ماده واحده موافقت نامه همکاری جهانگردی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عربی مصر مشتمل بر یک مقدمه و هفت ماده که در تاریخ 17 خرداد ماه 1353 (7 ژوئن 1975) در تهران بامضا رسیده است تصویب و اجازه مبادله اسناد تصویب آن داده میشود.
قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن موافقت نامه ضمیمه پس از تصویب مجلس سنا در جلسه روز چهارشنبه 1354/9/19، در جلسه روز یکشنبه بیست و ششم بهمن ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و چهار شمسی، به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - عبدالله ریاضی
موافقتنامه همکاری جهانگردی بین دولت شاهنشاهی ایران
و دولت جمهوری عربی مصر
دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عربی مصر
نظر بروابط دوستانه بین دو کشور
با توجه باهمیت جهانگردی هم به عنوان عامل حسن تفاهم بین دو ملت و هم به عنوان عامل توسعه اقتصادی.
با ارزیابی گسترش کنونی جهانگردی بین دو کشور و بهره برداری هر چه بیشتر از این آمادگی.
با تصمیم به اینکه این همکاری را سر حد امکان ثمربخش تر سازند.
با الهام از مدلول توصیههای کنفرانس ملل متحد در مورد جهانگردی و مسافرتهای بینالمللی که از 21 اوت الی 5 سپتامبر 1963 در رم تشکیل گردید و توصیههای اتحادیه بینالمللی سازمانهای رسمی جهانگردی. در موارد زیر توافق حاصل نمودند:
ماده 1: طرفین قرارداد برای اتخاذ تدابیر لازم به منظور پیشرفت و گسترش مبادلات جهانگردی بین دو کشور و همچنین تشویق بازدید جهانگردان سایر ممالک اتفاق نظر دارند.
بدین منظور دولتین برای فراهم آوردن تسهیلات در تشریفات مربوط به مسافرت جهانگردان دو کشور، همکاری در زمینه ارتباطات، توسعه تبلیغات مشترک جهانگردی، مبادله اطلاعات و کمکهای فنی متقابل، توجه خاص مبذول میدارند.
ماده 2 - طرفین، کمیسیون مشترکی که ذیلاً کمیسیون خوانده میشود تشکیل خواهند داد تا اقدامات لازم را برای تحقق بخشیدن به اهداف این موافقتنامه مطالعه و توصیه نماید.
نمایندگان هر یک از دو دولت در کمیسیون، توسط سازمانهای رسمی جهانگردی ذیربط دو کشور تعیین خواهد شد. کمیسیون میتواند در صورت تمایل، نمایندگان سایر آژانسهای مربوط دو کشور را نیز برای شرکت در جلسات دعوت نموده و همچنین با تایید دو دولت از همکاری آژانسهای صلاحیتدار بینالمللی که در زمینه جهانگردی فعالیت مینمایند، استفاده کند.
ماده 3 - کمیسیون سالی یکبار تشکیل جلسه خواهد داد. کمیسیون میتواند در صورت لزوم، پس از مشورت دو دولت، جلسات اضافی تشکیل دهد.جلسات کمیسیون به طور متناوب در هر یک از دو کشور تشکیل خواهد گردید.
کشور میزبان عهدهدار تامین هزینه دبیرخانه کمیسیون میباشد
ماده 4 - زبان رسمی کمیسیون انگلیسی یا فرانسه خواهد بود.
ماده 5 - کمیسیون برنامههای اجرایی سالانه تنظیم نموده و درباره اولویت برنامهها تصمیم خواهد گرفت.
توصیههای کمیسیون، قبل از اجرا، منوط به تایید مقامات ذیصلاح دو کشور میباشد.
ماده 6 - مقامات ذیصلاح دو کشور جهت اجرای توصیههای کمیسیون، یکدیگر را از تدابیر متخذه مطلع خواهند نمود.
صرفنظر از پیشبینیهای مندرج در پاراگراف قبل، روسای هیات نمایندگیهای مربوط در کمیسیون سعی خواهند نمود که از پیشرفتهای حاصله دراجرای توصیههای کمیسیون در ممالک خود، یکدیگر را مطلع سازند.
ماده 7 - هر یک از طرفین این موافقت نامه طرف دیگر را از انجام تشریفات لازم مطابق با قوانین داخلی هر کشور جهت تصویب این موافقت نامه، آگاه خواهند نمود.
این موافقت نامه از تاریخ اطلاع نهایی لازمالاجرا گردیده و به مدت پنج سال معتبر خواهد بود و چنانچه هیچ یک از طرفین تمایل خود را به الغاء موافقت نامه شش ماه قبل از خاتمه مدت آن به اطلاع دیگر نرساند، موافقت نامه بخودی خودی پنجسال دیگر تمدید خواهد شد.
این موافقت نامه در روز هفدهم خرداد ماه یکهزار و سیصد و پنجاه و چهار شمسی مطابق با هفتم ماه ژوئن یکهزار و نهصد و هفتاد و پنج میلادی، دردو نسخه اصلی بزبانهای فارسی، عربی و انگلیسی که تمام نسخ آن دارای اعتبار مساوی میباشند در تهران امضا گردید.
از طرف دولت شاهنشاهی ایران - از طرف دولت جمهوری عربی مصر
حسینعلی انواری - عادل طاهر
معاون وزارت اطلاعات و جهانگردی - معاون وزارت جهانگردی
موافقت نامه فوق مشتمل بر یک مقدمه و هفت ماده منضم بقانون موافقتنامه همکاری جهانگردی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت جمهوری عربی مصر میباشد.
رئیس مجلس شورای ملی - عبدالله ریاضی