ماده 1 - خانه سازمانی خانه ای است که از طرف وزارتخانه ها یا موسسات دولتی و یا وابسته به دولت در اختیار متصدیان مشاغل معینی در دوره تصدی آن شغل برای سکونت گذارده میشود.
ماده 2 - شرایط و طرز استفاده از خانه های سازمانی و مبلغی که استفادهکننده باید بپردازد و همچنین ترتیب تخلیه آن به موجب آییننامه ای خواهد بود که ظرف سه ماه از تاریخ تصویب این قانون از طرف وزارت دارایی و وزارت آبادانی و مسکن تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
ماده 3 - در صورتی که استفادهکننده از خانه سازمانی ظرف مهلت مقرر خانه را تخلیه نکند تا روز تخلیه و تحویل حقوق و مزایای او و در مورد مستخدم بازنشسته یک چهارم حقوق بازنشستگی او به نفع سازمان مربوط برداشت میشود.
ماده 4 - ادارات پرداخت کننده حقوق در مرکز و شهرستانها مکلفند مبلغی را که استفادهکننده از خانه سازمانی در ازاء استفاده از آن باید بپردازد ماهیانه از حقوق و سایر دریافتی های او کسر و بلافاصله به حساب مربوطه تحویل نمایند.
ماده 5 - خانه های سازمانی مشمول هیچ یک از مقررات قانون مالک و مستاجر و همچنین انجام تشریفات ثبتی مربوط به مقررات اجاره و استجاره نخواهد بود.
تبصره (الحاقی 1351/03/29)- خانه های سازمانی که در بخش خصوصی از طرف صاحبان صنایع و معادن و واحدهای تولیدی در اختیار کارکنان و کارگران کارخانجات و معادن و واحدهای تولیدی گذارده میشود از حیث طرز استفاده و تخلیه مشمول مقررات این قانون و آیین نامه اجرایی آن میباشد.
ماده 6 - خانه های سازمانی نیروهای مسلح شاهنشاهی مشمول مقررات مربوط به خود خواهد بود.
قانون بالا مشتمل بر شش ماده که در تاریخ 1346/3/1 به تصویب مجلس سنا رسیده بود در جلسه روز سه شنبه شانزدهم خرداد ماه یکهزار و سیصد و چهل و شش شمسی مورد تصویب مجلس شورای ملی قرار گرفت.
رئیس مجلس شورای ملی - مهندس عبدالله ریاضی