شروع مهلت پرداخت دیه از زمان وقوع درگیری

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

تاریخ دادنامه قطعی: 1391/05/03

پیام: در جرم ضرب و جرح عمدی، مهلت پرداخت دیه یک سال میباشد. که این مهلت از زمان وقوع درگیری شروع می‌ شود. نه از زمان صدور حکم.

رای دادگاه بدوی

در خصوص شکایت ح. فرزند الف. علیه ج. فرزند ب. دائر بر ایراد ضرب و جرح عمدی، دادگاه با توجه به اوراق پرونده و شکایت بی‌شائبه شاکی و گزارش مامورین و شهادت شهود در مرحله تحقیق و اقرار صریح متهم در جلسه دادگاه مبنی بر وقوع درگیری فیمابین النهایه اظهار داشته است متهم با وی درگیر و دست به یقه شده است و [با توجه] به سایر دلائل و قرائن موجود در پرونده بزه انتسابی ثابت و محرز تشخیص [و] مستندا به مواد 367 ، 480 و 484 قانون مجازات اسلامی متهم موصوف را به پرداخت پانزده درصد دیه کامل بابت منقله دیواره قدامی استخوان سینوس پیشانی سمت راست و پرداخت یکصد دینار بابت شکستگی اسخوان بینی که التیام یافته‌اند و پرداخت یک و نیم دینار بابت کبودی بیضه راست و پرداخت نیم درصد دیه کامل بابت خونریزی ادراری که التیام یافته ظرف یک سال از تاریخ وقوع درگیری در حق شاکی محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران است.

رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - قوچانی

رای دادگاه تجدیدنظر استان

در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ج. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 3/5/91 صادر شده از شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن مشارالیه در رابطه با اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی موضوع شکایت آقای ح. به پرداخت دیه در حق مصدوم محکوم گردیده است. توجها به مندرجات پرونده خصوصا به اینکه طرفین با همدیگر درگیر شده اند و هیچ‌دلیلی بر درگیری شاکی با شخص یا اشخاص دیگری نیست وچون از ناحیه تجدیدنظرخواه ایراد و یا اعتراض موثری که موجبات نقض دادنامه موصوف را فراهم نماید ابراز و یا عنوان نگردیده و تجدیدنظرخواهی نیز با هیچ یک از موارد مندرج در ماده 240 قانون آیین دادرسی در امور کیفری منطبق نمی‌باشد، علی‌هذا دادگاه اعتراض را مردود دانسته، مستندا به بند الف ماده 257 قانون آیین دادرسی کیفری دادنامه معترض‌عنه را با اعمال تخفیف تایید می‌نماید. رای صادره قطعی می‌باشد.

رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استانمستشار دادگاه

راثی نصیری - حیات مقدم

منبع