نظر باجراء مواد مبحث پنجم از فصل سوم قسمت دوم، همچنین فقره ششم ماده (342) قانون جزای عرفی در منع تکدی در معابر عمومی هیات وزراء عظام در جلسه 8 برج اسد 1298 تصویب فرمودند که مقررات ذیل توسط مامورین نظمیه و محاکم صالحه به موقع اجرا گذاشته شود:
اوّلاً - تکّدی و سئوال در طُرُق و معابر عمومی و راهها ممنوع است.
ثانیاً - کلّیه سائلین که از حیث مزاج و خلقت بعلل و نواقصی مبتلا نیستند به وسیله مامورین نظمیه از تکّدی ممنوع و در صورت مقاومت یا تجدید تکّدی بمحاکم صالحه جلب و مجازات خواهند شد.
ثالثاً - در باب اطفالی که به تکّدی اشتغال دارند
1 - چنانچه پدر یا مادری داشته باشند که از آنها نگاهداری کنند مامورین نظمیه آنها را به والدینشان سپرده و از آنها التزام کتبی خواهند گرفت که مجّدداً بتکّدی اقدام ننمایند.
جریمه و مجازات تادیبیه اقوام این قبیل اطفال بر حسب حکم محکمه صالحه معین خواهد گردید.
2 - چنانچه اطفال یتیم و بی باعث باشند مامورین نظمیه مکلّفند آنها را با تصدیق کمیسری محل به دارالایتام دولتی تحویل دهند
رابعاً - کلّیه سائلین که بواسطه علّت مزاج یا نقص خلقت قادر به کار کردن و تحصیل معانی نیستند به وسیله کمیسریهای نظمیه بدار العجزه دولتی اشتغال خواهند یافت
خامساً - وزارت جلیله عدلیه واداره نظمیه هر یک در حدود وظایف خود در اجرای این حکم هستند.