ماده واحده - موافقتنامه فرهنگی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق که مشتمل بر یک مقدمه و شانزده ماده میباشد و در تاریخچهارم تیر ماه 1347 برابر 25 ژوئن 1968 در تهران به امضاءِ نمایندگان مختار دولتین رسیده است تصویب و به دولت اجازه داده میشود اسناد تصویبآن را مبادله نماید.
قانون بالا مشتمل بر یک ماده و موافقت نامه ضمیمه آن که در جلسه روز یکشنبه دوازدهم آبانماه یکهزار و سیصد و چهل و هفت به تصویب مجلسشورای ملی رسیده بود در جلسه روز دوشنبه هیجدهم آذر ماه یکهزار و سیصد و چهل و هفت شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.
نایب رئیس مجلس سنا - عباس مسعودی
موافقتنامه فرهنگی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق
دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق نظر بعلاقهایکه به تحکیم روابط دوستی و همکاری دو کشور در زمینه امور آموزش و پرورش وعلوم و فرهنگ دارند و به منظور تشیید مناسبات و توسعه و بسط روابط معنوی و اخوت اسلامی دو کشور و حفظ این علائق تصمیم به انعقاد اینموافقت نامه گرفته و نمایندگان تامالاختیار خود را که ذیل این موافقت نامه را امضاءِ نمودهاند برای این منظور تعیین کردند.
نمایندگان دولتین پس از مبادله اختیارنامههای خود که در کمال صحت و اعتبار بود به شرح زیر موافقت نمودند:
ماده اول - طرفین متعاهدین کوشش خواهند نمود مناسبات و روابط فرهنگی بین دو کشور را با تمام وسائل توسعه داده و مردم هر یک از دو کشور رابفرهنگ و تمدن کشور دیگر آشنا سازند مشروط بر اینکه این امر با قوانین و مقررات هر یک از دو دولت مغایرت نداشته باشد.
ماده دوم - طرفین متعاهدین بازدید دانشمندان و استادان و دانشجویان و اعضای انجمن های فرهنگی دو کشور را تشویق نموده تسهیلات ممکنه راجهت بازدید آنان از موزهها و آثار تاریخی و کتابخانهها و موسسات فرهنگی و غیره فراهم میسازند.
ماده سوم - طرفین متعاهدین مبادله استادان و معلمانرا طبق شرایطی که نسبت به آن توافق خواهند نمود تشویق مینمایند.
ماده چهارم - طرفین متعاهدین مبادله بورسهای تحصیلی و کارآموزی را تشویق مینمایند.
ماده پنجم - طرفین متعاهدین برای تعیین ارزش گواهینامههای تحصیلی و درجات علمی که از طرف دانشگاهها و آموزشگاههای دو کشور داده میشوداقدامات لازم را به عمل خواهند آورد.
ماده ششم - طرفین متعاهدین تسهیلات و کمک های لازم را در مورد دانشجویان یکدیگر برای ادامه تحصیلات و دنبال کردن بررسی ها در زمینههایمختلف ادبی - علمی - دینی و فنی فراهم میسازند.
ماده هفتم - هر یک از طرفین متعاهدین تسهیلات ممکنه را جهت تاسیس مدارس و موسسات فرهنگی بیشتر طرف مقابل در کشور خود طبق قوانین ومقررات داخلی فراهم میسازند.
ماده هشتم - طرفین متعاهدین سعی خواهند نمود تسهیلات لازمه را جهت مسافرت علماء و طلاب علوم دینی به کشور یکدیگر جهت ایراد سخنرانیدر علوم اسلامی فراهم نمایند. مشروط بر اینکه با قانون اساسی دو دولت و سیاست کلی آنان مغایرتی نداشته باشد.
ماده نهم - طرفین متعاهدین تسهیلات لازمه را برای معرفی فرهنگ و تمدن کشور طرف مقابل در کشور خود به وسیله مبادله کتب و نشریههایفرهنگی و ترجمه آنها و ایراد سخنرانی و تشکیل نمایشگاههای هنری و علمی و ترتیب جشن جهت اجرای موسیقی و نمایشنامه و استفاده از رادیو وتلویزیون و سایر وسایل اطلاعاتی فراهم مینمایند همچنین طرفین در امور باستانشناسی همکاری نموده و اطلاعات و تجربیات خود را در این زمینهمبادله خواهند کرد.
ماده دهم - طرفین متعاهدین بازدید هیئتهای فرهنگی و آموزشی و مطبوعاتی و هنری و تیمهای ورزشی و سازمانهای جوانان و دانشجویان راتشویق مینمایند.
ماده یازدهم - طرفین متعاهدین تمام کتب و لوازم فرهنگی و مدارس و وسائل سمعی و بصری و سایر مطبوعات و نشریهها و ساختانهای مدارس وموسسات فرهنگی را از کلیه مالیاتها و عوارض گمرکی و شهرداری معاف داشته و آموزگاران و کارمندان فرهنگی را که از کشور یکی از طرفینمتعاهدین به کشور دیگر اعزام میگردند از کلیه مالیاتها و عوارض مربوط بفوقالعاده و حقوق معاف خواهند داشت و در مورد اثاثیه و لوازم شخصیآنان سعی خواهند کرد در حدود مقررات داخلی تسهیلات را فراهم نمایند.
ماده دوازدهم - طرفین متعاهدین در زمینه مبارزه علیه بیسوادی همکاری های لازم را بالاخص از طریق مبادله اطلاعات و بررسی تجربیات خود تشویقخواهند نمود.
ماده سیزدهم - طرفین متعاهدین سیاحت بین دو کشور را تشویق مینمایند.
ماده چهاردهم - هر یک از طرفین بطرف دیگر اجازه میدهد که در قلمرو خود اراضی و ساختانهای مناسبی برای آموزشگاهها و موسسات فرهنگی خود طبق قوانین و مقررات معمول خریداری نماید.
ماده پانزدهم - کمیسیون مشترکی جهت تعقیب و اجرای این موافقت نامه تشکیل میشود و عنداللزوم جلسات خود را در پایتخت دولتین متعاهدین متناوباً تشکیل خواهد داد.
این کمیسیون اوضاع و مشکلات آموزشگاههای هر یک از طریق طرفین متعاهد در قلمرو دولت دیگر را نیز مورد بررسی قرار میدهد.
ماده شانزدهم - این موافقت نامه طبق قوانین اساسی دو دولت به تصویب خواهد رسید و از تاریخ مبادله اسناد تصویب که در بغداد به عمل خواهد آمد به موقع اجراء گذاشته خواهد شد.
این موافقت نامه برای مدت پنج سال منعقد میشود و هر یک از طرفین میتوانند حداقل سه ماه قبل از انقضای مدت فوقبا اعلام فسخ بطرف دیگر باعتبار آن پایان بخشد والا تا زمانی که یکی از طرفین تمایل خود را بفسخ آن اعلام ننماید همچنان معتبر خواهد بود.
به تاریخ 4 تیر ماه 1347 برابر 25 ژوئن 1968 در شهر تهران.
این موافقت نامه در دو نسخه بزبانهای فارسی و عربی تنظیم و هر دو متن متساویاً معتبر میباشد.
از طرف دولت شاهنشاهی ایران
از طرف دولت جمهوری عراق
موافقتنامه فوق مشتمل بر یک مقدمه و شانزده ماده منضم بقانون موافقتنامه فرهنگی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عراق است.
نایب رئیس مجلس سنا - عباس مسعودی