اجازه امضای موقت موافقتنامه حمل و نقل بین المللی مسافر و کالا از طریق جاده، بین ایران و تاجیکستان

وزرای عضو کمیسیون امور زیربنایی، صنعت و محیط زیست هیات دولت در جلسه مورخ 1386/4/17 بنا به پیشنهاد شماره 4084 /11 مورخ 1386/3/12 وزارت راه و ترابری و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و در اجرای ماده (2) آیین‌نامه چگونگی تنظیم و انعقاد توافقهای بین المللی - مصوب 1371 - با اصلاحات بعدی آن - و با رعایت تصویب نامه شماره 744 /ت 35756 ه- مورخ 1385/6/29 تصویب نمودند:

وزارت راه و ترابری مجاز است نسبت به امضای موقت موافقتنامه حمل و نقل بین المللی مسافر و کالا از طریق جاده، بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری تاجیکستان در چارچوب متن پیوست، اقدام و مراحل قانونی را تا تصویب نهایی پیگیری کند.

این تصویب نامه در تاریخ 1386/5/9 به تایید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است.

پرویز داودی
معاون اول رئیس‌جمهور

موافقتنامه حمل و نقل بین المللی مسافر و کالا از طریق جاده بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری تاجیکستان

دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری تاجیکستان که از این پس”طرفهای متعاهد“ نامیده می‌شوند با تمایل به ارتقاء و تسهیل توسعه حمل و نقل مسافر و کالا از طریق جاده بین دو کشور و در راستای تامین منافع اقتصادی مشترک خود به شرح زیر توافق نمودند:

دامنه شمول

ماده 1-
مفاد این موافقتنامه در خصوص حمل و نقل جاده ای مسافر با کالا بین قلمرو طرفهای متعاهد، به صورت گذری (ترانزیت) از طریق قلمرو هر یک از طرفهای یا بین یکی از طرفهای متعاهد و کشور ثالث و بالعکس با وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو طرف متعاهد دیگر اعمال می‌گردد.

تعاریف

ماده 2- از نظر این موافقتنامه:

1- اصطلاح ”متصدی حمل“ یعنی هر شخص حقیقی یا حقوقی مقیم در قلمرو هر یک از طرفهای متعاهد که طبق قوانین و مقررات ملی مربوط، مجاز به انجام حمل و نقل بین المللی جاده ای مسافر یا کالا در قبال اخذ کرایه یا اجرت یا به حساب خود باشد.

2- اصطلاح ”وسیله نقلیه“ یعنی وسیله نقلیه موتوری یا روج ترکیبی وسایل نقلیه که حداقل وسیله نقلیه موتوری آن در یکی از طرفهای متعاهد به ثبت رسیده و انحصاراً برای حمل مسافر و یا کالا از طریق جاده استفاده گردد.

3- اصطلاح ”وسیله نقلیه مسافربری“ یعنی هر نوع وسیله نقلیه با نیروی محرکه که دارای بیش از 9 صندلی شامل راننده باشد.

4- اصطلاح ”خدمات مسافربری منظم“ یعنی خدماتی که حمل و نقل برنامه ریزی شده مسافرین در مسیرهای معین را فراهم می کند که از طریق آن مسافرین می‌توانند در ایستگاه های از پیش تعیین شده سوار وپیاده شوند.

حمل و نقل مسافر

ماده 3-
- کلیه عملیات حمل مسافر توسط وسایل نقلیه مسافربری که به وسیله متصدیان حمل به دو طرف متعاهد یا بالعکس یا به صورت گذری (ترانزیتی) از طریق قلمرو آنها انجام می‌شود مشمول نظام اخذ مجوز خواهد بود، به استثنای مواردی که در ماده (5) مشخص گردیده است.

ماده 4-

1- خدمات منظم بین دو کشور یا به صورت گذری (ترانزیت) از طریق قلمرو آنها توسط مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد به طورمشترک تصویب خواهد شد.

2- هر یک از مقامات صلاحیتدار مجوزی را برای ان قسمت از خط سیر که در قلمرو آن اجرا می‌گردد، صادر خواهد نمود.

3- مقامات صلاحیتدار شرایط و ضوابط اخذ مجوز به همراه اعتبار زمانی آن، تعداد خدمات، جدول زمان بندی و نیز سایر خصوصیات ضروری برای خدمات منظم، روان و کارآمد را به صورت مشترک تعیین خواهند نمود.

4- درخواست مجوز به مقامات صلاحیتدار کشور محل ثبت وسیله نقلیه ارسال خواهد شد. در صورتی که با درخواست مخالفت نشود، مقام صلاحیتدار مزبور مراتب را به مقام صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر منعکس خواهد کرد.

5- درخواست به همراه اسناد حاوی جزئیات ضروری (جداول زمانی پیشنهادی، تعرفه ها و مسیر، دوره زمانی که در طی آن خدمات باید در طول سال اجرا شود و تاریخی که قرار است در آن خدمات شروع گردد) ارائه خواهد شد. مقامات صلاحیتدار در صورت اقتضاء می‌توانند این گونه جزئیات را درخواست نمایند.

ماده 5-
- هیچ مجوزی برای خدمات غیر منظم که طی آن افراد واحدی توسط وسیله نقلیه واحدی به شرح زیر حمل می گردند، نیاز نخواهد بود:

الف - در سفر رفت و برگشت تحت پوشش صورت وضعیت که در کشور محل ثبت وسیله نقلیه شروع و قرار است در آن خاتمه یابد، یا

ب - در سفری که در مکانی در کشور محل ثبت وسیله نقلیه شروع و در مقصدی در قلمرو طرف متعاهد دیگر خاتمه یابد، مشروط بر آنکه وسیله نقلیه به صورت خالی به کشور محل ثبت خودباز گردد.

پ - به صورت خدمات گذری (ترانزیتی) اتفاقی

ت - جایگزینی وسایل نقلیه مسافربری غیر قابل بهره برداری با وسایل نقلیه قابل بهره برداری
به منظور اجرای عملیات حمل و نقل به موجب بندهای (الف) تا (ت) بدون نیاز به اخذ مجوز، متصدیان حمل طرفهای متعاهد حداقل الزامات زیست محیطی را به گونه ای که کار گروه (کمیته) مشترک مشخص کرده است، برآورد خواهند کرد.

حمل و نقل کالا

ماده 6-
- عملیات حمل و نقل کالا توسط وسایل نقلیه خالی یا بار در قلمرو طرفهای متعاهد به شرح زیر بدون نیاز به ارایه پروانه تردد صورت می پذیرد:

الف - بین هر نقطه مورد توافق واقع در قلمرو یکی از طرفهای متعاهد و هر نقطه مورد توافق در سرزمین طرف متعاهد دیگر؛ یا

ب - به صورت عبوری از طریق قلمرو طرف متعاهد دیگر؛ یا

پ - از کشورهای ثالث یا بالعکس.

مقررات عمومی

ماده 7-
- مفاد این موافقتنامه به متصدیان حمل هر یک از طرفهای متعاهد اجازه نخواهد داد مسافر یا کالا را در قلمرو طرف متعاهد دیگر از یک نقطه در آن قلمرو به نقطه دیگری در ان حمل نمایند.

ماده 8-

1- در ارتباط با وزن و ابعاد وسایل نقلیه، هر طرف متعاهد تعهد می‌نماید شرایط محدود کننده تری نسبت به شرایط اعمال شده در مورد وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو خود در خصوص وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو طرف متعاهد دیگر وضع ننماید

2- متصدیان حمل هر یک از طرفهای متعاهد ملزم به رعایت قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر در ارتباط با وزن و ابعاد وسایل نقلیه به هنگام ورود به قلمرو آن طرف متعاهد می‌باشند.

3- اگر وزن و یا ابعاد وسیله نقلیه ثبت شده در هر طرف متعاهد از حداکثر وزن و ابعاد مجاز در قلمرو طرف متعاهد دیگر تجاوز نماید،پروانه ویژه ای مورد نیاز می‌باشد. متصدی حمل باید این پروانه را از مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد قبل از ورود به قلمرو آن اخذ نماید.

ماده 9-

1- وسیله نقلیه یک طرف متعاهد که طبق این موافقتنامه عملیات حمل و نقل را در قلمرو طرف متعاهد دیگر اجرا می نمایند، از کلیه مالیاتها، هزینه ها و سایر عوارض اعمال شده بر تردد و تملک وسایل نقلیه در آن قلمرو معاف خواهند بود.

2- معافیت های اشاره شده در بند (1) فوق مشمول عوارض یا مالیات اعمال شده بر مصرف سوخت، هزینه های ویژه استفاده از پلهای خاصف تونل ها و هزینه های استفاده از خدمات نمی گردد.

3- ورود موقت وسایل نقلیه به داخل قلمرو طرف متعاهد دیگر از عوارض و مالیاتهای ورودی معاف بوده و مشمول محدودیتها و ممنوعیتهای وارداتی وضع شده از طریق قوانین و مقررات ملی طرف متعاهد ذی ربط نخواهد شد.

4- قطعات یدکی وارد شده به منظور تعمیر وسیله نقلیه که قبلاً تحت شرایط مندرج در (3) این ماده وارد شده است از عوارض و مالیاتهای وارداتی و ممنوعیت و محدودیت وارداتی به طور موقت معاف خواهند بود. قطعات یدکی جایگزین شده به مقامات صلاحیتدار گمرکی طرفهای متعاهد تسلیم یا مجدداً صادر خواهند شد.

ماده 10-
متصدیان حمل و خدمه وسایل نقلیه باید به هنگام اجرای عملیات در قلمرو طرف متعاهد دیگر، قوانین و مقررات لازم الاجراء در آن کشور را رعایت نمایند.

ماده 11-
- اگر متصدیان حمل، مستقر در یک طرف متعاهد دیگر از هر یک از مفاد این موافقتنامه تخلف نماید، مقام صلاحیتدار طرف متعاهدی که در قلمرو آن تخلف به وقوع پیوسته است بدون لطمه زدن به مجازات قانونی قابل اجرا در قلمرو خود، طرف متعاهد دیگر را از اقداماتی که در قوانین ملی آن پیش بینی شده و اتخاذ خواهد کرد، مطلع خواهد نمود. مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد یکدیگر را از مجازاتهای وضع شده مطلع خواهند نمود.

ماده 12-
به منظور اجرای برخی مقررات در ارتباط با این موافقتنامه و حل و فصل مسایل و مشکلات مرتبط با اجرای موافقتنامه که نمی توانند از طریق تماس مستقیم مقامات صلاحیتدار طرفهای متعاهد حل و فصل گردند، کارگروه (کمیته) مشترکی تشکیل خواهد شد کار گروه (کمیته) مشترک بنا به درخواست هر یک از طرفهای متعاهد برگزار خواهد شد و مرکب از نمایندگان صلاحیتدار هر دو طرف خواهد بود. دو طرف متعاهد ملزم به اجرای تصمیمات متخذه توسط کارگروه (کمیته) مشترک خواهند بود.
کارگروه (کمیته) مشترک می‌تواند اصلاح هر یک از مواد این موافقتنامه را توصیه نموده و آن را جهت تصویب به طرفهای متعاهد تسلیم نماید.

ماده 13-
- طرفهای متعاهد موافقت نموده‌اند یکدیگر را از مقامات صلاحیتدار هر طرف متعاهد که مسئول اعمال مقررات مختلف این موافقتنامه هستند، از طریق تبادل یادداشت دیپلماتیک آگاه نمایند.

ماده 14-

1- این موافقتنامه سی روز بعد از اینکه طرفهای متعاهد یکدیگر را به صورت مکتوب از تکمیل الزامات ضروری قانون اساسی مربوط خود برای اعتبار بخشیدن به این موافقتنامه مطلع نموده باشند، لازم الاجراء خواهد شد.

2- هرگونه اصلاح این موافقتنامه که توسط هر دو طرف متعاهد تصویب شد در تاریخی که در آن، طرفهای متعاهد یکدیگر را به صورت مکتوب از تکمیل الزامات قانونی اساسی مربوط خود مصلع نموده باشند، لازم الاجرا خواهد شد.

3- موافقتنامه کماکان معتبر باقی خواهد ماند مگر اینکه یکی از طرفهای متعاهد یادداشت کتبی شش ماهه مبنی بر فسخ آن به طرف متعاهد دیگر ارایه نماید.

4- به محض لازم الاجرا شدن این موافقتنامه، اعتبار موافقتنامه بین دو کشور که به تاریخ 1373/6/15 برابر با 6 سپتامبر 1994 امضا شد در مورد جمهوری اسلامی و جمهوری تاجیکستان پایان می یابد.
برای گواهی مراتب بالا، امضا کننده زیر که دارای اختیارات لازم می‌باشد این موافقتنامه را امضا نموده است.

این موافقتنامه در دو نسخه اصلی در. .... در. .... هجری شمسی برابر با. .... میلادی به زبانهای فارسی، انگلیسی و تاجیکی به امضا رسید. کلیه متون از اعتبار یکسان برخوردار بوده و در صورت بروز اختلاف در تفسیر، متن انگلیسی حاکم خواهد بود.
از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران. ............... از طرف دولت جمهوری تاجیکستان

دریافت فایل پی‌دی‌اف