شرایط احتساب سنوات ارفاقی در حقوق بازنشستگی

خلاصه متن: برای دسترسی به تمام قسمت‌ها، لطفاً وارد شوید یا ثبت‌نام کنید .

تاریخ دادنامه قطعی: 1391/08/23
شماره دادنامه قطعی: ---

پیام: اخذ مابه التفاوت حق بیمه نسبت به سنوات ارفاقی تا 30 سال ایجاب می‌نماید ایام مرقوم در محاسبه دو سال آخر حقوق و مزایای بازنشستگی لحاظ گردد.

رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری

شاکی طی دادخواست تقدیمی اظهار داشته در تاریخ 1389/06/01 به استناد قانون بازنشستگی پیش از موعد کارکنان دولت مصوب 5/6/86 مجلس شورای اسلامی و آیین‌نامه و اجرای آن و مواد 5 و 6 و 7 قانون مدیریت خدمات کشوری و تبصره ذیل ماده 6 آن بازنشسته گردیده و بابت سنوات ارفاقی، بر اساس آخرین حقوق و مزایای مشمول کسور بازنشستگی و مابه‌التفاوت آن به حساب صندوق تامین اجتماعی پرداخت گردیده است و با اینکه ماده 77 قانون تامین اجتماعی مقرر داشته بازنشستگی برابر میانگین 24 ماه آخر خدمت محاسبه گردد، سازمان از اقدام در این جهت خودداری می‌نماید، بنابراین تقاضای صدور حکم وفق خواسته را دارد و متقابلا مدیر کل تامین اجتماعی استان بوشهر پاسخ داده نامبرده لغایت 1389/05/30 اشتغال به کار داشته و مستمری مشارالیه با توجه به مفاد تبصره ذیل ماده 77 قانون تامین اجتماعی ظرف دو سال قبل از تاریخ مذکور مبنای محاسبه قرار گرفته و در صورتی که محاسبه مستمری بر اساس میانگین سال‌های 29 - 30 سنوات نامبرده صورت گیرد در واقع آخرین حقوق و مزایای مشمول کسر حق بیمه مبنای تعیین میزان مستمری قرار خواهد گرفت در حالی که هدف مقنن 24 ماه سوابق اصلی پرداخت حق بیمه بوده است، بنابراین تقاضای رد شکایت شاکی را دارد که با عنایت به محتویات پرونده و مندرجات سابقه پیوست نظر به اینکه برگ‌های ارسالی به واحد درآمد و فرم خلاصه وضعیت پرونده حکایت از محاسبه مابه‌التفاوت حق بیمه نسبت به سنوات ارفاقی تا 30 سال را دارد و اخذ مابه‌التفاوت نسبت به سنوات ارفاقی ایجاب می‌نماید ایام مرقوم نیز در محاسبه دو سال آخر حقوق و مزایای بازنشستگی لحاظ گردد و اگرچه سازمان اعلام کرده خواسته شاکی اجابت شده و لیکن مستندی در این خصوص ارائه نکرده است؛ بنابراین شکایت طرح شده وارد است و به استناد مقررات ذکر شده و مواد 7 و 14 قانون دیوان عدالت اداری رای به ورود شکایت صادر و اعلام می‌گردد. رای اصداری قطعی است.

رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه

رحیمی - روحی

منبع