قانون موافقتنامه حمل ونقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کنیا

مصوب 1389/09/30 مجلس شورای اسلامی

ماده واحده - موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کنیا به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.

بسم الله الرحمن الرحیم
موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کنیا

مقدمه
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری کنیا که عضو کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی می‌باشند که در تاریخ 16 آذرماه 1323 هجری شمسی برابر با 7 دسامبر 1944 میلادی در شیکاگو برای امضا مفتوح شد و از این پس طرفهای متعاهد نامیده می‌شوند، به‌منظور تاسیس و بهره‌برداری از سرویس های هوایی فی‌مابین و ماوراء سرزمین های خود به شرح زیر موافقت کردند:

ماده 1- تعاریف
از نظر این موافقتنامه:

الف - اصطلاح « کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی که در تاریخ آذرماه هجری شمسی برابر با 7 دسامبر 1944 میلادی در شیکاگو برای امضا مفتوح گردید، اطلاق می‌شود، و شامل اصلاحات کنوانسیون که به موجب ماده (94) آن تصویب شده و برای طرفهای متعاهد لازم‌الاجراء گردیده و نیز ضمایم کنوانسیون و اصلاحات آنها که به موجب ماده (90) آن به تصویب رسیده و برای طرفهای متعاهد لازم الاجراء شده است، خواهد بود.

ب - اصطلاح « مقامات هواپیمایی» درمورد جمهوری اسلامی ایران به « سازمان هواپیمایی کشوری » و هرشخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن سازمان باشد اطلاق می‌گردد، و در مورد دولت کنیا به وزیر فعلی مسئول هواپیمایی کشوری هر شخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن وزیر باشد، اطلاق می‌شود.

پ - اصطلاح « شرکت هواپیمایی تعیین‌شده » به یک یا چند شرکت هواپیمایی اطلاق می‌شود که به موجب مفاد ماده (3) این موافقتنامه تعیین شوند و اجازه فعالیت بیابند.

ت - اصطلاح « ظرفیت » درمورد هواپیما، به میزان بارگیری موثر آن هواپیما در یک مسیر یا قسمتی از مسیر و اصطلاح « ظرفیت» درمورد « سرویس مورد توافق» به حاصل‌ضرب ظرفیت هواپیما در چنین سرویسی در دفعات پرواز هواپیمای مزبور طی زمان معین درتمام یا قسمتی از مسیر، اطلاق می‌شود.

ث - اصطلاح سرزمین در مورد هر یک از طرفهای متعاهد به مناطق تحت حاکمیت آنها اطلاق می‌شود.

ج - اصطلاحات « سرویس هوایی»، « سرویس هوایی بین‌المللی»، « شرکت هواپیمایی» و « توقف به منظورهای غیرحمل و نقل» دارای همان معانی است که به ترتیب در ماده (96) کنوانسیون برای آنها ذکر شده است.

چ - اصطلاح « نرخ» به قیمتی اطلاق می‌شود که برای حمل مسافر، بار همراه و غیرهمراه پرداخت گردد و شامل شرایطی که به موجب آن قیمتهای مزبور اعمال می‌شود از جمله قیمت ها و شرایط مقرر برای نمایندگی ها و سایر خدمات جنبی به استثناء دستمزدها و شرایط حمل پست، می‌باشد.

ماده 2- اعطاء حقوق

1- هر طرف متعاهد جهت انجام سرویس های هوایی بین‌المللی منظم به وسیله شرکت هواپیمایی تعیین‌شده طرف متعاهد دیگر حقوق زیر را به طرف متعاهد دیگر اعطاء می‌نماید:

الف - پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر؛

ب - توقف درسرزمین مذکور به منظورهای غیرحمل و نقل؛

پ - توقف در سرزمین مذکور به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بارگیری و تخلیه بار و پست در حمل و نقل بین‌المللی در نقاط مشخص‌شده در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه.

2- استفاده از حقوق حمل و نقل در نقاط واسط و ماوراء مندرج در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه مشروط به مذاکره و موافقت شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده طرفهای متعاهد و تصویب مقامات هواپیمایی آنها خواهد بود.

3- هیچ یک از مفاد این موافقتنامه نباید به نحوی تفسیر شود که به شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد این حق را اعطاء کند که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر از نقطه‌ای به نقطه دیگر مبادرت به حمل مسافر، بار و پست در قبال مزد یا کرایه نماید.

4- در مناطقی که در آن مخاصمات مسلحانه جریان دارد و یا در اشغال نظامی است و نیز در مناطقی که تحت‌تاثیر مخاصمات مسلحانه یا اشغال نظامی قرارگرفته انجام سرویس های موضوع این ماده منوط به تصویب مقامهای صلاحیتدار مربوط خواهد بود.

ماده 3- تعیین و اجازه

1- هر طرف متعاهد حق دارد با ارسال اعلامیه کتبی به طرف متعاهد دیگر یک یا چند شرکت هواپیمایی را برای انجام سرویس های مورد توافق در مسیرهای مشخص‌شده تعیین، و هر شرکت هواپیمایی تعیین‌شده را حذف کند یا تغییر دهد.

2- پس از دریافت اعلامیه مذکور در بند (1) فوق مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر باید با رعایت مفاد بندهای (3) و (4) این ماده اجازه مقتضی را بدون تاخیر به شرکت هواپیمایی تعیین‌شده مزبور اعطاء کنند.

3- مقامات هواپیمایی یک طرف متعاهد می‌توانند از شرکت هواپیمایی تعیین‌شده طرف متعاهد دیگر بخواهند که آنان را مجاب سازد که شرایط مقرر در قوانین و مقرراتی را که معمولاً به موجب مفاد کنوانسیون توسط آن مقامات در مورد سرویسهای هوایی بین‌المللی اعمال می‌گردد، دارا می‌باشد.

4- هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد که مجاب نشده باشد مالکیت عمده و کنترل موثر شرکت هواپیمایی تعیین‌شده متعلق و در اختیار طرف متعاهد دیگر یا اتباع آن است از اعطاء اجازه بهره‌برداری موضوع بند (2) این ماده امتناع ورزد و یا هر شرطی را که برای اعمال حقوق مذکور در ماده (2) این موافقتنامه توسط آن شرکت هواپیمایی تعیین‌شده لازم بداند، وضع نماید.

5 - شرکت هواپیمایی تعیین‌شده می‌تواند در هر زمان پس از دریافت اجازه مندرج در بند (2) فوق بهره‌برداری از سرویس های مورد توافق را آغاز کند مشروط بر آن‌که نرخی مطابق ضوابط ماده (10) این موافقتنامه در مورد سرویس های مزبور وضع‌شده و مجری باشد.

ماده 4- تعلیق و لغو

1- هر طرف متعاهد می‌تواند در موارد مشروح زیر مجوز بهره‌برداری را لغو یا استفاده از حقوق مندرج در ماده (2) این موافقتنامه را در مورد شرکت هواپیمایی تعیین‌شده طرف متعاهد دیگر معلق، یا هر شرطی را که برای استفاده از این حقوق لازم می‌داند وضع کند:

الف - چنانچه قانع نشود که مالکیت عمده و کنترل موثر شرکت هواپیمایی مذکور متعلق و در اختیار طرف متعاهد دیگر یا اتباع وی می‌باشد؛ یا

ب - چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور قوانین و یا مقررات طرف متعاهدی که این حقوق را اعطاء نموده است رعایت نکند؛ یا

پ - چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور در انجام عملیات بهره‌برداری از مفاد این موافقتنامه تخطّی کند.

2- لغو یا تعلیق یا وضع شرایط مذکور در بند (1) این ماده جز در مواردی که برای جلوگیری از نقض بیشتر قوانین و یا مقررات و یا مفاد این موافقتنامه فوریت داشته باشد، فقط پس از مشورت با طرف متعاهد دیگر صورت خواهد گرفت.
این مشورت بین مقامات هواپیمایی پس از دریافت درخواست انجام آن در اسرع وقت شروع خواهد شد.

ماده 5 - شمول قوانین و مقررات

1- قوانین و مقررات هر طرف متعاهد در مورد ورود یا خروج هواپیماهایی که به امر هوانوردی بین‌المللی اشتغال دارند و نیز قوانین و مقررات مربوط به بهره‌برداری و هوانوردی این قبیل هواپیماها مادام که برفراز یا داخل سرزمین آن طرف متعاهد می‌باشند، در مورد هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین‌شده طرف متعاهد دیگر اعمال خواهد شد.

2- قوانین و مقررات هر طرف متعاهد که ناظر به ورود، اقامت موقت و خروج مسافرین، خدمه، بار یا پست از سرزمین آن می‌باشد از قبیل تشریفات ورود و خروج، مهاجرت و همچنین مقررات گمرکی و بهداشتی در مورد مسافرین، خدمه، بار یا محمولات پستی هواپیمای شرکت هواپیمایی تعیین‌شده طرف متعاهد دیگر مادام که در سرزمین مذکور باشند اعمال خواهد شد.

3- هر طرف متعاهد بنا به تقاضای طرف متعاهد دیگر نسخه ای از قوانین و مقررات مذکور در این ماده را در اختیار آن قرار خواهد داد.

4- شرکت هواپیمایی تعیین‌شده هر طرف متعاهد حق دارد دفتر نمایندگی خود را در سرزمین طرف متعاهد دیگر دائر نماید و یا این‌که برای خود عامل کل یا عامل فروش کل تعیین کند. نصب عامل کل یا عامل فروش کل بر اساس قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر صورت خواهد گرفت.

5 - انتقال درآمدهای حاصله توسط شرکت هواپیمایی تعیین‌شده هر طرف متعاهد طبق مقررات تسعیر ارزهای خارجی طرف متعاهد دیگر و پس از کسر هزینه‌ها صورت خواهد گرفت.
طرفهای متعاهد بیشترین تلاش خود را برای تسهیل انتقال درآمدهای حاصله توسط شرکت هواپیمایی تعیین‌شده از سرویس های موضوع این موافقتنامه به‌عمل خواهند آورد.

ماده 6 - معافیت از حقوق گمرکی، سود بازرگانی و سایر عوارض

1- هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین‌شده طرف متعاهدی که سرویس های بین‌المللی را انجام می‌دهد و مواد سوختی، روغن موتور، سایر مواد مصرفی فنّی، وسایل یدکی، لوازم مورد نیاز جاری و خوار و بار موجود در هواپیماهای شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد که مجاز به استفاده از مسیرها و سرویس های موضوع این موافقتنامه می‌باشند به هنگام ورود یا خروج از سرزمین طرف متعاهد دیگر بر اساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی و هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های مشابه ملّی و محلی معاف خواهند بود حتی اگر مواد مذکور زمانی مورد استفاده قرار گیرد یا به مصرف برسد که هواپیماهای مزبور بر فراز آن سرزمین در پرواز باشند.

2- سوخت، روغن موتور، سایر مواد مصرفی فنّی، وسایل یدکی، لوازم مورد نیاز جاری و خواربار که توسط یک طرف متعاهد یا اتباع آن به سرزمین طرف متعاهد دیگر وارد شود و صرفاً به‌منظور استفاده در هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین‌شده آن طرف متعاهد باشد براساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی و هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های مشابه ملّی و محلی معاف خواهد بود.

3- سوخت، روغن موتور، سایر مواد مصرفی فنّی، وسایل یدکی، لوازم موردنیاز جاری و خواربار که در سرزمین یک طرف متعاهد بار هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین‌شده طرف متعاهد دیگر می‌شود و در سرویس های بین‌المللی مورد استفاده قرار می‌گیرد براساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی، مالیات ها و هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های مشابه ملّی و محلی، معاف خواهد بود.

4- تجهیزات هوانوردی مورد نیاز جاری، و همچنین مواد و کالاهای نگاهداری‌شده در هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین‌شده هر طرف متعاهد تنها با موافقت مقامات گمرکی طرف متعاهد دیگر در آن سرزمین قابل تخلیه است. در این صورت می‌توان آنها را تا زمانی که طبق مقررات گمرکی مجدداً صادر می‌شوند و یا ترتیب دیگری در مورد آن داده شود تحت نظارت مقامات نامبرده قرار داد.

5 - مسافران، اثاثیه مسافران و باری که از سرزمین یک طرف متعاهد در عبور (ترانزیت) مستقیم قرار دارند و از حریمی که در فرودگاه بدین منظور اختصاص یافته خارج نمی‌شوند، فقط مشمول کنترل ساده‌ای خواهند بود. اثاثیه مسافر و بار تا زمانی که در عبور (ترانزیت) مستقیم است از حقوق گمرکی و سود بازرگانی و هرگونه مالیات معاف خواهد بود.

6 - اسناد رسمی حاوی آرم رسمی شرکت هواپیمایی مانند برچسب چمدان، بلیط هواپیما، بارنامه، کارت اجازه ورود به هواپیما و جدول زمانبندی که به داخل سرزمین هر طرف متعاهد برای استفاده اختصاصی شرکت هواپیمایی تعیین‌شده طرف متعاهد دیگر وارد می‌شود، از کلیه حقوق گمرکی و سود بازرگانی و یا مالیات ها براساس عمل متقابل معاف خواهد بود.

ماده 7- تسهیلات و هزینه‌های فرودگاهی

1- هر یک از طرفهای متعاهد در سرزمین خود فرودگاه یا فرودگاه هایی را جهت استفاده شرکت هواپیمایی تعیین‌شده طرف متعاهد دیگر در مسیر مشخص‌شده تعیین خواهدکرد، و تسهیلات ارتباطی، هوانوردی، هواشناسی و سایر خدماتی را که برای بهره‌برداری سرویس های مورد توافق لازم است در اختیار شرکت هواپیمایی تعیین‌شده طرف متعاهد دیگر قرار خواهد داد.

2- هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند در قبال استفاده هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین‌شده طرف متعاهد دیگر از فرودگاه ها و سایر تاسیسات آن هزینه‌های عادلانه و معقولی دریافت دارد، مشروط بر آن‌که میزان این هزینه‌ها از آنچه شرکت های حمل و نقل هوایی آن که در سرویسهای مشابه بین‌المللی تردد می‌کنند، برای استفاده از چنین فرودگاه و تاسیساتی می‌پردازند، تجاوز نکند.

ماده 8 - مقررات ظرفیت و تصویب برنامه‌های پرواز

1- شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده طرفهای متعاهد از رفتار عادلانه و برابر برخوردار خواهند بود تا بتوانند برای انجام سرویس های مورد توافق در مسیرهای مشخص‌شده از فرصت های متساوی بهره‌مند باشند.

2- در انجام سرویس های مورد توافق، شرکت هواپیمایی تعیین‌شده هر طرف متعاهد، منافع شرکت هواپیمایی طرف دیگر را مورد نظر قرار خواهد داد تا من‌غیرحق در سرویس های طرف دیگردر تمام یا قسمتی از همان مسیرها اثر نامطلوب ایجاد نشود.

3- هدف اصلی از برقراری سرویس های مورد توافق توسط شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده طرفهای متعاهد، تامین ظرفیت کافی با ضریب بار مناسب جهت رفع نیازمندی های جاری و پیش‌بینی‌شده معقول برای حمل مسافر و بار و پست بین سرزمین طرف متعاهد تعیین کننده شرکت هواپیمایی و سرزمین طرف متعاهد دیگر می‌باشد.

4- شرکت هواپیمایی تعیین‌شده هر طرف متعاهد همچنین می‌تواند با رعایت اصول مندرج در بندهای (1)، (2) و (3) این ماده، ظرفیتی را برای رفع نیازمندی های حمل و نقل بین سرزمین های کشورهای ثالث مندرج در جدول مسیر پیوست این موافقت‌نامه و سرزمین طرف متعاهد دیگر تامین نماید.

5 - ظرفیتی که عرضه می‌شود شامل تعداد سرویس ها و نوع هواپیماهای مورد استفاده شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده طرفهای متعاهد در سرویس های مورد توافق می‌تواند از سوی شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده پیشنهاد شود. پیشنهاد فوق پس از مذاکره و تبادل نظر بین شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده با رعایت اصول مندرج در بندهای (1)، (2) و (3) این ماده ارائه خواهد شد. ظرفیت مذکور با تصویب مقامات هواپیمایی طرفهای متعاهد تعیین و اجراء خواهد شد.

6 - در صورت عدم توافق بین شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده طرفهای متعاهد، مسائل مندرج در بند (5) فوق از طریق توافق بین مقامات هواپیمایی دو طرف متعاهد حل و فصل خواهد گردید. تا زمانی که این توافق حاصل نگردیده، ظرفیت عرضه‌شده توسط شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده بدون تغییر باقی خواهد ماند.

7- شرکت(های) هواپیمایی تعیین‌شده هر طرف متعاهد، حداکثر سی روز قبل از شروع سرویس ها در مسیرهای مشخص‌شده، برنامه‌های پرواز را برای تصویب به مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر تسلیم خواهد نمود. در مورد تغییرات بعدی نیز به همین ترتیب عمل خواهد شد. در موارد خاص می‌توان این محدوده زمانی را با تصویب مقامات نامبرده تغییر داد.

ماده 9- شناسایی گواهینامه‌ها و پروانه‌ها
گواهینامه‌های قابلیت پرواز و گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هایی که توسط یک طرف متعاهد صادر شده یا اعتبار یافته و هنوز به قوت خود باقی باشد، برای بهره‌برداری از مسیرها و سرویس های موضوع این موافقتنامه، توسط طرف متعاهد دیگر معتبر شناخته خواهد شد، مشروط بر این که شرایط صدور یا اعتبار گواهینامه‌ها و پروانه‌های مزبور مساوی یا بیش از حداقل استانداردهایی باشد که به موجب کنوانسیون وضع شده یا خواهد شد. در هر حال هر طرف متعاهد این حق را برای خود محفوظ می‌دارد که در مورد پرواز از فراز سرزمین خود از شناسایی گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هایی که برای اتباع آن توسط طرف متعاهد دیگر یا هر دولت دیگری صادر شده یا معتبر شناخته شده خودداری نماید.

ماده 10- نرخ های حمل و نقل هوایی

1- نرخ‌های مورد اجراء توسط شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده طرفهای متعاهد در سرویس های مورد توافق در سطح معقولی خواهد بود که با توجه به کلیه عوامل مربوط از جمله هزینه بهره‌برداری و سود معقول و خصوصیات سرویس و نرخ‌های شرکت های هواپیمایی دیگر که در تمام یا قسمتی از همان مسیرها سرویس های منظم انجام می‌دهند، وضع می‌گردد.

2- نرخ‌های موضوع بند (1) این ماده براساس قواعد زیر تعیین می‌گردد:

الف - در صورتی که شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده دو طرف متعاهد عضو یک اتحادیه بین‌المللی شرکت های هواپیمایی با مکانیسم تعیین نرخ باشند و یک قطعنامه نرخ، راجع به سرویس های مورد توافق از قبل وجود داشته باشد، نرخ ها براساس این قطعنامه بین شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده طرفهای متعاهد توافق خواهد شد.

ب - در صورتی که هیچ‌کدام از شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده طرفهای متعاهد یا یکی از آنها عضو اتحادیه شرکت های هواپیمایی نباشند و یا قطعنامه نرخ مندرج در جزء (الف) فوق وجود نداشته باشد شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده طرفهای متعاهد در مورد نرخ هایی که برای سرویس های مورد توافق اعمال می‌گردد بین خود توافق خواهند کرد.

پ - نرخ هایی که به ترتیب مندرج در جزءهای (الف) و (ب) فوق مورد توافق قرار می‌گیرد لااقل سی روز قبل از تاریخ پیشنهادی اجراء برای تصویب به مقامات هواپیمایی طرف های متعاهد تسلیم خواهد گردید. این محدوده زمانی با موافقت مقامات مذکور قابل تغییر است.

ت - در صورتی که شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده طرف های متعاهد نتوانند درباره نرخ های قابل اجراء به توافق برسند یا در صورتی که یک طرف متعاهد شرکت هواپیمایی خود را به‌منظور انجام سرویس های مورد توافق تعیین ننموده باشد و یا چنانچه در فاصله پانزده روز اول از دوره سی روزه موضوع جزء (پ) این ماده، مقامات هواپیمایی یک طرف متعاهد عدم رضایت خود را از هر یک از نرخ‌های توافق‌شده بین شرکت های هواپیمایی طرفهای متعاهد طبق جزءهای (الف) و (ب) این ماده به مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر اعلام دارند، مقامات هواپیمایی طرفهای متعاهد اهتمام خواهند نمود در مورد نرخ‌های مناسب به توافق برسند. به طور کلی هیچ نرخی قبل از تصویب مقامات هواپیمایی طرفهای متعاهد به مورد اجراء گذارده نخواهد شد. با وجود این در صورتی که ظرف مدت پانزده روز یادشده، هیچ‌کدام از مقامات هواپیمایی طرفهای متعاهد عدم رضایت خود را نسبت به نرخ های توافق شده بین شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده اعلام ندارند، نرخ های مزبور تصویب شده تلقی خواهد شد.

3- نرخ های تعیین‌شده به موجب این ماده تا زمانی که نرخ های جدید تعیین نشده باشد، به قوت خود باقی خواهد ماند. هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند از طرف دیگر ابلاغ یا اظهار نرخ ها را درخواست نماید.

ماده 11- امنیت هوانوردی

1- طرفهای متعاهد حقوق و تعهداتی را که به موجب حقوق بین‌الملل در قبال یکدیگر در خصوص حفظ امنیت هواپیمایی کشوری در برابر اعمال مداخله‌گرایانه غیرقانونی دارند، مورد تاکید قرار می‌دهند.
طرفهای متعاهد بدون تحدید کلیت حقوق و تعهداتی که به موجب حقوق بین‌الملل به‌عهده دارند، به ویژه طبق مفاد کنوانسیون راجع به جرایم و برخی اعمال ارتکابی دیگر در هواپیما امضا شده در توکیو به تاریخ 1342/6/23 هجری شمسی مطابق با 14 سپتامبر 1963میلادی، کنوانسیون راجع به جلوگیری از تصرف غیرقانونی هواپیما امضا شده در لاهه به تاریخ 1349/9/25 هجری شمسی مطابق با 16 دسامبر 1970 میلادی و کنوانسیون راجع به جلوگیری از اعمال غیرقانونی علیه امنیت هواپیمایی کشوری امضا شده در مونترال به تاریخ 1350/7/1هجری‌شمسی مطابق‌با 23 سپتامبر1971میلادی عمل خواهند کرد.

2- طرفهای متعاهد حسب تقاضا، کلیه مساعدت های لازم را به یکدیگر جهت جلوگیری از تصرف غیرقانونی هواپیماهای کشوری و سایر اعمال غیرقانونی علیه ایمنی این هواپیماها، مسافرین و خدمه آنها، فرودگاه ها و تاسیسات هوانوردی و هر نوع تهدید دیگر علیه امنیت هواپیمایی کشوری ارائه خواهند کرد.

3- طرفهای متعاهد باید در روابط دوجانبه خود طبق مقررات امنیت هوانوردی مصوب سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری که به عنوان ضمایم کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی شناخته شده‌اند تا حدودی که مقررات امنیتی مزبور در مورد طرف های متعاهد قابل اجراء است عمل نمایند. هر یک از طرف های متعاهد باید از متصدیان هواپیماهایی که محل ثبت آن هواپیماها یا محل اصلی کار و یا اقامت دائمی متصدیان آنها در سرزمین وی واقع شده و نیز از متصدیان فرودگاه های واقع در سرزمین خود بخواهد که مطابق مقررات هوانوردی مزبور عمل کنند.

4- هر طرف متعاهد می‌تواند از متصدیان هواپیماها بخواهد که مقررات امنیت هوانوردی مورد اشاره در بند (3) فوق را که طرف متعاهد دیگر برای ورود به سرزمین خود، خروج از آن یا در مدت توقف در آنجا مقرر کرده است، رعایت کنند. هر طرف متعاهد باید اطمینان حاصل کند که در سرزمین آن اقدامات کافی برای حفاظت از هواپیماها و بازرسی مسافران، خدمه، لوازم همراه مسافر، اثاثیه مسافر، بار و خوار و بار هواپیما پیش از سوارشدن مسافران یا بارگیری و به هنگام آن به‌نحو موثر انجام می‌شود. همچنین هر طرف متعاهد باید هر درخواستی را که طرف متعاهد دیگر برای انجام اقدامات امنیتی ویژه معقول جهت مقابله با تهدیدی خاص به‌عمل آورد، با نظر مساعد مورد توجه قرار دهد.

5 - هرگاه هواپیماهای کشوری به‌طور غیرقانونی تصرف شود و/ یا اعمال غیرقانونی دیگری علیه امنیت این هواپیماها، مسافرین و خدمه آنها، فرودگاه ها یا تاسیسات هوانوردی صورت پذیرد، و یا تهدیدی در این مورد انجام گیرد، طرفهای متعاهد باید از طریق تسهیل ارتباطات و اتخاذ تدابیر مناسب دیگر به‌منظور ختم سریع و بی‌خطر حادثه و یا خنثی کردن تهدید مزبور به یکدیگر یاری رسانند.

ماده 12- ایمنی هوانوردی

1- هر طرف متعاهد می‌تواند در هر زمان دررابطه با استانداردهای ایمنی در زمینه‌های مربوط به تاسیسات هوانوردی، خدمه پرواز، هواپیما و بهره‌برداری از هواپیما که طرف متعاهد دیگر به کارگرفته است، درخواست مشاوره نماید. چنین مشاوره‌ای ظرف سی روز از تاریخ درخواست مزبور انجام خواهد شد.

2- درصورتی که پس ازمشاوره مزبور یک طرف متعاهد ملاحظه کند استانداردهای ایمنی درزمینه‌های موضوع بند (1) فوق که درآن زمان به موجب کنوانسیون وضع‌شده به طور موثر توسط طرف متعاهد دیگر به کار گرفته یا اجراء نمی‌شود، طرف متعاهد دیگر را از یافته‌های مزبور و اقداماتی که برای تطبیق با استانداردهای ایکائو ضروری به نظر می‌رسد آگاه خواهد کرد. طرف متعاهد دیگر اقدام اصلاحی مناسب را درفرصت زمانی توافق‌شده به انجام خواهد رساند.

3- همچنین به موجب ماده (16) کنوانسیون توافق می‌شود هرنوع هواپیمایی که توسط شرکت هواپیمایی تعیین‌شده یک طرف متعاهد یا از طرف آن در سرویس هایی از مبداء سرزمین طرف متعاهد دیگر یا بالعکس مورد بهره‌برداری قرار گیرد، می‌تواند مادامی که در سرزمین طرف متعاهد دیگر است، مشمول بازرسی نمایندگان مجاز طرف متعاهد دیگر قرارگیرد، مشروط بر این‌که این امر منجر به تاخیر بدون دلیل در بهره‌برداری از هواپیما نگردد. علی رغم تعهدات مندرج درماده (33) کنوانسیون، هدف از این بازرسی تایید اعتبار اسناد هواپیمای مربوط، گواهینامه خدمه و تطبیق تجهیزات و وضعیت هواپیما با استانداردهای وضع‌شده درآن زمان به موجب کنوانسیون می‌باشد.

4- هر طرف متعاهد حق تعلیق یا تغییر فوری مجوز بهره‌برداری شرکت یا شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده طرف متعاهد دیگر را درصورتی که اقدام فوری برای حصول اطمینان از ایمنی بهره‌برداری شرکت هواپیمایی تعیین‌شده ضروری باشد برای خود محفوظ می‌دارد.

5 - هر اقدامی از سوی یک طرف متعاهد طبق بند (4) فوق با از بین رفتن زمینه اتخاذ آن اقدام متوقف خواهد شد.

6 - باتوجه به بند (2) فوق اگر مشخص شود که یک طرف متعاهد پس از پایان یافتن فرصت زمانی توافق‌شده هنوز در وضعیت عدم مطابقت با استانداردهای ایکائو قرار دارد، دبیرکل ایکائو باید از این موضوع و نیز تصمیم رضایت‌بخش بعدی در خصوص این وضعیت مطلع گردد.

ماده 13- تسلیم آمار
مقامات هواپیمایی هر طرف متعاهد اطلاعات و آمار مربوط به حمل و نقل انجام‌شده در سرویس های مورد توافق توسط شرکت هواپیمایی تعیین‌شده خود به سرزمین طرف متعاهد دیگر یا از آن سرزمین را که معمولاً توسط شرکت هواپیمایی تعیین‌شده برای مقامات هواپیمایی ملی خود تهیه و به آنها ارائه می‌گردد، بنابر تقاضا در اختیار مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر قرار خواهند داد. ارائه هرگونه اطلاعات اضافی آماری حمل و نقل مورد درخواست مقامات هواپیمایی یک طرف متعاهد از مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر منوط به مذاکره و توافق طرفهای متعاهد خواهد بود.

ماده 14- مشاوره، تغییر و اصلاح

1- طرفهای متعاهد جهت حُسن اجراء این موافقتنامه از طریق مقامات هواپیمایی خود با یکدیگر همکاری لازم را معمول خواهند داشت و به این منظور مقامات هواپیمایی یک طرف متعاهد می‌توانند در هر زمان از مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر تقاضای مشاوره کنند.

2- مشاوره مورد تقاضای مقامات هواپیمایی هر طرف متعاهد ظرف شصت روز از تاریخ دریافت تقاضا آغاز خواهد شد.

3- هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند در هر زمان که لازم بداند خواستار تغییر یا اصلاح مفاد این موافقتنامه شود و در این‌صورت طرفهای متعاهد باید ظرف شصت روز از تاریخ دریافت تقاضای مذاکره توسط طرف متعاهد دیگر در این خصوص به مذاکره بپردازند.

4- هرگونه تغییر یا اصلاح این موافقتنامه با رعایت مفاد ماده (19) این موافقتنامه، به مورد اجراء نهاده خواهد شد.

5 - علی‌رغم مفاد بند(4) اصلاحات جدول مسیر پیوست این موافقتنامه می‌تواند، به‌طور مستقیم بین مقامات هواپیمایی طرفهای متعاهد مورد توافق قرار گیرد. این اصلاحات با مبادله یادداشت از طریق دیپلماتیک لازم الاجراء خواهد گردید.

ماده 15- حل اختلافات

1- هر گاه در مورد تفسیر یا اجراء این موافقتنامه و پیوست (پیوست های) آن بین طرفهای متعاهد اختلافی بروز نماید، طرفهای متعاهد در مرحله نخست اهتمام خواهند کرد که اختلاف را از طریق مذاکره حل و فصل نمایند.

2- هر گاه طرفهای متعاهد نتوانند اختلاف را از طریق مذاکره حل و فصل کنند، می‌توانند با توافق موضوع را جهت کسب نظر مشورتی به هر شخص یا هیاتی ارجاع دهند.

3- چنانچه طرفهای متعاهد به موجب بندهای (1) و (2) فوق در مورد حل اختلاف به نتیجه نرسند هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط خود، ضمن ارسال اطلاعیه‌ای برای طرف متعاهد دیگر موضوع را به هیات داوری سه نفره مرکب از دو داور منتخب طرفهای متعاهد و یک سرداور ارجاع نماید.
در صورت ارجاع امر به داوری، هر یک از طرفهای متعاهد ظرف شصت روز از تاریخ دریافت اطلاعیه ارجاع اختلاف به داوری، نسبت به معرفی یک داور اقدام می‌کند و داوران منتخب طرفهای متعاهد ظرف شصت روز از تاریخ آخرین انتخاب، سرداور را تعیین خواهند کرد. چنانچه هر یک از طرفهای متعاهد ظرف مدت مقرر داور خود را تعیین نکند، و یا داوران منتخب ظرف مدت مذکور، در مورد انتخاب سرداور به توافق نرسند، هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند از رئیس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری بخواهد که حسب مورد داور طرف ممتنع یا سرداور را تعیین نماید.
سرداور باید در هر صورت تابعیت کشوری را دارا باشد که در زمان انتصاب با طرفهای متعاهد روابط سیاسی دارد.

4- در مواردی که سرداور باید توسط رئیس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری تعیین شود چنانچه رئیس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب توسط معاون رئیس انجام خواهد شد و چنانچه معاون رئیس نیز از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، این انتصاب توسط عضو ارشد شورا که تابعیت هیچ‌یک از طرفهای متعاهد را نداشته باشد انجام خواهد شد.

5 - هیات داوری با توجه به سایر مواردی که طرفهای متعاهد توافق نموده‌اند آیین و محل داوری را تعیین خواهد نمود.

6 - تصمیمات هیات داوری برای طرفهای متعاهد لازم الاتباع است.

7- مخارج داوری، شامل هزینه‌ها و دستمزدهای داوران به نسبت مساوی توسط طرفهای متعاهد پرداخت خواهد گردید. هرگونه مخارجی که توسط شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری در رابطه با انتصاب سرداور و یا داور طرف ممتنع به شرح مندرج در بند (3) این ماده به‌وجود آید به عنوان بخشی از هزینه‌های داوری محسوب خواهد گردید.

ماده 16- فسخ
هر طرف متعاهد می‌تواند در هرزمان قصد خود را مبنی‌بر فسخ این‌موافقتنامه طی اطلاعیه مکتوب به طرف متعاهد دیگر اعلام نماید. این اطلاعیه همزمان به آگاهی سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری نیز خواهد رسید و در این صورت موافقتنامه دوازده ماه پس از اعلام دریافت اطلاعیه فسخ، توسط طرف متعاهد دیگر فسخ شده تلقی خواهد شد، مگر آن که اطلاعیه فسخ قبل از انقضاء این مدت با تراضی طرفهای متعاهد مسترد شود. هر گاه طرف متعاهد دیگر دریافت اطلاعیه فسخ را اعلام نکند، اطلاعیه مزبور چهارده روز پس از وصول آن به سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری دریافت شده تلقی خواهد شد.

ماده 17- مطابقت با کنوانسیون ها یا موافقتنامه‌های چند جانبه
چنانچه کنوانسیون یا موافقتنامه چندجانبه حمل ونقل هوایی در مورد هر دو طرف متعاهد لازم الاجراء گردد، این موافقتنامه و پیوست (پیوست های) آن باید از طریق مذاکره به شرح مندرج در ماده (14) به نحوی اصلاح شود که مفاد آن با مقررات کنوانسیون یا موافقتنامه مزبور انطباق یابد.

ماده 18- ثبت
این موافقتنامه و پیوست (پیوست های) آن و هرگونه اصلاحیه آن نزد سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری به ثبت خواهد رسید.

ماده 19- لازم الاجراء شدن
این موافقتنامه از تاریخ آخرین اطلاعیه هر طرف متعاهد به طرف متعاهد دیگر مبنی بر این‌که اقدامات لازم را طبق قوانین و مقررات خود برای لازم الاجراء شدن این موافقتنامه به‌عمل آورده، به مورد اجراء گذارده خواهد شد.
برای گواهی مراتب فوق، نمایندگان تام‌الاختیار امضاءکننده زیر که از طرف دولت های متبوع خود مجاز می‌باشند این موافقتنامه را امضا نمودند.
این موافقتنامه در نایروبی در تاریخ آذر 1388 هجری شمسی (برابر با 9 دسامبر 2009 میلادی) در دو نسخه اصلی به زبان های فارسی و انگلیسی تنظیم گردید که هر دو متن دارای اعتبار یکسان می‌باشند.
از طرف از طرف
دولت جمهوری اسلامی ایران دولت جمهوری کنیا

پیوست
جدول مسیرها
1- مسیرهایی که ممکن است توسط شرکت (های) هواپیمایی تعیین‌شده جمهوری اسلامی ایران مورد بهره‌برداری قرار گیرد.
نقاط مبداء نقاط واسط نقاط مقصد نقاط ماوراء
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
هر نقطه هر نقطه هر نقطه هر نقطه
2- مسیرهایی که ممکن است توسط شرکت (های) هواپیمایی تعیین‌شده دولت جمهوری کنیا مورد بهره‌برداری قرار گیرد.
نقاط مبداء نقاط واسط نقاط مقصد نقاط ماوراء
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
هر نقطه هر نقطه هر نقطه هر نقطه

تذکر:
1- هر شرکت هواپیمایی تعیین‌شده می‌تواند نقاط واسط و نقاط ماوراء مشخص‌شده در پیوست این موافقتنامه را در شرایطی مورد بهره‌برداری قرار دهد که حق بهره‌برداری از آزادی پنجم حمل و نقل بین این گونه نقاط و سرزمین طرف متعاهد دیگر اعمال نگردد مگر این‌که در این مورد بین دو طرف متعاهد براساس توصیه‌های شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده توافقی به‌عمل آمده باشد.
2- از نقاط واسط و نقاط ماوراء در هر یک از مسیرهای مشخص‌شده می توان به اختیار شرکت های هواپیمایی تعیین‌شده در هر پرواز یا کلیه پروازها صرفنظر نمود.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و نوزده ماده و یک پیوست در جلسه علنی روز سه‌شنبه مورخ سی‌ام آذرماه یکهزار و سیصد و هشتاد و نه مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1389/10/22 به تایید شورای نگهبان رسید.


رئیس مجلس شورای اسلامی - علی لاریجانی

دریافت فایل پی‌دی‌اف