آیین‌نامه اجرایی قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس - مصوب 2003 یونسکو-

مصوب 1387/11/06 هیات وزیران

هیات وزیران در جلسه مورخ 1387/11/6 بنا به پیشنهاد شماره 5264-1/862 مورخ 1386/11/8 سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، آیین‌نامه اجرایی قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس- مصوب 2003 یونسکو- را به شرح زیر تصویب نمود:

ماده 1- در این آیین‌نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح زیر به کار می رود:

1- کنوانسیون - کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس - مصوب 2003 - یونسکو.

2- قانون- قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حراست از میراث فرهنگی ناملموس. - مصوب 2003 یونسکو-.

3- سازمان - سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری.

4- میراث - میراث فرهنگی ناملموس از جمله:
الف- سنت ها و اصطلاحات شفاهی از جمله زبان که محملی برای میراث فرهنگی ناملموس به شماره می رود.
ب- هنرهای نمایشی و ورزشی.
ج- رسوم اجتماعی، آیین های دینی و ملی و جشنواره ها.
د- دانش و رسوم مربوط به طبیعت و کیهان.
ه-- مهارت در هنرهای دستی سنتی.

5- میراث تایید شده - آن دسته از میراث های شناسایی و ثبت شده که برای معرفی، احیاء، ترویج و یا ثبت جهانی به تایید شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری رسیده باشد.

6- گنجینه های زنده بشری - به افراد در قید حیات گفته می‌شود که در زمینه یک یا چند مورد از مصادیق میراث، صاحب نظر و استاد منحصر به فرد هستند به نحوی که فقدان آنها موجب فقر میراث گردد.

ماده 2- سازمان موظف است در اجرای قانون و این آیین‌نامه، اقدامات زیر را انجام دهد:
1- پژوهش در زمینه میراث.
2- شناسایی و تعیین مصادیق میراث در ایران.
3- مستند سازی میراث.
4- اقدامات لازم جهت حفظ میراث از جمله ثبت آن.
5- معرفی منتخب آثار ثبت و تایید شده به یونسکو جهت ثبت در فهرست های بین‌المللی.
6- معرفی میراث تایید شده در رسانه های عمومی.
7- برگزاری نمایشگاه ها و همایش های داخلی و بین‌المللی برای معرفی میراث تایید شده.
8- ایجاد موزه های مرتبط با میراث.
9- حمایت از تشکل ها و سازمان های مردم نهاد که در زمینه حفظ و احیاء میراث تایید شده فعالیت می نمایند. تبصره- دستورالعمل های لازم در خصوص موارد یاد شده توسط سازمان تهیه می‌گردد.

ماده 3- ثبت مصادیق میراث در فهرست های جداگانه زیر صورت می‌گیرد:
الف- فهرست عادی - کلیه مصادیق میراثی که نیازمند حراست فوری نباشد.
ب- فهرست فوری - مصادیق میراث در حال نسخ که نیازمند حمایت فوری است.

ماده 4- سازمان موظف است در شناسایی و تعیین مصادیق میراث و حفاظت و حمایت از آن، مشارکت اقوام، جوامع، گروه های اجتماعی و اشخاصی که میراث مزبور را خلق، حفظ و منتقل کرده و یا می نمایند، جلب نموده به نحوی که آنها را در مدیریت حفظ و صیانت از آن دخالت دهد.

ماده 5- سازمان موظف است برای معرفی میراث تایید شده به عموم، اقدامات لازم را به ویژه از طریق انتشار کتب، مقالات، کتابچه ها و نشریات تخصصی و مانند آن معمول دارد.

ماده 6- سازمان پیشنهادات لازم را در جهت آشنایی دانش آموزان و دانشجویان با مفاهیم و اهمیت میراث، به وزارتخانه های علوم، تحقیقات و فن آوری، آموزش و پرورش و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارایه می نماید.

ماده 7- سازمان موظف است، کلیه تدابیر و برنامه های لازم را در برای شناسایی و معرفی گنجینه های زنده بشری و حمایت از آنها تنظیم و اجراء نماید.

ماده 8- سازمان موظف است برنامه ریزی لازم را برای احیاء، ترویج و معرفی میراث تایید شده، به عمل آورد.

ماده 9- سازمان می‌تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط نسبت به تاسیس واحد پژوهشی و آموزشی مستقل پیرامون موضوعات مربوط به میراث در قالب پژوهشگاه موجود در سازمان اقدام نماید.

ماده 10- سازمان می‌تواند در چارچوب قوانین و مقررات، تشکیلات اداری و نیروی انسانی لازم را برای تحقق وظایف خود ایجاد نماید.

ماده 11- سازمان موظف است «کارگروه ملی میراث فرهنگی ناملموس» را به منظور حسن اجرای مقررات کنوانسیون و این آیین‌نامه و انجام هماهنگی های لازم برای شناسایی میراث و حمایت از آن با عضویت نمایندگان دستگاه های زیر تشکیل دهد:
1- وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
2- وزارت علوم، تحقیقات و فن آوری.
3- وزارت آموزش و پرورش.
4- وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی.
5- وزارت اطلاعات.
6- سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری.
7- سازمان تربیت بدنی.
8- سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران.
9- فرهنگستان هنر.
10- فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی.

تبصره سازمان در صورت لزوم می‌تواند از سایر دستگاه ها برای شرکت در جلسات کارگروه یاد شده حسب مورد دعوت به عمل آورد.

ماده 12- تمامی دستگاه های اجرایی مکلفند در شناسایی و ثبت میراث با سازمان همکاری نمایند.

ماده 13- سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران موظف است همکاری لازم را با سازمان در امر معرفی و ترویج میراث تایید شده در سطوح داخلی و خارجی به عمل آورد.

ماده 14- تمامی موارد مندرج در این آیین‌نامه در صورتی مشمول ثبت و حمایت خواهند شد که با قوانین و مقررات و ارزش های ملی و دینی جمهوری اسلامی ایران مغایرت نداشته باشند.

ماده 15- سازمان مسئول حسن اجرای قانون و مقررات این آیین‌نامه و کنوانسیون و تهیه گزارش های موضوع ماده (29) کنوانسیون و ارایه آن به کمیته بین الدول می‌باشد.

پرویز داودی
معاون اول رئیس جمهور

دریافت فایل پی‌دی‌اف