وزیران عضو کمیسیون امور زیربنایی، صنعت و محیط زیست در جلسه مورخ 1387/07/21 بنا به پیشنهادهای شماره 11/4541 مورخ 1387/03/20، شماره 11/4542مورخ 1387/03/30 و شماره 11/4543 مورخ 1387/03/20 وزارت راه و ترابری و در اجرای ماده (2) آییننامه چگونگی تنظیم و انعقاد توافقهای بین المللی - مصوب 1371- و با رعایت جزء “ح” بند (1) تصویب نامه شماره 158823/ت38859ه- مورخ 1386/10/01 تصویب نمودند:
وزارت راه وترابری مجاز است نسبت به امضای موقت موافقتنامه کشتیرانی تجاری دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت های جمهوری "سنگال"، "نیکاراگوئه" و "غنا" در چارچوب متن پیوست که تایید شده به مهر "پیوست تصویب نامه هیات وزیران" است اقدام و مراحل قانونی را تا تصویب نهایی پیگیری نماید.
این تصویب نامه در تاریخ 1387/08/18 به تایید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است.
پرویز داودی
معاون اول رئیس جمهور
موافقتنامه کشتیرانی تجاری دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت های
جمهوری "سنگال"، "نیکاراگوئه" و "غنا"
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت. ... که پس از این به عنوان "طرفهای متعاهد" به آنها اشاره خواهد شد با علاقه به توسعه هماهنگ کشتیرانی تجاری بین دو کشور جهت فعال سازی همکاریهای فی ما بین در زمینه امور تجاری دریانوردی، با رعایت اصول آزادی دریانوردی تجاری بین المللی تصمیم به انعقادموافقتنامه زیر گرفته اند:
ماده 1- تعاریف
از نظر این موافقتنامه:
1- اصطلاح «کشتی طرف متعاهد» به هر شناور تجاری اطلاق میشود که طبق قوانین یک طرف متعاهد به ثبت رسیده باشد و تحت پرچم آن تردد کند، اصطلاح مزبور همچنین شامل آن دسته از شناورهای استیجاری خواهد بود که توسط یک طرف متعاهد و یا شرکتهای کشتیرانی آن به کار گرفته شده باشد مشروط به اینکه با پرچم کشور ثالثی که از نظر طرف متعاهد دیگر قابل قبول میباشد، تردد نمایند.
این اصطلاح شامل شناورهای زیر نمی شود:
الف- کشتیهای جنگی و سایر شناورهایی که در خدمت نیروهای مسلح هستند.
ب- شناورهای تحقیقاتی (آب نگاری، اقیانوس شناسی و عملی)
پ- شناورهای ماهیگیری
ت- شناورهای تفریحی، دولتی، بیمارستانی و سایر شناورهایی که اعمال غیر تجاری انجام می دهند.
2-
گزینه اول:
اصطلاح «خدمه» شامل هر شخصی است که بر کشتی طرف متعاهد سوار شده و دارای شناسنامه دریانوردی بوده و نام او نیز در فهرست خدمه کشتی ذکر شده باشد.
گزینه دوم:
اصطلاح «خدمه» شامل هر شخصی است که در کشتی هر یک از طرفهای متعاهد به کار گمارده شده، تصدی اعمال مربوط به راهبری، بهره برداری یا نگهداری کشتی را به عهده داشته و نام وی در فهرست خدمه کشتی مندرج و دارای شناسنامه دریانوردی باشد.
3- اصطلاح «قلمرو» در مورد هر یک از طرفهای متعاهد به مناطق تحت حاکمیت یا صلاحیت آن اطلاق میشود، مگر آنکه سیاق عبارت به نحو دیگری اقتضا کند.
4- اصطلاح «مسافر» به شخصی اطلاق میشود که به وسیله کشتی حمل شود بدون آنکه نام وی در فهرست خدمه کشتی هر یک از طرفهای متعاهد ذکر شده باشد و یا به موجب قرارداد در آن به انجام کاری اشتغال داشته باشد.
5- اصطلاح «بندر» به محلی اطلاق میشود که دارای موقعیت و تاسیسات بندری بوده و بر روی کشتیرانی بازرگانی بین المللی باز باشد.
6- اصطلاح «شرکت کشتیرانی» به معنای شخص حقوقی است که در قلمرو یک طرف متعاهد مطابق قوانین داخلی آن طرف تاسیس و با استفاده از شناورهای ملکی یا استیجاری خود به حمل و نقل دریایی بین المللی اشتغال داشته باشد.
7- مقامهای صلاحیتدار دریایی عبارتنداز:
وزارت راه و ترابری (سازمان بنادر و کشتیرانی) در جمهوری اسلامی ایران
و............................... در...................................
ماده 2- همکاری
طرفهای متعاهد همه امکانات خود را برای توسعه همکاریهای دو جانبه دریایی در زمینه کشتیرانی تجاری به کار خواهند گرفت. این همکاری شامل موارد زیر نیز میباشد:
- تجسس و نجات
- جلوگیری از آلودگی دریایی و مقابله با آن
- نظارت بر آمد و شد دریایی
- تحقیقات آب نگاری
- تبادل اطلاعات.
ماده 3- ارتباط میان سازمانها و اشخاص ذی ربط
1- طرفهای متعاهد مساعدتهای لازم را برای برقراری ارتباط میان سازمانهای مسئول امور دریایی و اشخاص مرتبط با امور کشتیرانی تجاری یکدیگر به عمل خواهند آورد.
2- شرکتهای کشتیرانی هر یک از طرفهای متعاهد میتوانند مطابق قوانین و مقررات مربوط در قلمرو طرف متعاهد دیگر دفاتر نمایندگی یا شعب تاسیس و طبق قوانین و مقررات آن طرف به فعالیت بپردازند.
ماده 4- تسهیل حمل و نقل
1- طرفهای متعاهد موافقت می نمایند که:
الف- کشتیهای خود را به حمل و نقل کالا میان بنادر دو کشور ترغیب کنند و در جهت رفع موانعی که ممکن است از توسعه این حمل و نقل جلوگیری کند، همکاری نمایند،
ب- از حمل کالا از بنادر خود به بنادر کشورهای ثالث و بالعکس توسط کشتیهای طرف متعاهد دیگر ممانعت به عمل نیاورند.
2- مفاد بند (1) این ماده به حقوق کشتیهایی که تحت پرچم کشورهای ثالث به حمل و نقل تجاری دریایی بین بنادر طرفهای متعاهد و یا بین بنادر یکی از طرفهای متعاهد و بنادر کشور ثالث مبادرت می ورزند، لطمه ای وارد نخواهد کرد.
ماده 5- رفتار ملی
1- هر یک از طرفهای متعاهد نسبت به کشتیهای طرف متعاهد دیگر، محموله ها، خدمه و مسافران آنها در موارد زیر همان رفتاری را خواهد داشت که با کشتیهای خود که برای حمل و نقل دریایی بین المللی مورد استفاده قرار می گیرند، معمول می دارد:
الف- ورود و خروج کشتیها به آبهای سرزمینی و بنادری که به روی حمل و نقل دریایی بین المللی باز میباشند
ب- توقف کشتیها در بنادر، استفاده از بنادر برای عملیات تخلیه و بارگیری و استفاده از تسهیلات بندری
پ- سوار و پیاده کردن مسافر
ت- استفاده از خدمات مربوط به کشتیرانی تجاری دریایی و همچنین عملیات مربوط.
2- مفاد بند (1) این ماده شامل موارد زیر نخواهد بود:
الف- فعالیتهایی که طبق قوانین داخلی هر یک از طرفهای متعاهد منحصر به موسسات و سازمانهای متبوع آنهاست از قبیل کشتیرانی ساحلی (کابوتاژ(
ب- مقررات مربوط به پذیرش و اقامت خارجیان در قلمرو هر یک از طرفهای متعاهد؛
پ- مقررات مربوط به راهنمایی اجباری کشتیهای خارجی
ت- استفاده از بنادری که به روی کشتیهای خارجی باز نمیباشد.
ماده 6- جلوگیری از معطلی کشتی
طرفهای متعاهد در چارچوب قوانین و مقررات بندری خود و براساس مفاد معاهدات بین المللی اقدامات لازم را برای تسهیل و سرعت بخشیدن به حمل و نقل دریایی و جلوگیری از معطل شدن غیرضروری کشتیهای طرف متعاهد دیگر در بنادرشان به عمل خواهند آورد.
ماده 7- شناسایی اسناد و گواهینامه ها
1- اسناد ثبت و تابعیت کشتی های هر یک از طرفهای متعاهد که براساس مقررات آن طرف متعاهد توسط مقامهای صلاحیتدار آن صادر شده و نیز گواهینامه اندازه گیری ظرفیت و سایر اسناد کشتی که با رعایت ضوابط کنوانسیونهای بین المللی مربوط توسط مقام های صلاحیتدار یکی از طرفهای متعاهد صادر شده و یا مورد شناسایی قرار گرفته باشد، توسط مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر به رسمیت شناخته خواهد شد.
2- محاسبه حقوق و عوارض بندری کشتی براساس گواهینامه های اندازه گیری ظرفیت مندرج در بند (1) این ماده انجام خواهد گرفت.
ماده 8- شناسایی مدارک خدمه
1- طرفهای متعاهد مقررات کنوانسیون شماره (108) مربوط به شناسنامه ملوانی ملی خدمه کشتی ها را که در تاریخ 1337 هجری شمسی برابر با 1958 میلادی در چهل و یکمین دوره اجلاسیه کنفرانس عمومی سازمان بین المللی کار به تصویب رسیده است را، اعمال خواهند نمود.
2- هریک از طرفهای متعاهد مدارک شناسایی خدمه کشتی را که توسط مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر صادر و یا به رسمیت شناخته شده است، به رسمیت خواهد شناخت. مدارک شناسایی مزبور به شرح زیر است:
- برای خدمه کشتی های جمهوری اسلامی ایران شناسنامه دریانوردی (s Identity Document Seafarer)
برای خدمه کشتیهای. .........................................
ماده 9- کمکهای پزشکی
هریک از طرفهای متعاهد درحد امکان کمکهای پزشکی لازم را به خدمه کشتی طرف متعاهد دیگر طبق مقررات داخلی خود ارایه می نماید.
ماده 10- کمک و مساعدت
1- چنانچه کشتی یکی از طرفهای متعاهد در امتداد ساحل طرف متعاهد دیگر، در آبهای داخلی یا دریای سرزمینی آن به گل بنشیند یا به ساحل برخورد کند و یا به سانحه دیگری دچار شود، کشتی مزبور و محموله آن از همان حمایتی که به کشتی های خودی و محموله آنها اعطا میشود، برخوردار خواهد بود.
فرمانده، خدمه و مسافران کشتی خسارت دیده باید کمک و مساعدت لازم را دریافت دارند.
2- کشتی خسارت دیده، کلیه اموال و کالاهای حمل شده در آن یا هرآنچه که از آنها نجات یافته مشمول حقوق گمرکی، سود بازرگانی و سایر عوارض و مالیاتها نخواهد شد، مگر آنکه هدف استفاده و مصرف آن اموال و یا کالاها در قلمروی طرف متعاهدی باشد که در آن سانحه اتفاق افتاده است.
ماده 11- اعمال قوانین و مقررات
هیچ چیز در این موافقتنامه به حق مقامهای صلاحیتدار طرفهای متعاهد برای اعمال قوانین و مقررات داخلی خود در مورد حفظ سلامت عمومی، کنترل گمرکی، حفاظت از محیط زیست دریایی، امنیت و ایمنی کشتی ها، بنادر، جان افراد و کالاها، پذیرش خارجیان، ورود و خروج کشتی، کالا و مسافران در قلمروی خود لطمه نخواهد زد.
ماده 12- کار گروه مشترک
کار گروه مشترکی متشکل از نمایندگان مقامهای مربوط به تناوب و به شکل ادواری در قلمرو هر یک از طرفهای متعاهد و یا بنا به تقاضای هر یک از طرفهای متعاهد در موارد زیر تشکیل میشود:
الف- بحث و بررسی و چگونگی اجرای این موافقتنامه
ب- انجام مطالعات مشترک در خصوص ارائه خدمات جدید در زمینه حمل و نقل دریایی
پ- حل اختلافات در خصوص نحوه اجرای مفاد این موافقتنامه
ماده 13- اصلاح موافقتنامه
این موافقتنامه تنها با توافق کتبی طرفهای متعاهد میتواند اصلاح شود. هر گونه اصلاح با رعایت مفاد ماده (14) لازمالاجرا خواهد شد.
ماده 14- لازمالاجرا شدن
1- این موافقتنامه طبق قوانین و مقررات هر یک از طرفهای متعاهد به تصویب مراجع صلاحیتدار آنها خواهد رسید.
2- گزینه اول:
این موافقتنامه سی روز پس از تاریخ مبادله اطلاعیه های طرفهای متعاهد مبنی بر اینکه اقدامات لازم را طبق قوانین و مقررات خود درباره لازمالاجرا شدن این موافقتنامه به عمل آورده اند برای مدت....... سال به اجرا گذارده خواهد شد. پس از مدت مزبور این موافتقنامه برای دوره های....... ساله دیگر همچنان معتبر خواهد ماند، مگر آنکه یکی از طرفهای متعاهد فسخ آن را به طور کتبی به اطلاع طرف متعاهد دیگر برساند که در این صورت موافقتنامه شش ماه پس از اعلام مزبور فسخ شده تلقی خواهد شد.
گزینه دوم:
این موافقتنامه سی روز پس از تاریخ مبادله اطلاعیه های طرفهای متعاهد مبنی بر اینکه اقدامات لازم را طبق قوانین و مقررات خود درباره لازمالاجرا شدن این موافقتنامه به عمل آورده اند برای مدت2 سال به اجرا گذارده خواهد شد. پس از مدت مزبور این موافقتنامه همچنان معتبر خواهد ماند، مگر اینکه یکی از طرفهای متعاهد با اخطار شش ماهه قبلی نسبت به فسخ آن اقدام کند.
ماده 15- زبان
این موافقتنامه شامل یک مقدمه و پانزده ماده، در دو نسخه به زبانهای فارسی، و. ................ تنظیم شده و هر سه متن از اعتبار یکسان برخوردار خواهند بود. در صورت بروز اختلاف در تفسیر متون، متن ملاک میباشد.
این موافقتنامه در تاریخ. ........... در. ...................... به امضا نمایندگان دولتهای جمهوری اسلامی ایران و. ..................... رسید.
از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران از طرف دولت