ماده واحده موافقت نامه همکاری جهانگردی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت پادشاهی اردن هاشمی مشتمل بر یک مقدمه و ده ماده که در تاریخ 21 اردیبهشت ماه 1354 11 مه 1975 در تهران بامضا رسیده است تصویب و اجازه مبادله اسناد تصویب آن داده میشود.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن موافقتنامه ضمیمه پس از تصویب مجلس سنا در جلسه روز دوشنبه 1354.10.8، در جلسه روز یکشنبه بیست و ششم بهمن ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و چهار شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - عبدالله ریاضی
موافقتنامه همکاری جهانگردی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت پادشاهی اردن هاشمی
دولت شاهنشاهی ایران و دولت پادشاهی اردن هاشمی
نظر به روابط دوستانه بین دو کشور
با توجه به اهمیت جهانگردی هم به عنوان عامل حسن تفاهم بین دو ملت و هم به عنوان عامل توسعه اقتصادی.
با ارزیابی گسترش کنونی جهانگردی بین دو کشور و بهرهبرداری هر چه بیشتر از این آمادگی. با آگاهی بلزوم همکاری بین دو کشور به جهت جاذبههای توریستی مشترک و مکمل یکدیگر. با تمایل به اینکه این همکاری را تا سرحد امکان ثمربخشتر سازند. با الهام از مدلول توصیههای کنفرانس ملل متحد در مورد جهانگردی و مسافرتهای بینالمللی که از 21 اوت الی 5 سپتامبر 1963 در رم تشکیل گردید وتوصیههای اتحادیه بینالمللی سازمانهای رسمی جهانگردی.
در موارد زیر توافق حاصل نمودند:
ماده 1: دولت شاهنشاهی ایران و دولت پادشاهی اردن هاشمی برای اتخاذ کلیه تدابیر لازم به منظور پیشرفت و گسترش مبادلات جهانگردی بین دو کشور وهمچنین تشویق بازدید جهانگردان سایر ممالک اتفاق نظر دارند. بدین منظور دولتین به مسئله فراهم آوردن تسهیلات بیشتر در تشریفات مسافرت،همکاری در زمینه ارتباطات و ایجاد تاسیسات مشترک جهانگردی، مبادله اطلاعات و تجربیات مربوط به جهانگردی و تسهیل امر آموزش کارکنان سازمانهای رسمی و تاسیسات جهانگردی توجه خاص مبذول میدارند.
ماده 2 - یک کمیسیون مشترک (که ذیلاً کمیسیون خوانده میشود) تشکیل و به مطالعه و انجام اقداماتی که به تحقق هدفهای مورد نظر کمک میکندموظف خواهد گردید.
ماده 3 - اعضاء کمیسیون عبارتند از نمایندگان طرفین موافقتنامه که توسط سازمان رسمی جهانگردی دو کشور برگزیده شده و هیات های نمایندگی ملی را(که ذیلاً هیات نمایندگی نامیده میشوند) تشکیل خواهند داد. ریاست هیات نمایندگی هر یک از دو کشور در کمیسیون مذکور به عهده بالاترین مقام مسئول سازمان رسمی جهانگردی یا نماینده او خواهد بود. کمیسیون میتواند در صورتی که مسائل مندرج در دستور جلسه آن ایجاب کند از مساعدت و راهنمائیهای نمایندگان سایر سازمانهای ذینفع دو کشوربرخوردار گردد.
ماده 4 - کمیسیون سالی یکبار تشکیل جلسه خواهد داد و میتواند در صورت لزوم با موافقت هیئتهای نمایندگی طرفین جلسات فوقالعاده تشکیل دهد. جلسات کمیسیون در تاریخی که به اتفاق نظر روسای هیئتهای نمایندگی طرفین معین میگردد به طور متناوب در هر یک از دو کشور تشکیل خواهد گردید. ریاست جلسات کمیسیون به عهده رئیس هیات نمایندگی کشور میزبان است. هیات نمایندگی کشور محل تشکیل جلسه عهده دار انجام وظایف و تامین هزینه دبیرخانه کمیسیون میباشد.
ماده 5 - زبان رسمی کمیسیون انگلیسی میباشد.
ماده 6 - کمیسیون برنامه کار خود و ترتیب تقدم و تاخر مسائل مطروحه را تنظیم خواهد نمود. دستور هر یک از جلسات یکماه قبل از تشکیل جلسه،توسط طرفین موافقتنامه متفقاً تنظیم خواهد گردید.
ماده 7 - قطعنامهها، پیشنهادات و توصیههای متخذه توسط کمیسیون برای تصویب به دولتین تسلیم خواهد شد تا پس از تصویب به مرحله اجراءگذارده شود.
ماده 8 - طرفین موافقتنامه تدابیری را که برای اجرای قطعنامههای مصوبه کمیسیون اتخاذ شده و به تصویب دو دولت نیز رسیده است به اطلاع یکدیگرخواهند رسانید.
ماده 9 - این موافقتنامه از تاریخ لازمالاجرا شدن تا پنج سال معتبر میباشد و چنانچه هیچ یک از دو دولت شش ماه قبل از انقضای مدت موافقتنامه تصمیم خود را مبنی بر فسخ آن اعلام ننمایند - موافقتنامه هر بار خود به خود به مدت سه سال تمدید خواهد شد.
ماده 10 - این موافقتنامه پس از آنکه دو دولت یکدیگر را از انجام تشریفات تصویب آن بر طبق قوانین معتبر مربوطه خود آگاه نمودند، لازمالاجراءخواهد گردید.
به تاریخ یازدهم مه یکهزار و نهصد هفتاد و پنج مطابق با بیست و یکم اردیبهشت ماه سال یکهزار و سیصد و پنجاه و چهار شمسی در دو نسخه اصلی در تهران بامضا رسید.
از طرف دولت شاهنشاهی ایران از طرف دولت پادشاهی اردن هاشمی
غلامرضا کیانپور غالب برکات
وزیر اطلاعات و جهانگردی وزیر جهانگردی و آثار باستانی
موافقتنامه فوق مشتمل بر یک مقدمه و ده ماده منضم بقانون موافقتنامه همکاری جهانگردی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت پادشاهی اردن هاشمی میباشد.
رئیس مجلس شورای ملی - عبدالله ریاضی