نحوه تعیین مجازات در بزه تخریب به وسیله مواد منفجره

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

تاریخ دادنامه قطعی: 1395/05/31
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: در بزه تخریب به وسیله مواد منفجره، صدور حکم به مجازات مستقل برای نگهداری این مواد، فاقد وجاهت قانونی است.

رای خلاصه جریان پرونده

شعبه یازدهم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی به موجب دادنامه شماره --- - 95/4/30 از جمله تجدیدنظرخواهی آقای م.ک. نسبت به دادنامه شماره --- - 95/1/9 شعبه --- دادگاه کیفری دو شهرستان الف. متضمن محکومیت مشارالیه به تحمل دو فقره پنج سال و یک فقره یک سال حبس و هفتاد و چهار ضربه شلاق و باتهامات تخریب با مواد منفجره و نگهداری وحمل آن و نیز اخلال درنظم عمومی را رد نموده است که محکوم علیه با تقدیم لایحه ای به دفتر کل دیوان عالی کشور بانضمام تصاویر دادنامه های بدوی و تجدیدنظر و اوراقی از پرونده واستشهادیه ای ممضی به امضای چند تن از همکارانش درشرکت مترو و اجمالا با این ادعا که راننده موتور سیکلت که مواد محترقه از آن موتور پرتاب شده، در مواجهه حضوری نتوانسته او را شناسایی کند و برابر اسناد ومدارک ابرازی از محل کار خویش در متروی تهران، اساسا در زمان درگیری و حادثه درآن محل حضور نداشته و در محل کارش حضور داشته و اقدام شکات صرفا جهت تحت فشار قرار دادن برادرانش که حکم له آنها و علیه نامبردگان صادر شده می‌باشد تا برادرانش را وادار به اعلام گذشت مطالبات مال بنفع پسرش نموده و با این ترفند، موجبات آزادی فراهم کند و... اضافه نموده با بررسی مستند واستشهادیه و پرینت کارت ساعت (که بدون حتی لحاظ اظهارات متهم دیگر پرونده در صورتجلسه دادرسی و... با مفاد فیلم مغازه شاکی که در مراحل بدوی و تجدیدنظر وجود داشته و بی توجهی شده، تقاضای تجویز اعاده دادرسی و ماده 474 نموده که پرونده امر پس از ثبت در دفاتر مربوطه به این شعبه ارجاع گردیده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای سید علی اصغر لطیفی رستمی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای ولی بلاغی دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره --- - 95/4/30 مشاوره نموده چنین رای می دهد:

رای شعبه دیوان عالی کشور

نظر به اینکه بزه تخریب به وسیله مواد منفجره، بدون وجود مواد یاد شده محقق نخواهد شد یعنی لازمه ارتکاب بزه مذکور، نگهداری، حمل و بکارگیری مواد منفجره می‌باشد و مقنن نیز به همین منظور، کیفر اینگونه تخریبها را بمراتب شدیدتر ازتخریب عادی پیش بینی نموده است و درواقع مجموع اعمال ارتکابی مطابق تبصره 2 ماده 134 قانون مجازات اسلامی، عنوان مجرمانه خاص تخریب به وسیله مواد منفجره داشته و مستوجب کیفر واحد برابر ماده 678 قانون مذکور مصوب 1375 خواهد بود. ازاین رو تعیین دو فقره کیفر تحت عناوین مشارکت در نگهداری و حمل مواد منفجره و نیز تخریب به وسیله مواد منفجره فاقد وجاهت و فراقانونی تشخیص داده شده ضمن اینکه نحوه اخلال در نظم عمومی، در متون دادنامه های بدوی و تجدیدنظر تبیین نشده است و بدین لحاظ تقاضای اعاده دادرسی آقای م. ک. فرزند علی نسبت به دادنامه مارالذکر با بند چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری مطابقت داشته که در اجرای اختیار حاصله از ماده 476 همان قانون با پذیرش تقاضای نامبرده و تجویز اعاده دادرسی، پرونده جهت تجدید رسیدگی به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی ارجاع داده می‌شود.

شعبه سی و هشتم دیوان عالی کشور - رئیس، مستشار و عضو معاون

سید علی اصغر لطیفی رستمی - سید مصطفی قائم مقامی - سید اسمعیل محمدی

منبع