ماده واحده (منسوخ 1399/08/05)- دندانسازان - داروسازان - ماماها پزشکان و صاحبان سایر مشاغل طبی نیز مشمول ماده 4 قانون خدمتگزاری پزشکان مصوب7ر5ر1318 خواهند بود.
تبصره 1 - وزارت بهداری و بیمارستانها و کلیه موسساتیکه با سرمایه دولت تشکیل شده و یا اداره میشوند مکلف هستند مامائی را که به نام فن مامائی استخدام نموده و مینمایند فقط به کار زایمان بگمارند.
تبصره 2 (منسوخ 1399/08/05)- وزارت بهداری مکلف است که روسای فنی بیمارستانهایی که بیش از بیست تختخواب دارند و روسای بهداری شهرستانها را از بین پزشکان دیپلمه انتخاب نماید.
تبصره 3 - به پزشکان و داروسازان و دندانسازان و ماماها که من بعد از دانشکدههای خارجه و داخله فارغالتحصیل میشوند مادامیکه دو سال درخارج از تهران کار نکردهاند پروانه طبابت در تهران بآنان داده نخواهد شد.
هر یک از صاحبان مشاغل طبی که از طرف وزارت بهداری مامور خدمت خارج از مرکز میشوند چنانچه بمعاذیری امتناع از انجام وظیفه نمایند از خدمت وزارت بهداری بر کنار و تا قبل از انجام دوره خدمت خود در خارج بخدمت پذیرفته نخواهند شد.
یک سال طبابت در بنادر جنوب و نقاط بد آب و هوا مساوی با دو سال خدمت در سایر شهرستانها میباشد. مدت خدمت مشمولین این قانون که از طرف جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران استخدام و به موسسات تابعه آن جمعیت در خارج از کشور مامور میشوند جزو خدمت خارج از مرکز محسوب خواهد شد.
تبصره 4 (منسوخ 1399/08/05)- مقصود از عبارت (خارج از مرکز) مندرج در ماده 4 قانون پزشکان شهرستانها و بخشهای خارج از حوزه تهران است و بالجمله شمیران و حضرت عبدالعظیم خارج از مرکز محسوب نمیشود.
تبصره 5 (منسوخ 1399/08/05)- انتخاب پزشکان در وزارت بهداری جز بشغل وزارت و معاونت و مدیر کل فنی بکارهای اداری و غیر فنی مطلقاً ممنوع است.
تبصره 6 (منسوخ 1399/08/05)- وزارت بهداری مکلف است حداقل و اکثری برای دستمزد طبیبان و جراحها تعیین کند و بعد از صدور تصویبنامه اعلام دارد.
این قانون که مشتمل بر یک ماده و شش تبصره است در جلسه 29 اردیبهشت ماه 1328به تصویب مجلسشورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت