صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1402/06/11
برگزار شده توسط: استان فارس/ شهر شیراز
موضوع
بررسی اختیاری بودن عدم ابلاغ اظهارنامه‌های حاوی مطالب غیر اخلاقی توسط دادگاه‌ها یا اجرای ثبت
پرسش
مطابق تبصره ماده 156 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379: «اداره ثبت اسناد و دفتر دادگاه‌ها می‌توانند از ابلاغ اظهارنامه‌هایی که حاوی مطالب خلاف اخلاق و خارج از نزاکت باشد خودداری نمایند» آیا قید «می‌توانند» دلالت بر اختیار دارد؟ تشخیص مطالب خلاف اخلاق و خارج از نزاکت به عهده چه شخصی است؟
نظر هیات عالی
در فرض سوال، نظریه اکثریت صحیح‌تر است؛ با این توضیح که مراجع مذکور در پرسش، از ابلاغ اظهارنامه‌های حاوی مطالب خلاف اخلاق و خارج از نزاکت ممنوع هستند؛ ولی تشخیص مصادیق یاد شده از اختیارات و وظایف آنها است و مطابق معیار و ملاک عرف تشخیص می‌دهند.
نظر اکثریت
در افشای تبصره ذیل ماده 156 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 مسامحه صورت گرفته است زیرا قید «می‌تواند» دلالت بر اختیار دارد درحالی‌که مراجع مذکور علی‌الاصول از ابلاغ چنین اظهارنامه‌هایی ممنوع هستند و تشخیص آن نیز بر عهده همین مراجع می‌باشد و ملاک تشخیص نیز عرف است.
نظر اقلیت
صراحت لفظ «می‌تواند» در تبصره ماده 156 قانون آیین دادرسی مدنی مانع تفسیر آن به صورت دیگر و حمل بر مسامحه است. منظور از قید «می‌توانند» این است که اداره ثبت اسناد و دفتر دادگاه‌ها می‌بایست در این مورد طبق تشخیص خود عمل نمایند یعنی این موضوع بر عهده مراجع ذکر شده قرار دارد در صورتی که تشخیص دهند مطالب خلاف اخلاق و خارج از نزاکت در اظهارنامه به کار رفته از ابلاغ آن خودداری می‌نمایند و در غیر این صورت آن را ابلاغ می‌نمایند.