خلاصه جریان پرونده:
به دلالت مفاد دادنامه صادره از شعبه *اقای ع. م.در برخورد با خودروی ناشناس که از محل تصادف متواری شده است.مصدوم گردیده است.کاردان فنی مقصر حادثه را راننده خودرو قلمداد نموده است.بدین جهت درخواست دیه از صندوق تامین خسارتهای بدنی نموده است.دادگاه مرجوع الیه طی دادنامه شماره * 99/6/2 براساس تحقیقات انجام شده و مودای شهادت شهود و گواهی پزشکی قانونی و نظریه کاردان فنی مبنی بر بی احتیاطی در امر رانندگی توسط راننده خودرو با اجابت درخواست مصدوم و با استناد به ماده 21 قانون بیمه اجباری خسارت وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه و مواد 448- 449- 569- 709- 710- 716 قانون مجازات اسلامی حکم به پرداخت مقادیری دیه به شرح منعکس در رای در حق متقاضی صادر نموده است.رای مذکور به موجب دادنامه شماره * شعبه * با استدلال و بیان اینکه هیچگونه اعتراضی در خصوص میزان دیات از طرف صندوق تامین خسارتهای بدنی نشده است.تایید گردیده است. محکوم علیه (صندوق تامین خسارتهای بدنی) با تقدیم لایحه ای به پیوست تصاویر ارای صادره و با اعلام اینکه بابت اسیب بافت نرم اطراف شکستگی ناشی از عمل جراحی انجام شده که 30٪ ارش تعیین شده و صندوق محکوم به پرداخت ان شده به دنبال معالجات پزشکی بوده و قابلیت استناد به رفتار وارد کننده صدمه اولیه را ندارد. از دیوان عالی کشور تقاضای تجویز اعاده دادرسی نموده که جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع و اینک حسب الارجاع تحت نظر قرار دارد.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید.پس از قرائت گزارش عضو ممیز و بررسی اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد:
رای
اعاده دادرسی در قانون ایین دادرسی کیفری و برابر مقررات ان مربوط به ارای قطعی محاکم کیفری است.که متضمن محکومیت اشخاص به مجازاتهای کیفری است.محکومیت صندوق تامین خسارتهای بدنی که برابر مفاد دادنامه اعاده خواسته متقاضی به جبران خسارتهای بدنی ملزم شده منصرف از مقررات مذکور است.بنا بر جهات فوق قرار رد درخواست مطروحه صادر و اعلام میشود.
ا. ب. ا. م. س. ج. ا.