هیات وزیران در جلسه مورخ 1386/7/22 بنا به پیشنهاد شماره 6368 /11 مورخ 1386/4/16 وزارت راه و ترابری و در اجرای ماده (2) آییننامه چگونگی تنظیم و انعقاد توافقهای بینالمللی - مصوب 1371 - تصویب نمود.
وزارت راه و ترابری مجاز است نسبت به امضای موقت موافقتنامه حمل و نقل بین المللی مسافر و کالا از طریق جاده بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ازبکستان در چارچوب متن پیوست که تایید شده به مهر دفتر هیات دولت است، اقدام و مراحل قانونی را تا تصویب نهایی پیگیری کند.
پرویز داودی
معاون اول رئیس جمهور
موافقتنامه حمل و نقل بین المللی مسافر و کالا از طریق جاده بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ازبکستان
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ازبکستان که از این پس «طرفهای متعاهد» نامیده میشوند با تمایل به ارتقاء و تسهیل توسعه حمل و نقل مسافر و کالا از طریق جاده بین دو کشور و در راستای تامین منافع اقتصادی مشترک خود به شرح زیر توافق نمودند:
ماده 1
دامنه شمول
مفاد این موافقتنامه در خصوص حمل و نقل جاده ای مسافر یا کالا بین قلمرو طرفهای متعاهد، به صورت گذری (ترانزیت) از طریق قلمرو هر یک از طرفهای متعاهد یا بین یکی از طرفهای متعاهد و کشور ثالث و بالعکس با وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو طرف متعاهد دیگر اعمال میگردد.
ماده 2
تعاریف
از نظر این موافقتنامه:
1. اصطلاح «متصدی حمل» یعنی هر شخص حقیقی یا حقوقی مقیم در قلمرو هر یک از طرفهای متعاهد که طبق قوانین و مقررات ملی مربوط مجاز به انجام حمل و نقل بین المللی جاده ای مسافر یا کالا در قبال اخذ کرایه یا اجرت و یا به حساب خود باشد.
2. اصطلاح «وسیله نقلیه» یعنی وسیله نقلیه موتوری یا زوج ترکیبی وسائل نقلیه که حداقل وسیله نقلیه موتوری آن در یکی از طرفهای متعاهد به ثبت رسیده و انحصاراً برای حمل مسافر و یا کالا از طریق جاده استفاده گردد.
3. اصطلاح «وسیله نقلیه مسافربری» یعنی هر نوع وسیله نقلیه یا نیروی محرکه که دارای بیش از (9) صندلی شامل صندلی راننده باشد.
4. اصطلاح «خدمات مسافربری منظم» یعنی خدماتی که حمل و نقل برنامه ریزی شده مسافرین در مسیرهای معین را فراهم می کند که از طریق آن مسافرین میتوانند در ایستگاه های از پیش تعیین شده سوار و پیاده شوند.
ماده 3
حمل و نقل مسافر
کلیه عملیات حمل مسافر توسط وسایل نقلیه مسافربری که به وسیله متصدیان حمل به دو طرف متعاهد یا بالعکس یا به صورت گذری (ترانزیتی) از طریق قلمرو آنها انجام میشود مشمول نظام اخذ مجوز خواهد بود، به استثنای مواردی که در ماده (5) مشخص گردیده است.
ماده 4
1. خدمات منظم بین دو کشور یا به صورت گذری (ترانزیت) از طریق قلمرو آنها توسط مقام های صلاحیتدار طرفهای متعاهد به طور مشترک تصویب خواهد شد.
2. هر یک از مقام های صلاحیتدار مجوزی را برای آن قسمت از خط سیر که در قلمرو آن اجرا میگردد، صادر خواهد نمود.
3. مقام های صلاحیتدار شرایط و ضوابط اخذ مجوز به همراه اعتبار زمانی آن، تعداد خدمات، جدول زمان بندی و نیز سایر خصوصیات ضروری برای خدمات منظم، روان و کارآمد را به طور مشترک تعیین خواهند نمود.
4. درخواست مجوز به مقام صلاحیتدار کشور محل ثبت وسیله نقلیه ارسال خواهد شد. در صورتی که با درخواست مخالفت نشود، مقام صلاحیتدار مزبور مراتب را به مقام صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر منعکس خواهد کرد.
5. درخواست به همراه اسناد حاوی جزئیات ضروری (جداول زمانی پیشنهادی، تعرفه ها و مسیر، دوره زمانی که در طی سال، آن خدمات باید اجرا شود و تاریخی که قرار است در آن خدمات شروع گردد) ارائه خواهد شد. مقام های صلاحیتدار در صورت اقتضاء میتوانند این گونه جزئیات را درخواست نمایند.
ماده 5
هیچ مجوزی برای خدمات غیر منظم که طی آن افراد واحدی توسط وسیله نقلیه واحدی به شرح زیر حمل می گردند، نیاز نخواهد بود:
الف) در سفر رفت و برگشت تحت پوشش صورت وضعیت که در کشور محل ثبت وسیله نقلیه شروع و قرار است در آن خاتمه یابد، یا
ب) در سفری که در مکانی در کشور محل ثبت وسیله نقلیه شروع و در مقصدی در قلمرو طرف متعاهد دیگر خاتمه یابد، مشروط بر آنکه وسیله نقلیه به صورت خالی به کشور محل ثبت خود باز گردد، یا
پ) به صورت خدمات گذری (ترانزیتی) اتفاقی، یا
ت) جایگزینی وسایل نقلیه مسافربری غیر قابل بهره برداری یا وسائل نقلیه قابل بهره برداری
به منظور اجرای عملیات حمل و نقل به موجب بندهای (الف) تا (ت) بدون نیاز به اخذ مجوز، متصدیان حمل طرفهای متعاهد حداقل الزامات زیست محیطی را به گونه ای که کار گروه (کمیته) مشترک مشخص کرده است، برآورده خواهند کرد.
ماده 6
حمل و نقل کالا
عملیات حمل و نقل کالا توسط وسایل نقلیه خالی یا با بار در قلمرو طرفهای متعاهد به شرح زیر از نظام اخذ پروانه معاف میباشد:
الف : بین هر نقطه مورد توافق واقع در قلمرو یکی از طرفهای متعاهد و هر نقطه مورد توافق در سرزمین طرف متعاهد دیگر، یا
ب : به صورت عبوری از طریق قلمرو طرف متعاهد دیگر، یا
پ : از کشورهای ثالث یا بالعکس.
ماده 7
مقررات عمومی
مفاد این موافقتنامه به متصدیان حمل هر یک از طرفهای متعاهد اجازه نخواهد داد مسافر یا کالا را در قلمرو طرف متعاهد دیگر از یک نقطه در آن قلمرو به نقطه دیگری در آن حمل نمایند.
ماده 8
1. در ارتباط با وزن و ابعاد وسایل نقلیه، هر طرف متعاهد تعهد مینماید شرایط محدود کننده تری نسبت به شرایط اعمال شده در مورد وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو خود در خصوص وسایل نقلیه ثبت شده در قلمرو طرف متعاهد دیگر وضع ننماید.
2. متصدیان حمل هر یک از طرفهای متعاهد ملزم به رعایت قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر در ارتباط با وزن و ابعاد وسایل نقلیه به هنگام ورود به قلمرو آن طرف متعاهد میباشند.
3. اگر وزن و یا ابعاد وسیله نقلیه ثبت شده در هر طرف متعاهد از حداکثر وزن و یا ابعاد مجاز در قلمرو طرف متعاهد دیگر تجاوی نماید، پروانه ویژه ای موردنیاز میباشد. متصدی حمل باید این پروانه را از مقام صلاحیتدار طرف متعاهد قبل از ورود به قلمرو آن اخذ نماید.
ماده 9
1. وسایل نقلیه یک طرف متعاهد که طبق مفاد این موافقتنامه عملیات حمل و نقل را در قلمرو طرف متعاهد دیگر اجرا می نمایند، از کلیه مالیاتها، هزینه ها و سایر عوارض وضع شده بر تردد و تملک وسایل نقلیه در آن قلمرو معاف خواهند بود.
2. معافیتهای موضوع بند (1) فوق، در مورد عوارض یا مالیاتهای وضع شده بر مصرف سوخت، هزینه های ویژه استفاده از پل های خاصف تونل ها و هزینه های استفاده از خدمات اعمال نخواهد شد.
3. ورود موقت وسایل نقلیه به داخل قلمرو طرف متعاهد دیگر از عوارض و مالیاتهای ورودی معاف خواهد بود و مشمل محدودیتها و ممنوعیتهای وارداتی وضع شده از طریق قوانین و مقررات ملی طرف متعاهد ذیربط نخواهد شد.
4. قطعات یدکی وارد شده به منظور تعمیر وسیله نقلیه ای که قبلاً تحت شرایط مندرج در بند (3) این ماده وارد شده است از عوارض و مالیاتهای وارداتی و ممنوعیت یا محدودیت وارداتی به طور موقت معاف خواهند بود. قطعات یدکی جایگزین شده به مقام های صلاحیتدار گمرکی طرفهای متعاهد تسلیم یا مجدداً صادر خواهند شد.
ماده 10
متصدیان و خدمه وسایل نقلیه باید به هنگام اجرای عملیات در قلمرو طرف متعاهد دیگر، قوانین و مقررات لازم الاجرا در آن کشور را رعایت نمایند.
ماده 11
اگر متصدی حمل، مستقر در یک طرف متعاهد به هنگام اجرای عملیات در قلمرو طرف متعاهد دیگر، از هر یک از مفاد این موافقتنامه تخلف نماید،مقام صلاحیتدار طرف متعاهدی که در قلمرو آن تخلف بوقوع پیوسته است، بدون لطمه زدن به مجازات قانونی قابل اجرا در قلمرو خود، طرف متعاهد دیگر را از اقداماتی که در قوانین ملی آن پیش بینی شده و اتخاذ خواهد کرد، مطلع خواهد نمود. مقام های صلاحیتدار طرفهای متعاهد یکدیگر را از مجازات های وضع شده مطلع خواهند نمود.
ماده 12
به منظور اجرای برخی مقررات در ارتباط با این موافقتنامه و حل و فصل مسائل و مشکلات مرتبط با اجرای موافقتنامه که نمی توانند از طریق تماس مستقیم بین مقام های صلاحیتدار طرفهای متعاهد حل و فصل گردند، کار گروه (کمیته) مشترکی تشکیل خواهد شد. کار گروه (کمیته) مشترک بنا به درخواست هر یک از طرفهای متعاهد برگزار خواهد شد و مرکب از مقام های صلاحیتدار هر دو طرف خواهد بود. دو طرف متعاهد ملزم به اجرای تصمیمات متخذه توسط کار گروه (کمیته) مشترک خواهند بود.
کار گروه (کمیته) مشترک میتواند اصلاح هر یک از مواد این موافقتنامه را توصیه و آن را جهت تصویب به طرفهای متعاهد تسلیم نماید.
ماده 13
طرفهای متعاهد موافقت نمودهاند یکدیگر را از مقام های صلاحیتدار هر طرف متعاهد که مسئول اعمال مقررات مختلف این موافقتنامه هستند، از طریق تبادل یادداشت دیپلماتیک آگاه نمایند.
ماده 14
1. این موافقتنامه سی روز بعد از اینکه طرفهای متعاهد یکدیگر را به صورت مکتوب از تکمیل الزامات قانون اساسی مربوط خود که برای اعتبار بخشیدن به این موافقتنامه ضروری است مطلع نموده باشند، لازم الاجرا خواهد شد.
2. هرگونه اصلاح این موافقتنامه که توسط هر دو طرف متعاهد تصویب شود در تاریخی که در آن، طرفهای متعاهد یکدیگر را به صورت مکتوب از تکمیل الزامات قانون اساسی مربوط خود مطلع نموده باشند، لازم الاجرا خواهد شد.
3. موافقتنامه کماکان معتبر باقی خواهد ماند مگر اینکه یکی از طرفهای متعاهد یادداشت کتبی شش ماهه مبنی بر فسخ آن را به طرف متعاهد دیگر ارائه نماید.
4. به محض لازم الاجرا شدن این موافقتنامه، اعتبار موافقتنامه بین دو کشور که در تهران به تاریخ 1372/7/26 برابر با 1993/10/18 امضا شد در مورد جمهوری اسلامی ایران و جمهوری ازبکستان پایان می یابد.
برای گواهی مراتب بالا، امضا کننده زیر که دارای اختیارات لازم میباشد این موافقتنامه را امضا نموده است.
این موافقتنامه در دو نسخه اصلی در. .... در. ... هجری شمسی برابر با. .... میلادی به زبانهای فارسی، انگلیسی و ازبکی تنظیم گردید و کلیه متون از اعتبار یکسان برخوردار است، در صورت بروز اختلاف در تفسیر، متن انگلیسی حاکم خواهد بود.
| از طرف | از طرف |
| دولت جمهوری اسلامی ایران | دولت جمهوری ازبکستان |