راجع به شهادت کذب گواهان از نظر اعاده دادرسی دو رویه مختلف در شعبه دیوان کشور به شرح ذیل اتخاذ شده است:
الف- شعبه هشتم عقیده داشته: وقتی کذب شهادت موجب تجویز اعاده محاکمه است که حکم قطعی بر محکومیت شهود صادر شده باشد.
ب- شعبه دوم دیوان عالی کشور معتقد بوده:
اگر گواهان تصدیق کنند شهادتشان ناشی از ضعف و ناتوانی بوده و ماخذ صحیح نداشته این امر موجب تجویز اعاده محاکمه است.
موضوع مختلف فیه در هیات عمومی دیوان عالی کشور طرح گردیده و چنین رای داده اند:
همانطور که شعبه هشتم دیوان عالی کشور در رای خود استدلال نموده در مورد استدعای تجویز اعاده محاکمه شرط شمول امر به شق 4 ماده 466 آیین دادرسی کیفری به عنوان کذب شهادت شهودی که گواهی آنان مبنای حکم بوده است ثبوت کذب گواهی گواهان در دادگاه کیفری به موجب حکم قطعی میباشد بنابراین حکم شعبه هشتم صحیحاً صادر شده و بی اشکال است.