ماده 32 کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر و داروهای روانگردان

1 - در صورت بروز اختلاف بین دو یا چند عضو در رابطه با تفسیر و یا اجرای کنوانسیون حاضر اعضاء به منظور حل و فصل اختلاف از طریق مذاکره، تحقیق، میانجیگری، سازش، داوری، توسل به سازمان های منطقه ای اقدام قضایی و یا سایر طرق دوستانه که مایل باشند، رایزنی خواهند نمود.
2 - هر اختلافی که به طریقه مذکور در بند 1 این ماده قابل حل و فصل نباشد به تقاضای یکی از دولت های طرف اختلاف برای اخذ تصمیم به دیوان دادگستری بین المللی ارجاع خواهد شد.
3 - چنانچه یکی از سازمان های منطقه ای یک پارچه سازی اقتصادی مذکور در بند فرعی «ب» ماده 26 طرف اختلافی باشد که به طریقه مذکور در بند 1 این ماده قابل رفع نباشد، سازمان مزبور می‌تواند از مجرای یکی از دولت های عضو سازمان ملل متحد از شورا تقاضا کند که طبق ماده 65 اساسنامه دیوان نظر مشورتی دیوان دادگستری بین المللی را نسبت به مورد استعلام نماید، نظریه مزبور قطعی تلقی خواهد شد.
4 - هر دولت در زمان امضاء، تصویب، قبول و یا تایید کنوانسیون حاضر و یا الحاق به آن و یا هر سازمان منطقه ای یک پارچه سازی اقتصادی در زمان امضا و یا تودیع سند حاکی از پذیرش رسمی خود می‌تواند اعلام دارد که خود را به بندهای 2 و 3 این ماده ملتزم و متعهد نمی داند در چنین صورتی اعضای دیگر نیز در رابطه با عضو مزبور به مفاد بندهای 2 و 3 مکلف و ماخوذ نخواهند بود.
5 - هر یک از اعضاء که طبق بند 4 این ماده اعلامی نموده باشد، می‌تواند با اعلام رسمی به دبیر کل از اعلام مزبور انصراف نماید.