ماده واحده (منسوخ 1403/06/27)- کارفرمایان مکلفند طرح طبقه بندی مشاغل در کارگاه های خود را که شامل شرح وظایف - شرایط احراز و ارزیابی مشاغل - دستورالعمل اجرایی طرح و جدول مزد - تغییرات جداول مزد ناشی از تغییر حداقل مزد در مناطق و صنایع همچنین سایر ضوابط فنی مربوط میباشد. طبق آییننامه ای که به تصویب شورای عالی کار خواهد رسید در مهلت هائیکه شورای مزبور تعیین خواهد کرد تهیه و به موقع اجرا بگذارند.
تبصره 1 (منسوخ 1403/06/27)- وزارت کار و امور اجتماعی برای تسهیل طبقه بندی مشاغل در کارگاهها به دفاتر مشاور فنی طبقه بندی مشاغل که صلاحیت فنی آنان مورد تایید شورای عالی کار قرار گیرد بر اساس ضوابطی که شورای مزبور تعیین خواهد کرد اجازه کار خواهد داد.
تبصره 2 (منسوخ 1403/06/27)- در صورتی که کارفرمایان مشمول این قانون در پایان مهلت های تعیین شده مشاغل کارگاههای خود را طبقه بندی ننمایند وزارت کار و امور اجتماعی انجام این امر را بیکی از دفاتر مشاور فنی طبقه بندی مشاغل واگذار خواهد نمود و کارفرما مکلف است هزینه های مربوط را با اعلام وزارت کار و امور اجتماعی به دفتر مشاور فنی مذکور بپردازد به علاوه 10 % هزینه های مشاوره را به عنوان جریمه به حساب خزانه پرداخت نمایند.
تبصره 3 (منسوخ 1403/06/27)- مابه التفاوت احتمالی دستمزد ناشی از اجرای طرح طبقه بندی مشاغل در کارگاههای موضوع این قانون همچنین کارگاههائی که قبلا به موجب مقررات مصوب 7 /3 /49 شورای عالی کار مکلف بطبقه بندی مشاغل از لحاظ مزد گردیده اند از تاریخ خاتمه اولین مهلت قابل پرداخت است.
تبصره 4 - مرجع محاسبه و تعیین میزان مطالبات کارگران و همچنین میزان هزینه های موضوع تبصره 2 در صورت بروز اختلاف هیات حل اختلاف مذکور در ماده 40 قانون کار میباشد و رای هیات مزبور در این مورد قطعی و لازم الاجرا است.
تبصره 5 - حداقل مزد موضوع ماده 22 قانون کار با توجه بضروریات و حوائج زندگی یک خانواده کارگری و تاثیر آن بر سایر سطوح مزد از تاریخ تصویب این قانون هر یک سال یکبار تعیین و پس از تصویب شورای عالی کار بمورد اجرا گذاشته خواهد شد.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و پنج تبصره پس از تصویب مجلس سنا در جلسه روز چهارشنبه 1352/11/24، در جلسه روز سه شنبه هفتم اسفندماه یکهزار و سیصد و پنجاه و دو شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - عبدالله ریاضی