ماده 1 - محاکم صلحیه میتوانند با رعایت مواد قانون موقتی اصول محاکمات حقوقی راجع بصلاحیت محاکم مزبوره بدعاوی که میزان مدعی‌به آن بیش از چهارصد تومان نباشد رسیدگی نمایند.
ماده 2 - احکام امنای صلح در صورتی که مدعی به بیش از سی و پنج تومان نباشد قطعی و غیر قابل استیناف خواهد بود.
ماده 3 - برای رسیدگی بدعاوی که مدعی به آن بیش از سی و پنج تومان نیست به استثنای دعاوی غیر منقوله و همچنین برای رسیدگی بدعاوی‌خلافی وزارت عدلیه میتواند محاکم صلح مخصوصی تاسیس نماید احکام محاکم مزبوره قطعی و غیر قابل استیناف خواهد بود صلحیه‌های مزبوره بصلحیه ناحیه موسوم و امین صلح آنها از حیث رتبه مساوی با معاون عضو محکمه ابتدائی خواهد بود.
ماده 4 - اشخاصیکه میخواهند در محاکم صلح نواحی اقامه دعوی نمایند نمیتوانند ادعای خود را که ناشی از یک مدرک است تجزیه کرده و برای هر قسمت عرضحال جداگانه بدهند مگر اینکه در محکمه مزبوره از بقیه ادعای خود صرف نظر نمایند.
ماده 5 - در کلیه محاکم صلح مدت اعتراض بر حکم غیابی یک هفته خواهد بود.
ماده 6 - هیچ یک از قرارهای صادر از محاکم صلح و یا ابتدائی قبل از صدور حکم در ماهیت دعوی قابل استیناف نیست مگر قرار عدم صلاحیت و‌قرار رد دعوی و قرار رد عرضحال.
ماده 7 - مواد و یا قسمت از مواد قانون موقتی اصول محاکمات حقوقی که مخالف این قانون است منسوخ و از درجه اعتبار ساقط است.