ماده واحده - مجلس شورای ملی عهدنامه مودت را که مشتمل بر 5 ماده و در تاریخ دوم شهریور ماه 1308 بین دولتین ایران و حجاز و نجد و ملحقاتآن امضا شده تصویب و اجازه مبادله نسخ صحه شده آن را به دولت میدهد.
این قانون که مشتمل بر یک ماده و متن عهدنامه ضمیمه است در جلسه نوزدهم دی ماه یک هزار و سیصد و هشت شمسی به تصویب مجلس شورایملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - دادگر
عهدنامه مودت بین مملکت ایران و مملکت حجاز و نجد و ملحقات آن
اعلیحضرت همایون شاهنشاه ایران از یکطرف
اعلیحضرت پادشاه حجاز و نجد و ملحقات آن از طرف دیکر[دیگر]
نظر به اینکه بتاسیس روابط ودادیه بین مملکتین و تشیید مبانی آن مایل میباشند ومعتقدند که ایجاد مناسبات مذکوره موجب پیشرفت و باعث رفاه و آسایش ملتین است بانعقاد عهدنامه مودت تصمیم نموده و برای این مقصوداختیارداران خود را معین نمودند.
اعلیحضرت همایون شاهنشاه ایران
جناب اشرف حاج مهدیقلیخان هدایت رئیسالوزراء
اعلیحضرت پادشاه حجاز و نجد و ملحقات آن
شیخ عبدالله الفضل و شیخ محمد عبدالرواف
اختیارداران فوق پس از ارائه اعتبارنامه های خود که مطابق قاعده بود در موارد ذیل موافقت حاصل نمودند:
ماده اول - بین مملکت شاهنشاهی ایران و مملکت حجاز و نجد و ملحقات آن و بین اتباع دولتین صلح خللناپذیر و دوستی صمیمانه دائمی برقرار خواهدبود و طرفین معظمین متعاهدین تمام مساعی خود را در ادامه و استحکام روابط مزبور مبذول خواهند داشت.
ماده دوم - نظر به اینکه طرفین معظمین متعاهدین مایل هستند و حق دارند که وزرای مختار و قنسول های خود را به ممالک یکدیگر اعزام نمایند لهذا موافقت نمودند که با نمایندکان[نمایندگان] هر یک از طرفین متعاهدین در مملکت طرف متعاهد دیکر[دیگر] به شرط معامله متقابله بر طبق قواعد و مرسوم حقوقعمومی بینالمللی رفتار نمایند.
ماده سوم - هر یک از طرفین معظمین متعاهدین متعهد میشوند که اتباع طرف متعاهد دیگر را در مملکت خود از جمیع حقوق و مزایائیکه اتباعدولت کاملهالوداد از آن بهرهمند میگردند برخوردار سازند حکومت اعلیحضرت پادشاه حجاز و نجد و ملحقات آن متعهد میگردد که نسبت به حجاجایرانی از هر حیث مثل سایر حجاجیکه به بیتاللهالحرام میروند معامله و رفتار نموده و اجازه ندهند که نسبت بحجاج ایرانی در اداء مناسک حج وفرایض دینی آنها هیچ کونه[هیچ گونه] مشکلاتی ایجاد شود و نیز تعهد مینمایند که وسائل امنیت و آسایش و اطمینان آن ها را فراهم نمایند.
ماده چهارم - طرفین معظمین متعاهدین مایل هستند که در موقع مناسب به تکمیل مذاکرات و عقد قراردادهای سیاسی و تجاری و اقتصادی و غیرهاقدام نمایند.
ماده پنجم - این عهدنامه در چهار نسخه بعربی و فارسی بامضا رسیده و متن فارسی و عربی هر دو دارای رسمیت و اعتبار واحد خواهد بود.
طهران به تاریخ 2 شهریور 1308 - مطابق 18 ربیعالاول 1348
محل امضا مهدیقلی محل امضا عبدالله الفضل محل امضا محمد عبدالرواف
اجازه مبادله عهدنامه مودت منعقده بین دولتین ایران و حجاز و نجد و ملحقات به شرح فوق در جلسه 19 دی ماه 1308 شمسی داده شده است.
رئیس مجلس شورای ملی - دادگر