالعمل ابلاغی وزارت نفت می‌باشد (پیوست شماره 2 این قرارداد). صحت و اعتبار تمام اندازه‌گیری‌های فوق منوط به تایید وزارت نفت است و احجام و اوزان مورد تایید وزارت نفت حسب مورد قطعی می‌باشد.
ضمناً وزارت نفت از طریق موسسات بازرسی حرفه‌ای ذیصلاح بر روش و صحت ابزارهای اندازه‌گیری و انجام اندازه‌گیری‌ها نیز اعمال نظارت می‌نماید.

ماده 16- مبنای نرخ تسعیر ارز در مورد صادرات نفت تولیدی، روز واریز وجه به حساب بانک مرکزی و در مورد نفت تحویلی به پالایشگاهها و شرکتهای داخلی متوسط نرخ فروش بانک مرکزی در ماه موردنظر خواهد بود.

ماده 17- مبالغ بستانکاری و بدهکاری دولت (خزانه) و متقابلاً بدهکاری و بستانکاری شرکت که به موجب این قرارداد ایجاد می‌شود، مطابق آیین‌نامه اجرایی بند «ج» مصوب هیات وزیران تسویه می‌شود.

ماده 18- شرکت مکلف به اجرای تصمیمات ابلاغی وزارت نفت در مورد تنظیم میزان تولید سالانه نفت تولیدی براساس حجم عملیات هر یک از میادین نفتی طبق قسمت دوم جزء (1) بند «ج» می‌باشد. همچنین شرکت مکلف است عملیات مرتبط با این قرارداد را تحت نظارت عالیه وزارت نفت مطابق با رویه‌های معمول در صنعت نفت به انجام رساند.

ماده 19- شرکت مکلف است مطابق فرم ابلاغی وزارت، گزارش ماهانه عملکرد این قرارداد را به وزارت نفت ارائه نماید. این گزارش باید از طریق وزارت نفت به وزارت امور اقتصادی و دارایی، مدیریت و برنامه‌ریزی کشور ارسال شود.

ماده 20- هرگونه تغییر در این قرارداد در چارچوب مقررات بند «ج» پس از توافق طرفین قرارداد باید به تصویب هیات وزیران برسد.

این قرارداد در سه فصل، 20 ماده و دو پیوست که اجزاء لاینفک این قرارداد می‌باشد، در تاریخ. ..................... به امضا طرفین قرارداد رسید که پس از تصویب هیات وزیران از ابتدای سال 1386 نافذ و لازم‌الاجرا می‌باشد.

جدول پیوست شماره یک مندرج در ماده 9 قرارداد

دریافت فایل پی‌دی‌اف