اثر پرداخت نفقه پس از تقدیم دادخواست طلاق

در این پرونده خانم ع. س. ج. در تاریخ 97/11/14 دادخواست طلاق به طرفیت خوانده اقای س. ب. تقدیم شعبه *نموده و اظهار داشته است.در تاریخ 86/4/14 با خوانده ازدواج نمودم و یک پسر حاصل زندگی مشترک ما است.در حال حاضر به دلیل عسر و حرج و به استناد ماده 1129 و 1130 قانون مدنی تقاضای طلاق دارم. زوج در لایحه مورخ 97/12/27 اظهار داشته است.زوجه در دادگاه کیفری شکایت ترک نفقه طرح نموده که در حال رسیدگی است.و در مورد نفقه چندین بار به زوجه تفهیم که شماره حساب معرفی کن تا نفقه ات را واریز کنم که اقدامی ننمود ضمن اینکه طی فیش هایی از طریق پست به وی پرداخت نمودم با وجود محکومیت اینجانب به پرداخت نفقه از سوی شعبه *اینجانب امادگی خود را جهت پرداخت محکوم به ایشان طی اظهارنامه ای اعلام نمودم ولی خوانده (زوجه) حاضر به ارسال پرونده به اجرای احکام شده است.متعاقب ان دعوی الزام زوجه به تمکین زوجه را در شعبه *طرح نمودم که در حال رسیدگی است.از دادگاه تقاضای صلح و سازش برای زندگی مشترک با زوجه را دارم. زوجه در جلسه دادگاه مورخ 97/12/27 اظهار داشته است.زوج به پرداخت نفقه محکوم شده ولی علی رغم ان انراپرداخت ننموده است.به دلیل ندادن نفقه از تاریخ 96/4/4 مجبور به ترک زندگی شدم دادگاه در تاریخ 97/12/27 قرار ارجاع امر به داوری را صادر نموده خواهان طی لایحه صادره *- 97/12/27 به دادخواست و خواسته خود تخلف زوج از بند اول و دوم و نهم از شروط ضمن عقدنامه را اضافه نموده است. متعاقبا داور زوج نظریه تداوم زندگی مشترک و صلح و سازش زوجین اعلام نموده و داور زوجه نظر به بروز اختلافات به جدایی و طلاق اظهار نظر نموده است. در نهایت دادگاه در تاریخ 98/3/13 برابر رای شماره 0288 مبادرت به صدور رای به طلاق به دلیل عدم پرداخت نفقه و احراز عسر و حرج و تخلف زوج از شروط ضمن عقد نکاح (بند اول) با بذل یک عدد سکه بهار ازادی نموده است.سپس محکوم علیه (زوج) نسبت به رای صادره مذکور تقاضای تجدیدنظر نموده و در لایحه خود اظهار داشته است.رای دادگاه به طلاق به دلیل عدم پرداخت نفقه است.در صورتی که من نفقه زوجه را پرداخت نموده ام که سوابق ان در پرونده اجرای واحد اجرای احکام مدنی به کلاسه *بدوی را دارم. زوجه در جواب لایحه تجدیدنظرخواهی اظهار داشته است.زوج هیچ گونه وجهی بابت نفقه به من پرداخت ننموده و در مورد پرونده کیفری ترک انفاق هنوز رای قطعی صادر نشده است.دادگاه دستور تعیین جلسه جهت رفع ابهام از اینکه خواسته عسر و حرج است.در صورتی که رای دادگاه بر اساس تخلف زوج از شرط ضمن عقد می‌باشد. داده زوجه در جلسه مورخ 98/8/25 دادگاه اظهار داشته است.من خواسته خود را در لایحه در اولین جلسه دادگاه تغییر دادم و به دلیل تخلف زوج از شرط ضمن عقد نکاح تقاضای طلاق دارم. زوجه نیز اظهار داشته است.من نفقه زوجه را پرداخت نمودم و دلیلی بر طلاق وجود ندارد. زوجه نیز اظهار داشته است.زوج از تاریخ 97/10/18 تا 98/7/7 هیچ گونه نفقه ای پرداخت ننموده و از تاریخ 98/7/7 تاکنون مبالغی را پرداخت کرده است.زوجه میزان بذل مهریه خود در قبال طلاق به زوج را از یک عدد سکه بهار ازادی به بیست عدد سکه بهار ازادی افزایش داده است.درنهایت دادگاه در تاریخ 98/8/25 مبادرت به صدور رای به نقض رای دادنامه تجدیدنظرخواسته و بطلان دعوی طلاق خواهان (زوجه) به لحاظ عدم تحقق شرایط طلاق زوجه نموده است.متعاقبا زوجه نسبت به رای صادره مذکور تقاضای فرجامخواهی کرده و اظهار داشته زوج تا تاریخ 97/10/18 نفقه را داده است.و از تاریخ این تاریخ به بعد وجهی پرداخت ننموده است.و به عبارت دیگر مبلغ واریزی ایشان فقط قسمتی از نفقه مرا در بر می‌گیرد لذا مورد از مصادیق عسر و حرج محسوب می‌شود. تقاضای رسیدگی دارم. که پرونده به شعبه *ارجاع که در نوبت رسیدگی هیات شعبه به موضوع رسیدگی وطی دادنامه شماره * به شرح زیر انشای رای نموده است.

در خصوص دادخواست فرجامخواهی خانم ع. س. ج. به طرفیت اقای س. ب. نسبت به رای شماره 1530 مورخ 98/8/25 شعبه *با توجه به محتویات پرونده فرجامخواهی وارد است.زیرا اولا زوجه علت و انگیزه اصلی طرح دعوی طلاق خود را عدم پرداخت نفقه توسط زوج و سوی معاشرت (تخلف زوج از بندهای اول و دوم و نهم) از شروط ضمن عقد نکاح بیان نموده و در راستای ان مستند خود را رای شماره *مورخ 98/8/29 شعبه *قرار داده است.ثانیا زوج مدعی است.محکوم به نفقه را پرداخت نموده ولی زوجه می گوید از تاریخ 97/10/18 تا تاریخ 98/7/7 هیچ گونه مبلغی زوج بابت نفقه پرداخت ننموده است.ثالثا دادگاه‌های بدوی و تجدیدنظر در مورد ادعاهای دیگر زوجه مبنی بر تخلف زوج از بند دوم و نهم از شروط ضمن عقد نکاح ماهیتا مورد رسیدگی قرار نداده اند لذا ضرورت دارد. ابتدای پرونده اجرایی مربوط به محکومیت زوج به پرداخت نفقه را درخواست نموده دقیقا بررسی شود. زوج چه مقدار از نفقه را پرداخت کرده و چه مقدار از انرا پرداخت ننموده است.سپس با تشکیل جلسه و تحقیق از زوجین در مورد سوی معاشرت زوج نسبت به زوجه و تخلف زوج از بند نهم از شروط ضمن عقد نکاح و بررسی زوجه و دفاعیات زوج رسیدگی نموده متعاقب ان با انجام تحقیقات از طریق واحد مددکار اجتماعی در مورد ادعای سوی معاشرت زوج نسبت به زوجه از بستگان زوجین و سایر مطلعین تحقیقات لازم معمول سپس با توجه به نتایج حاصله رای مقتضی صادر نمایند النهایه با عنایت به مراتب مذکور به استناد ماده 371 و 401 قانون ایین دادرسی مدنی رای فرجامخواسته را نقض کرده و پرونده را جهت رسیدگی مجدد در جهت مطالب و نواقص گفته شده به شعبه *ارجاع می نماید. سپس پرونده جهت رفع نقص تحقیقاتی به شعبه *ارجاع شده و متعاقب ان دادگاه مرجوع الیه پس از رفع نقص مذکور در تاریخ 99/6/12 مبادرت به صدور رای به نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته و صدور حکم به بطلان دعوی طلاق به لحاظ عدم احراز تخلف زوج از شروط ضمن عقد نکاح نموده است.سپس زوجه به شرح لایحه خود نسبت به رای صادره مذکور معترض است.و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی نموده که پرونده به شعبه *ارجاع که درنوبت رسیدگی هیات شعبه به موضوع رسیدگی وطی دادنامه شماره * به شرح زیر انشای رای نموده است.

در خصوص دادخواست فرجامخواهی خانم ع. س. ج. نسبت به رای شماره 0966 مورخ 99/6/12 شعبه *متضمن صدور رای به نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته شماره 288 مورخ 98/3/13 شعبه *دائر بر احراز تخلف زوج از بند اول از شروط ضمن عقد نکاح و صدور حکم به بطلان دعوی طلاق با توجه به محتویات پرونده فرجامخواهی وارد است.زیرا اولا زوجه علت طرح دعوای طلاق را تخلف زوج از بندهای اول و دوم و نهم از شروط ضمن عقد نکاح مبنی بر عدم پرداخت نفقه و سوی معاشرت زوج نسبت به خود از جهت ایراد ضرب و جرح، توهین، افتراء و قذف و طرح شکایتهای کیفری در رابطه با موارد مذکور اعلام نموده است.ثانیا زوج در مقام دفاع اظهار داشته اینجانب برابر گواهی واحد اجرای احکام محکوم به نفقه زوجه را پرداخت نمودم لذا زوجه دلیل بر ادعای طلاق ندارد. تقاضای رد دعوی وی را نموده است.ثالثا با عنایت به مراتب مذکور انچه مسلم است.زوجین از تاریخ 96/4/4 تاکنون به دلیل بروز اختلافات شدید از یکدیگر جدا زندگی می کنند و علت بروز اختلافات و مفارقت چندین ساله برابر ارای صادره شماره 0275 مورخ 98/7/11 شعبه *و رای شماره *مورخ 97/9/7 شعبه *مبنی بر بطلان دعوی الزام زوجه به تمکین به علت وجود خوف ضرر جسمی و حیثیتی برای زوجه از سوی زوج و رای شماره *مورخ 97/8/20 شعبه *مبنی بر ایراد ضرب و جرح عمدی نسبت به زوجه عمدتا منتسب به زوج بوده و تقصیر اصلی اختلافات موجود ناشی از سوی رفتار و معاشرت زوج نسبت به زوجه می‌باشد. مضافا به اینکه در طول مدت اختلاف زوج نه تنها هیچ گونه اقدام عملی مفید و موثر در جهت ترغیب زوجه به بازگشت به زندگی مشترک ننموده است.بلکه سوی اقدامات وی بر عمق و شدت اختلافات افزوده است.رابعا در مورد ادعای تخلف زوج از بند اول از شروط ضمن عقد نکاح همانطور که برابر خلاصه پرونده اجرایی مربوطه در صورت جلسه دادگاه مورخ 99/4/25 منعکس است.اجراییه محکوم به نفقه در تاریخ 97/10/18 صادر شده و در تاریخ 97/12/22 به زوج ابلاغ گردیده است.و علی رغم ابلاغ اجراییه به زوج و با توجه به اینکه زوج برابر ماده 34 قانون اجرای احکام مدنی محکوم علیه موظف است.ظرف ده روز مفاد رای را از طریق واحد اجرای احکام مورد اجرای و تادیه نماید. زوج نه تنها به تکلیف مذکور عمل ننموده بلکه عدم پرداخت انرا طی مراحل مختلف تا 98/8/25 یعنی پس از صدور حکم طلاق توسط دادگاه بدوی به تاخیر انداخته است.به عبارت دیگر زوج در زمان تقدیم دادخواست طلاق توسط زوجه در تاریخ 97/11/14 و صدور حکم بدوی طلاق تخلف وی از بند اول از شروط ضمن عقد نکاح محرز بوده و پرداختهای بعدی پس از صدور اجراییه و فرایند دادرسی طلاق موثر در مقام نبوده و تخلف وی را از بند اول شرط ضمن عقد نکاح منتفی نمیسازد النهایه با عنایت به مراتب مذکور تخلف زوج از بندهای اول و دوم از شروط ضمن عقد نکاح محرز است.درنتیجه رای صادره فرجامخواسته که برخلاف مذکور بوده و مطابق با واقع اصدار نیافته است.قابلیت ابرام ندارد. مستندا به مواد 371 و 401 قانون ایین دادرسی مدنی رای فرجامخواسته را نقض کرده و پرونده را جهت رسیدگی مجدد به شعبه همعرض دادگاه صادرکننده رای فرجامخواسته ارجاع می نماید. سپس پرونده جهت رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض که شعبه *است.ارجاع و ارسال گردیده و دادگاه مذکور پس از بررسی در تاریخ 99/11/29 مبادرت به صدور رای به تایید دادنامه تجدیدنظر خواسته به لحاظ احراز تخلف زوج از بند اول از شروط ضمن عقد نکاح نموده است.متعاقبا زوج به شرح لایحه خود نسبت به رای صادره مذکور معترض است.و از دیوان عالی کشور تقاضای فرجامخواهی نموده که پرونده جهت رسیدگی به شعبه *ارجاع و مطرح رسیدگی است.

هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ح. م. ه. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد:

در خصوص دادخواست فرجامخواهی اقای س. ب. نسبت به رای شماره *مورخه 99/11/29 شعبه *متضمن تایید دادنامه تجدیدنظر خواسته شماره 0288 مورخه 98/3/13 شعبه *مبنی بر احراز تخلف زوج از بند اول شروط ضمن عقد نکاح با توجه به محتویات پرونده نظر به اینکه زوج برابر رای قطعی پیوست پرونده محکومیت به پرداخت نفقه در حق زوجه حاصل نموده و با توجه به اینکه زوج در راستای صدور اجراییه مربوطه برابر ماده 34 قانون اجرای احکام مدنی ده روز پس از تاریخ 97/10/18 موظف بوده محکوم به نفقه را به واحد اجرای احکام مربوطه تودیع نماید. و علی رغم ان از اجرای حکم دادگاه امتناع نموده است.و با توجه به اینکه زوجه در زمان تقدیم دادخواست مورخه 97/11/14 یکی از طرح دعوای طلاق خود را عدم پرداخت نفقه توسط زوج اعلام نموده و زوج در زمان تقدیم دادخواست طلاق با توجه به سوابق پرونده اجرایی مربوط به محکومیت نفقه از بند اول از شروط ضمن عقد نکاح تخلف نموده و این امر قابل تردید نمی‌باشد. و اگر زوج در فرایند دادرسی طلاق مبالغی را پرداخت کرده باشد. نمی‌تواند تاثیر در مقام داشته باشد. و تخلف مذکور را بی اثر نماید. علی هذا رای صادره فرجامخواسته موجه اصدار یافته و فرجامخواهی فرجامخواه به کیفیتی نیست که به اساس و رای فرجامخواسته خدشه و خلل وارد نماید. در نتیجه ضمن رد درخواست فرجامخواهی رای فرجامخواسته را مستندا به مواد 370 و 396 قانون ایین دادرسی مدنی ابرام می نماید.

شعبه *

رئیس شعبه: ح. ع. ع. معاون: ح. م. ه.