ماهیت اجرت المثل ایام زوجیت

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

تاریخ دادنامه قطعی: 1393/11/19
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: با تصویب تبصره ماده 336 قانون مدنی، اجرت المثل کارهای انجام شده در ایام زوجیت، تبدیل به دینی مانند مهریه شده است که در هر زمانی قابل مطالبه است؛ بنابراین زن می‌تواند در زمان زندگی مشترک با همسرش، پس از طلاق و یا حتی در صورتی که خود قصد جدایی داشته و دعوای طلاق مطرح کرده باشد، آن را مطالبه نماید.

رای دادگاه بدوی

در خصوص دعوی خانم ر.د. به طرفیت م.الف. به خواسته مطالبه اجرت‌المثل ایام زوجیت با جلب نظر کارشناس مقوم به 186/000/000 تومان، دادگاه با بررسی جمیع اوراق پرونده نظر به اینکه زوجه طی طلاق‌نامه شماره... تاریخ 1374/01/23 از زوج جدا شده‌ است، لذا با توجه به اینکه قانون حاکم زمان صدور گواهی عدم امکان سازش تبصره 6 آیین‌نامه اجرای قانون حمایت خانواده مصوب 1354 بوده است که در صورت طلاق از سوی زوج، زوجه می‌توانست مطالبه اجرت‌المثل نماید، در حالی که مطابق طلاق‌نامه مدرکیه طلاق غیابا از سوی زوجه تقاضا شده‌ است، لذا مستحق دریافت اجرت‌المثل نیست. لذا مستندا به ماده فوق‌الذکر و ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم به بی‌حقی خواهان را صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران می‌باشد.

رئیس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده شهریار - صادقی

رای دادگاه تجدیدنظر استان

تجدیدنظرخواهی خانم ر.د. به طرفیت آقای م.الف. نسبت به رای موضوع دادنامه شماره --- - 1393/01/27 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی خانواده شهریار که بر صدور حکم به رد دعوی تجدیدنظرخواه دادگاه شعبه --- تجدیدنظر استان تهران با تعیین وقت رسیدگی و دعوت طرفین و استماع اظهارات آنان و عدم ارائه دلیل بر پرداخت اجرت‌المثل سنوات زندگی مشترک از ناحیه تجدیدنظرخوانده به تجدیدنظرخواه، اعتراض تجدیدنظرخواه را وارد می‌داند. زیرا اساسا مطالبه اجرت‌المثل منوط به شرایط کلی مقرر در تبصره 6 ماده واحده مقررات مربوط به طلاق نمی‌باشد. اجرت‌المثل ایام زوجیت کارهایی است که زن در منزل شوهر و به دستور وی انجام داده که آن کارها نوعا مستحق دریافت اجرت‌المثل است. به علاوه در این ماده دریافت اجرت‌المثل را موکول به تقدیم دادخواست طلاق از سوی زوج یا زوجه ننموده است. قبل از تصویب این تبصره، اجرت‌المثل زمانی مطرح می‌شد که مرد قصد داشت بدون تقصیر، همسرش را طلاق دهد. در چنین مواردی مرد علاوه بر پرداخت مهریه، باید اجرت‌المثل نیز پرداخت نماید. اما با تصویب تبصره ماده 326 قانون مدنی، اجرت‌المثل تبدیل به دینی مانند مهریه شده‌ است که هر زمانی قابل مطالبه است و حتی زن می‌تواند در زمان زندگی مشترک با همسرش یا پس از طلاق، آن را مطالبه نماید و یا حتی اگر زن خود قصد طلاق داشته باشد. وجه افتراق تبصره ذیل ماده 336 قانون مدنی و تبصره ذیل ماده واحده مقررات مربوط به طلاق به آن است. از طرفی برخلاف استدلال دادگاه محترم، ماده 336 قانون مدنی قانون عام بوده، قانونگذار با وضع این ماده مبادرت به ارائه طریق کلی در موارد مشابه نموده، در همه موارد مشابه قابل استناد است. لذا این قانون نسبت به همه موارد مشابه اعمال می‌شود و قانونگذار با وضع تبصره ماده 336 قانون آن را فقط به اشخاص خاص زن و شوهر تسری داده است و در واقع تاکیدی بر اجرای ماده 336 قانون مدنی است و از آنجا که زوجه استحقاق دریافت اجرت‌المثل را دارد و زوج دلیلی بر پرداخت آن تقدیم دادگاه ننموده است، لذا این دادگاه رای دادگاه بدوی را که بدون توجه به این مهم اصدار یافته است، نقض و تجدیدنظرخوانده را الزام به پرداخت مبلغ 186000000 ریال وفق نظریه کارشناس منتخب دادگاه در حق زوجه می‌نماید. این رای قطعی است.

رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران

معنوی - مدنی کرمانی

منبع