صدور حکم طلاق به دلیل عسرو حرج ناشی از اعتیاد زوج و رد تجدیدنظرخواهی به علت تأخیر در مهلت قانونی

تاریخ دادنامه قطعی: 1402/03/01

خلاصه جریان پرونده:

در تاریخ 1401/01/17 خانم ز. د. به طرفیت اقای ه. د. دادخواستی به خواسته صدور حکم طلاق بدلیل عسرو حرج تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد در جلسه رسیدگی مورخ 1401/03/10 خوانده حضور نیافته و لایحه ای تقدیم ننموده لیکن خواهان حضور یافته و اظهار داشت خواسته به شرح دادخواست تقدیمی است.همسرم دارای اعتیاد به مواد مخدر از نوع صنعتی و سنتی می‌باشد. و الان ده سال است.که ازدواج نموده ام همه این ده سال را مواد می کشید و چندین بار تعهد به ترک اعتیاد نمود اما نتوانسته است.که به تعهد خود عمل نماید. و از طرفی به موجب سند رسمی مضبوط در پرونده وکالت در طلاق به من داده است.و من از این اختیار استفاده مینمایم. دارای دو فرزند مشترک به نام های ا. 9 ساله و ا. 5 ساله می باشیم که با خودم زندگی می کنند و حضانت انها با خودم می‌باشد. جهیزیه را مسترد ننمودم تقاضای استرداد جهیزیه را دارم. مهریه در شعبه پنجم در حال رسیدگی می‌باشد. در خصوص نفقه از اسفند پارسال تاکنون تعیین تکلیف نگردیده تقاضای صدور رای را دارم. در خصوص سایر حقوق مالی ادعایی ندارم. باردار نیستم صدور حکم طلاق مورد استدعاست. دادگاه قرار ارجاع امر بداوری صادر نموده و جهت تعیین میران نفقه زوجه و فرزند ان مشترک از تاریخ 1400/12/01 تا زمان کارشناسی موضوع را بکارشناس ارجاع نموده و کارشناس منتخب دادگاه به شرح نظریه کتبی تقدیمی نفقات زوجه و فرزند ان مشترک را از تاریخ 1400/12/01 لغایت 1401/04/07 تعیین و اعلام نموده است. اعتراضی به نظریه کارشناسی از سوی طرفین دعوی مشهود نیست. دادگاه قرار استماع شهادت شهود خواهان را صادر نموده و داوران زوجین متفقا نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند. در جلسه رسیدگی مورخ 1401/06/21 که فقط با حضور خواهان تشکیل گردیده از ناحیه خواهان دونفر شاهد مرد تعرفه گردیده که در اوراق 24 و 25 پرونده از انان استماع گواهی به عمل امده و گواهان به اتفاق اعتیاد مستمر زوج به مواد مخدر و عدم پرداخت نفقه زوجه و بداخلاقی و ایجاد مکرر دعوی در منزل و عمل نکردن به تعهد خود مبنی بر ترک اعتیادش را مورد تایید و تصدیق قرار داده اند سرانجام دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و به موجب دادنامه شماره *مورخ 1401/06/27 پس از ذکر خواسته و توضیحات خواهان با توجه به اظهارات گواهان تعرفه شده از سوی خواهان و مفاد تعهدنامه رسمی شماره 43962 مورخ 99/7/15 که حسب ان خوانده ضمن اقرار ضمنی به مصرف مواد مخدر تعهد نموده که تلاش خود را جهت بهبود روابط خانوادگی و زناشویی به کار گیرد و مصرف مواد مخدر را کنار بگذارد و در صورت عجز از انجام تعهدات خود متعهد میگردند که در دفتر اسناد رسمی حاضر و به همسرم وکالت در طلاق بدهم که با مراجعه به مراجع قضایی ذی صلاح جهت مطلقه نمودن خود اقدام نماید. که حسب اظهارات گواهان تعرفه شده زوج هیچ اقدامی جهت ترک اعتیاد خود ننموده و همچنان اعتیاد به مصرف مواد مخدر دارد. و حسن اخلاق با همسرخود ندارد. و اینکه در هیچ یک از جلسات دادرسی و هم چنین در جلسات مشاوره خانواده حضور نیافته و مساعی دادگاه و تلاش داوران هم در اصلاح ذات البین موثر واقع نگردیده است.لذا با لحاظ دیگر قرائن موجود در پرونده عسرو حرج خواهان را در تداوم زوجیت محرز و مالا دعوی خواهان را وارد تشخیص و به استناد بندهای 4 و 5 تبصره ماده 1130 قانون مدنی و مواد 1145 و 1146 همان قانون و مواد 24 و 27 و 28 و 31 قانون حمایت خانواده مصوب 1391 حکم بر الزام خوانده (زوج) به طلاق خواهان (زوجه) از نوع باین و رجعی صادر و مدت اعتبار حکم صادره را شش ماه از تاریخ ابلاغ رای فرجامی یا انقضای مهلت فرجام خواهی اعلام نموده و مقرر دانسته که در صورت امتناع زوج به سردفتر طلاق نمایندگی در اجرای صیغه طلاق اعطای میگردد. و زوج را به پرداخت نفقه معوقه خواهان از تاریخ 1400/12/01 لغایت 1401/04/07 بمبلغ تعیینی درحق خواهان محکوم نموده و حضانت فرزند مشترک به نام ا. 5 ساله به درخواست زوجه به پدر واگذار نموده و برای مادر به نحو مقرر در رای حق ملاقات با فرزند تعیین نموده است.و هم چنین خوانده را به رد عین جهیزیه مطابق لیست در حق خواهان محکوم نموده است. دادنامه صادره در تاریخ 1401/07/02 به زوجین ابلاغ شد و زوج در تاریخ 1401/07/24 با تقدیم دادخواست نسبت به ان تجدیدنظرخواهی نموده که همان دادگاه صادرکننده رای تجدیدنظر خواسته به موجب دادنامه شماره *مورخ 1401/07/27 به لحاظ تقدیم دادخواست تجدیدنظر در خارج از مهلت مقرر قانونی به استناد تبصره 2 ماده 339 قانون آیین دادرسی مدنی قراررد دادخواست تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه را صادر نموده است. دادنامه مذکور در تاریخ 1401/07/30 به زوج ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 1401/08/07 با تقدیم دادخواست نسبت به ان تجدیدخواهی نموده که پس از وصول پرونده بمرجع تجدیدنظر *وضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره *مورخ 1401/08/30 اعتراض تجدیدنظرخواه را غیروارد تشخیص و ضمن رد تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته را تایید نموده است.دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1401/08/30 به زوج ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 1401/09/08 با تقدیم دادخواست نسبت به ان فرجام خواهی نموده که پرونده پس از وصول به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است.

هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل شد. پس از قرائت گزارش اقای ح. ع. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد:

رای شعبه

در خصوص فرجام خواهی اقای ه. د. نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1401/08/30 شعبه *متضمن تایید دادنامه شماره *مورخ 1401/07/27 صادره از شعبه *که به موجب ان قرار رد دادخواست تجدیدنظرخواهی تجدیدنظرخواه (زوج) نسبت به دادنامه شماره *مورخ 1401/06/27 صادره از همان دادگاه متضمن الزام زوج به طلاق زوجه صادر گردیده است، با توجه به محتویات پرونده و قطع نظر از صحت و سقم اعتراض مطروحه نظر به اینکه دادنامه فرجام خواسته که از مرجع تجدیدنظر در تایید دادنامه صادره از دادگاه بدوی متضمن قرار رد دادخواست تجدیدنظرخواهی صادر گردیده از شمول قرارهای قابل فرجام مصرح در بند ب ماده 368 قانون آیین دادرسی مدنی خارج بوده و قابلیت رسیدگی فرجامی را ندارد. بنابراین فرجام خواهی فرجام خواه به لحاظ غیرقابل فرجام بودن دادنامه فرجام خواسته قابلیت استماع و رسیدگی فرجامی را نداشته. فلذا به تجویز ماده 415 قانون آیین دادرسی مدنی قرار رد فرجام خواهی فرجام خواه صادر و اعلام میگردد. مقرر میدارد. پرونده از موجودی کسر و بمرجع ذیربط اعاده گردد.

شعبه *

رییس شعبه: ح. ع. مستشاران: ح. م. ه. م. ح. م.