هیات وزیران در جلسه مورخه 1336/11/30 بنا به پیشنهاد 17657-23325-21/11/36 وزارت راه تصویب نمودند که ماده 104 تعرفه راه آهن به شرح زیر اصلاح گردد:
ماده 104 - اجناسیکه بواسطه حجم زیاد و وزن کم و با بسبب وضع ساختمان و بسته بندی و یا در اثر اینکه بارهای دیگری را نمیتوان با انها جور و حمل نمود یک واگن تمام را اشغال کند در مسیری که واگنها عموما با بار باید اعزام گردند به شرطی برای حمل قبول میشود که حداقل کرایه هر واگن به شرح زیر محسوب و پرداخت گردد:
بارهای طبقه اول در واگنهای چهار محوره حداقل 24 تن و در واگنهای دو محوره 15 تنی به میزان 9 تن و دو محوره 20 تنی 12 تن و دو محوره 24 تنی 15 تن.
بارهای طبقه دوم در واگنهای چهار محوره حداقل 26 تن و در واگنهای دو محوره 15 تنی به میزان 10 تن و دو محوره 20 تنی 13 تن و دو محوره 24 تنی 16 تن.
بارهای طبقه سوم در واگنهای چهار محوره حداقل 28 تن و در واگنهای دو محوره 15 تنی به میزان 11 تن و دو محوره 20 تنی 14 تن و دو محوره 24 تنی 18 تن.
بارهای طبقه چهارم در واگنهای چهار محوره حداقل 30 تن و در واگنهای دو محوره 15 تنی به میزان 12 تن و دو محوره 20 تنی 16 تن و دو محوره 24 تنی 20 تن.
بارهای طبقه پنجم در واگنهای چهار محوره حداقل 32 تن و در واگنهای دو محوره 15 تنی به میزان 13 تن و دو محوره 20 تنی 17 تن و دو محوره 24 تنی 22 تن.
بارهای طبقه ششم در واگنهای چهار محوره حداقل 34 تن و در واگنهای دو محوره 15 تنی به میزان 14 تن و دو محوره 20 تنی 19 تن و دو محوره 24 تنی 23 تن.
بارهای طبقه هفتم در واگنهای چهار محوره حداقل 36 تن و در واگنهای دو محوره 15 تنی به میزان 15 تن و دو محوره 20 تنی 20 تن و دو محوره 24 تنی 24 تن.
هرگاه در واگنها بیش از این مقدار بارگیری شود کرایه وزن حقیقی باید پرداخت شود.
تبصره - در صورتی که راه آهن دولتی ایران به تناسب احتیاج خود اقدام بخریداری واگنهایی با ظرفیتهای مختلف نماید. راه آهن میتواند با پیشنهاد کمیسیون تعرفه و موافقت هیئه مدیره راه آهن و تصویب وزارت راه حد متوسط ظرفیت واگنها را تعیین نماید.
از طرف نخست وزیر - اشرف احمدی.