تاریخ دادنامه قطعی: 1395/06/14
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: از شروط تحقق بزه معامله به قصد فرار از دین، ایراد ضرر به غیر است.
به موجب دادنامه شماره --- - 93/12/9 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی اصفهان آقای ج.الف. به اتهام معامله به قصد فرار از دین و مستندا به اصل 37 قانون اساسی، رای بر برائت متقاضی صادر نموده است. به موجب دادنامه شماره --- - 95/1/9 شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان اصفهان با احراز علم و اطلاع متهم دیگر پ.ر. و متقاضی مستند به بند «ث»; ماده 450 و بند «پ»; ماده 455 از قانون آیین دادرسی کیفری و ماده 21 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی ناظر بر ماده 19 قانون مجازات اسلامی، ضمن نقض دادنامه حکم به محکومیت پ.ر. به تحمل 7 ماه حبس تعزیری و اخذ ملک مورد شکایت از ج.الف. و استیفای محکوم به از محل آن مینماید. نقل و انتقال صورت گرفته بلااعتبار و مراتب از طریق اجرای احکام به حالت سابق اعاده میگردد. رای صادره تایید و قطعیت یافته است. وکیل محکوم علیه، ضمن پرداخت هزینه دادرسی و با ارسال لایحه به دیوان عالی کشور، مستندا به بند ج ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری خواستار اعاده دادرسی گردیده است و در توضیح بیان نموده که: ابتدا قرار منع پیگرد در دادسرا صادر شده، بعد از جلب به دادرسی شعبه بدوی رای برائت صادر نموده، مرجع تجدیدنظر بدون دعوت از طرفین و بدون تفهیم اتهام، بر خلاف بند «ث»; ماده 450 راسا و با بی توجهی مبادرت به نقض دادنامه با استنباط و استدلالی بعید نمودند. دادگاه تجدیدنظر بدون ارجاع موضوع به کارشناسی و با کدام علم غیبی!!! چنین رای خلاف حق و قانونی را صادر می کند؟!! ا...اعلم؟! توضیحات مفصل وکیل در مورد ماهیت امر و استدلال در جهت ایراد به نحوه رسیدگی مرجع تجدیدنظر است. وکیل اگرچه انتقال را توسط موکل پذیرفته ولی آن را استرداد تلقی نموده، شهودی نیز جهت اثبات ادعا معرفی نموده و با استدلالی، انتقال ملک را حسب مدارک ابرازی انتقال به مالک و صاحب اصلی قلمداد کرده است. اضافه نموده دادگاه بدون وجود عناصر تشکیل دهنده جرم، حکم محکومیت صادر نموده. وکیل محترم با ضمیمه نمودن مدارکی، تقاضای پذیرش درخواست را نموده است. پرونده، پس از ثبت در دبیرخانه دیوان عالی کشور، در مورخ 95/4/23 به این شعبه ارجاع گردیده است و به شرح آتی اظهار نظر و اتخاذ تصمیم مینماید. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای سید نصرت الله اعتماد عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده با اکثریت چنین رای می دهد:
درخواست آقای ج.الف. مبنی بر اعاده دادرسی نسبت به دادنامه شماره --- - 1395/01/09 صادره از شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان اصفهان، موجه به نظر میرسد. زیرا فرار از دین، زمانی محقق میگردد که شخصی یا اشخاصی از فعل مرتکب، متضرّر گردند و در مانحن فیه، چنین امری متصور نیست. همانطور که دادگاه محترم بدوی بر اساس تمکن مالی محکوم ٌعلیه جهت پرداخت دیون مالی و امکان استیفای حقوق شاکی، وی را تبرئه نموده و در مدرک جدید یعنی نظریه کارشناس، ارزش ملک ارزیابی و تقویم شده است. بناءً علی هذا چون امکان استیفای حقوق شاکی نسبت به ملک مورد توقیف وجود دارد موضوع فرار از دین، منتفی خواهد بود و در مجموع، درخواست منطبق با بند چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری است. ضمن پذیرش تقاضا و تجویز اعاده دادرسی نسبت به دادنامه فوق الاشاره، رسیدگی مجدد به پرونده را به استناد ماده 476 قانون مذکور به دادگاه هم عرض دادگاه صادر کننده رای قطعی ارجاع مینماید.
شعبه سی و سوم دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار
م. نیازی - علی اصغر مجتهدزاده