اکثریت وزرای عضو کمیسیون اقتصاد هیات دولت در جلسه مورخ 1369/9/5 با توجه به اختیارات تفویضی هیات وزیران در جلسه مورخ 1369/1/15 و به استناد تبصره (20) قانون برنامه اول توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 11/11 /1368 آیین نامه اجرایی تبصره مزبور را به شرح زیر تصویب نمودند:
ماده 1 - مناطق ویژه موضوع تبصره (20) قانون برنامه اول توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1368، اماکن محصوری هستند که در مناطق بندری تحت نظارت سازمان بنادر و کشتیرانی و در مناطق غیربندری تحت نظارت گمرک ایران به منظور نگهداری امانی مواد اولیه، قطعات و ابزار (از جمله ماشین آلات صنعتی) و مواد تولیدی واردات پیش بینی می گردند.
ماده 2 - تعیین محل های مناسب برای ایجاد مناطق ویژه با توجه به موارد زیر انجام خواهد شد:
1 - در مناطق بندری براساس اولویتها و امکانات، توسط سازمان بنادر و کشتیرانی. سازمان بنادر و کشتیرانی از لحاظ امکانات و نحوه نظارت با گمرک ایران هماهنگی خواهد نمود.
2 - در مناطق غیربندری براساس نزدیکی به مراکز صنعتی با هماهنگی وزارتخانه های صنعتی ذیربط، توسط گمرک ایران.
تبصره (منسوخ 1371/02/28)- گمرک ایرن میتواند به بخش های غیردولتی اجازه دهد برای ایجاد تاسیسات وامکانات مورد نیاز مناطق ویژه سرمایه گذاری کنند. مدیریت تاسیسات و امکانات مزبور با سرمایه گذاران مربوط میباشد و نظارت گمرکی با گمرک ایران است
ماده 3 - مواد اولیه، قطعات برای خط تولید، ابزار تولیدی (از جمله ماشین آلات صنعتی) و مواد جنبی و کمکی برای تولید که بدون اختصاص ارز از منابع دولتی، وارد میشوند قابل ورود به مناطق ویژه موضوع این آیین نامه میباشند.
تبصره - اقلام نظامی و اقلامی از کالاهای موضوع این ماده که ممنوعیت شرعی دارند از شمول مفاد این ماده مستثنی میباشند.
ماده 4 - ورود و پذیرش کالا به مناطق ویژه تابع مقررات عمومی مربوط به واردات کالا به اماکن گمرکی و بندری میباشد.
ماده 5 (منسوخ 1371/02/28)- مهلت نگهداری کالا در مناطق ویژه یک سال است و در صورت پرداخت هزینه انبارداری و سایر هزینه های متعلقه با موافقت سازمان بنادر و کشتیرانی یا گمرک ایران (حسب مورد) برای شش ماه دیگر قابل تمدید میباشد.
ماده 6 - انتقال کالاهای موضوع ماده (3) این آیین نامه از مبادی ورودی کشور به مناطق ویژه یا انتقال کالا از یک منطقه ویژه به منطقه ویژه دیگر تابع تشریفات ترانزیت داخلی میباشد، صاحبان کالاهائی که به مناطق ویژه وارد شده اند میتوانند بدون هرگونه تشریفاتی آنها را از کشور خارج نمایند.
تبصره - در صورت انتقال کالا از یک منطقه ویژه به منطقه ویژه دیگر مهلت های موضوع ماده (5) این آیین نامه نسبت به مجموع زمانهای نگهداری کالا در مناطق ویژه، لازم الرعایه میباشد.
ماده 7 (منسوخ 1371/02/28)- در صورتی که صاحب کالا ظرف مهلت مقرر یا پایان مهلت تمدیدی موضوع ماده (5) این آیین نامه نسبت به ترخیص یا خارج نمودن کالا از کشور اقدام ننماید سازمان بنادر و کشتیرانی یا گمرک ایران (حسب مورد) براساس دستورالعملی که به تصویب وزرای امور اقتصادی و دارائی، راه و ترابری و بازرگانی خواهد رسید نسبت به فروش کالا اقدام می نمایند.
ماده 8 (منسوخ 1371/02/28)- هزینه های تخلیه، بارگیری و انبارداری کالا در مناطق ویژه که توسط امکانات دولتی انجام میشود براساس تعرفه هائی که به تصویب وزرای امور اقتصادی و دارائی، راه و ترابری و بازرگانی خواهد رسید، تعیین میگردد.
ماده 9 - واردکننده کالا به مناطق ویژه میتواند تمام یا قسمتی از کالای خود را با ظهرنویسی اسناد حمل و تائید گمرک مربوط، به دیگران واگذار نماید در این صورت انتقال گیرنده صاحب کالا محسوب خواهد شد.
تبصره 1 - برای کالاهائی که به مناطق ویژه وارد می گردند صرفا" یک قبض انبار به نام واردکننده اولیه صادر خواهد شد.
تبصره 2 - کمیسیونی مرکب از نمایندگان وزارت بازرگانی، گمرک ایران و سازمان بنادر و کشتیرانی که در محل وزارت بازرگانی تشکیل خواهد شد میتواند نسبت به تعیین میزان کالاهای قابل واگذاری در مناطق ویژه اقدام نماید.
ماده 10 - کلیه اشخاصی که مجاز به واردات کالا به کشور هستند میتوانند با ارائه اسناد موضوع ماده (9) این آیین نامه و سایر اسناد و مجوزهای لازم برای ترخیص قطعی یا ورود موقت، نسبت به انجام تشریفات مربوط اقدام نمایند.
تبصره - ورود کالا از مناطق ویژه به کشور بدون رعایت مفاد این ماده تابع مقررات قاچاق گمرکی موضوع فصل چهارم قانون امور گمرکی و سایر مقررات مربوط خواهد بود.
ماده 11 - هرگونه تخلف از مقررات این آیین نامه و ضوابطی که براساس آن لازم الرعایه است تابع مقررات تخلفات گمرکی موضوع فصل چهارم قانون امور گمرکی و قسمت ششم آیین نامه اجرایی قانون مزبور میباشد.
این تصویبنامه در تاریخ 1369/10/2 به تائید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است.
حسن حبیبی
معاون اول رئیس جمهور