قانون مربوط بعهدنامه مودت بین ایران و لبنان

مصوب 1334/09/30 مجلس شورای ملی

ماده واحده - مجلس شورای ملی عهدنامه مودت ایران و لبنان را که مشتمل بر یک مقدمه و پنج ماده میباشد و در تاریخ پانزدهم مهر ماه 32 مطابق هفتم اکتبر یکهزار و نهصد و پنجاه و سه در تهران بامضا رسیده است تصویب مینماید.

این قانون که مشتمل بر ماده واحده و متن عهدنامه ضمیمه است در جلسه پنج شنبه سی‌ام آذر ماه یکهزار و سیصد و سی و چهار به تصویب مجلس شورای ملی رسیده.

نایب رئیس مجلس شورای ملی - امان‌الله اردلان

عهدنامه مودت بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری لبنان
اعلیحضرت همایون شاهنشاه ایران
و
رئیس جمهور لبنان
با تمایل به تشیید روابط دوستی دیرین موجوده میان ایران و لبنان و با توجه بلزوم کوشش هر دو کشور به منظور همکاری در تنظیم توسعه روابط بین‌المللی بر اساس صلح و عدالت
تصمیم گرفتند با توجه باصول منشور ملل متحد عهدنامه مودتی منعقد نمایند و بدین منظور نمایندگان تام‌الاختیار خود را به شرح زیر تعیین نمودند:
اعلیحضرت همایون شاهنشاه ایران
جناب آقای عبدالحسین مفتاح معاون وزارت امور خارجه
رئیس جمهور لبنان
آقای توفیق عواد کاردار لبنان
که پس از مبادله اختیارنامه‌های خود که صحیح و معتبر شناخته شد راجع به مواد زیر توافق حاصل نمودند:

ماده یکم - صلح پایدار و دوستی صمیمی و دائمی میان کشور شاهنشاهی ایران و جمهوری لبنان و هم چنین میان اتباع دو کشور برقرار خواهد بود.

ماده دوم - طرفین معظمین متعاهدین موافقت مینمایند که روابط سیاسی و کنسولی خود را طبق اصول و معمول حقوق بین‌المللی عمومی ادامه دهند و نیز قبول دارند که نسبت بنمایندگان سیاسی و کنسولی هر یک از دو کشور در خاک کشور طرف مقابل رفتار مرسوم در اصول و معمول حقوق بین‌المللی عمومی را اجرا نمایند اما در هر حال و مضافاً به شرط معامله متقابل رفتار مذکور نباید نامساعدتر از رفتاری باشد که نسبت به نمایندگان سیاسی و‌کنسولی دول کاملهالوداد معمول میگردد.

ماده سوم - طرفین معظمین متعاهدین موافقت مینمایند که روابط کنسولی و بازرگانی و گمرکی و دریانوردی میان دو کشور و همچنین شرایط استقرار‌و اقامت اتباع خود در قلمرو متقابل را به وسیله قراردادهای اختصاصی که با اصول و معمول حقوق بین‌الملل عمومی مطابقت داشته باشد بر اساس مساوات و معامله متقابل کاملی برقرار سازند.

ماده چهارم - طرفین معظمین متعاهدین موافقت دارند کلیه اختلافاتیکه میان آنها ناشی گردیده و نتوانسته‌اند در مدت منطقی معقولی به طور دوستانه از طریق عادی سیاسی حل نمایند بطرق حل صلح‌آمیز ارجاع شود.
طرفین این حق را برای خود محفوظ میدارند که در هر مورد به وسیله توافق مخصوص مناسب ترین طریقی را که به نظر آنها میرسد تعیین نمایند.
طرفین نیز قبول دارند که چنانچه هر دو کشور قضاوت دیوان بین‌المللی دادگستری را بشناسند کلیه اختلافات منظور در ماده 36 اساسنامه آن دیوان را در‌صورت لزوم علی رغم مقررات فوق به دیوانمذکور ارجاع نمایند.

ماده پنجم - این عهدنامه به تصویب رسیده و اسناد مصوبه هر چه زودتر در بیروت مبادله خواهد شد و 15 روز پس از مبادله اسناد مصوبه این‌عهدنامه به موقع اجرا گذارده میشود.
بنا علیهذا نمایندگان تام‌الاختیار این عهدنامه را بامضا خود رسانیده و با مهر خود ممهور نمودند.
این قرارداد در دو نسخه بزبان فارسی و فرانسه که هر دو معتبر میباشند در تهران تنظیم شد.
به تاریخ 15 مهر ماه 1332
از طرف اعلیحضرت همایون شاهنشاه
از طرف رئیس جمهور لبنان
عهدنامه فوق که مشتمل بر یک مقدمه و 5 ماده است در جلسه پنجشنبه سی‌ام آذر ماه یکهزار و سیصد و سی و چهار به تصویب مجلس شورای‌ملی رسید.
نایب رئیس مجلس شورای ملی - امان‌الله اردلان

دریافت فایل پی‌دی‌اف