ماده 1 - عوارض مربوط به هواپیمایی به شرح زیر تصویب میشود:
الف - برای صدور گواهی نامه ثبت و تابعیت هر هواپیما پانصد ریال (500).
ب - برای صدور گواهی نامه قابلیت پرواز هر هواپیما هشتصد ریال (800) و برای تجدید آن هشتصد ریال (800).
ج - برای صدور گواهی نامه بیسیم هواپیما دویست ریال (200).و تجدید آن دویست ریال 200.
د - برای صدور گواهینامه دانشجوی خلبانی یا خلبان خصوصی صد ریال (100) و برای تجدید آن پنجاه ریال (50).
ه - برای صدور گواهی نامه خلبان بازرگانی - آموزگار خلبانی - خلبان سرویس حمل و نقل هوایی - هوانوردی مکانیسین هواپیمایی - متصدی بیسیم هواپیمایی - متصدی تنظیم عبور و مرور هواپیمایی هواشناسی دویست ریال (200) و برای تجدید هر یک از آنها صد ریال (100).
و - برای ثبت اختیارات جدید در هر یک از گواهی نامههای مذکور در بند (ه-) هر دفعه صد ریال (100).
ز - برای تصدیق ارزش هر یک از هواپیماهای مذکور در بندهای ب - ج - د - ه- که به وسیله دولت بیگانه صادر شده باشد صد ریال (100).
ح - برای صدور اجازهنامه استفاده از یک فرودگاه خصوصی پانصد ریال (500) و برای تجدید آن دویست ریال (200).
ط - برای هر دفعه فرود آمدن هواپیمایی که از خارجه بیک فرودگاه کشوری وارد میشود نسبت به هر یکصد کیلوگرم وزن حداکثر هواپیما که در گواهی نامه قابلیت پرواز آن تعیین شده دو ریال (2).
ی - برای استفاده از وسائل روشنائی یک فرودگاه کشوری در شب جهت فرود آمدن هواپیمایی که از خارجه بایران وارد شده و یا بلند شدن هواپیمایی که بخارجه عزیمت مینماید هر دفعه نسبت به هر یکصد کیلوگرم وزن حداکثر هواپیما که در گواهی نامه قابلیت پرواز آن تعیین شده دو ریال (2).
ک - برای نگاهداری هواپیمایی که از خارجه بایران وارد شده و در یک فرودگاه کشوری در هوای آزاد توقف مینماید.
هر 24 ساعت ده دینار (10% ریال) نسبت بهر متر مربع از زمین اشغال شده (در محاسبه طول و عرض هواپیما در نظر گرفته میشود.)
تبصره - برای نگاهداری هواپیما در یک فرودگاه کشوری در صورتی که کمتر از شش ساعت باشد عوارض دریافت نخواهد شد و برای نگاهداری اضافه بر 24 ساعت کسر 24 ساعت اگر از شش ساعت تجاوز نماید 24 ساعت محسوب خواهد شد.
عواید مزبور به وسیله اداره کل هواپیمایی کشوری وصول و به حساب درآمد عمومی کشور منظور و تحویل خزانهداریکل خواهد گردید.
ماده 2)هواپیماهای زیر از پرداخت عوارض مذکور در بندهای (ط - ی - ک) ماده 1 معاف میباشند:
الف - هواپیماهای متعلق به دربار سلطنتی.
ب - هواپیماهای متعلق به دولت اعم از نظامی و غیر نظامی مادامیکه برای خدمات عمومی و بدون قصد انتفاع به کار میرود و همچنین هواپیماهای حامل مهمانان دولت.
ج - هواپیماهای متعلق بروسای کشورهای خارجی
د - هواپیماهای نمایندگان سیاسی دول خارجی در ایران به شرط معامله متقابله مادام که بدون قصد انتفاع به کار میرود.
ماده 3)اداره کل هواپیمایی کشوری میتواند ساختانها و اراضی و وسائل مورد احتیاج هواپیماها را که متعلق بآن اداره میباشد بنرخ عادله و با تصویب وزارت راه باجازه واگذار و عوائد آن را به حساب درآمد عمومی کشور وصول و تحویل خزانهداریکل نماید.
ماده 4)از تاریخ تصویب این قانون هر نوع عوارض دیگری راجع بهواپیمایی کشور ملغی میشود.
بر طبق قانون تمدید مدت اختیارات مصوب سیام دیماه 1331 لایحه قانونی عوارض فرود و توقف هواپیماها مشتمل بر 4 ماده و (1) تبصره تصویب میشود.
به تاریخ 1332/3/17
نخست وزیر - دکتر محمد مصدق